opóźnienie wzrastania wewnątrzmacicznego
Opóźnienie wzrastania wewnątrzmacicznego (IUGR – Intrauterine Growth Restriction) to stan, w którym płód nie osiąga swojego genetycznie uwarunkowanego potencjału wzrostowego. Diagnostycznie rozpoznaje się je, gdy szacowana masa płodu spada poniżej 10. percentyla dla danego wieku ciążowego, przy czym klinicznie istotne jest różnicowanie między płodami konstytucjonalnie małymi a tymi z rzeczywistym zaburzeniem wzrastania.
IUGR dzieli się na typ symetryczny (proporcjonalne zmniejszenie wszystkich parametrów wzrostu) i asymetryczny (nieproporcjonalny wzrost, często z oszczędzeniem wzrostu główki). Etiologia obejmuje czynniki matczyne (nadciśnienie, choroby autoimmunologiczne, niedożywienie), płodowe (wady genetyczne, infekcje wewnątrzmaciczne) oraz łożyskowe (niewydolność łożyska, zaburzenia przepływu maciczno-łożyskowego).
Diagnostyka opiera się na seryjnych badaniach ultrasonograficznych z oceną biometrii płodu, indeksu płynu owodniowego oraz badaniach dopplerowskich naczyń pępowinowych, mózgowych i macicznych. Szczególne znaczenie ma ocena przepływu w tętnicy pępowinowej, tętnicy środkowej mózgu oraz przewodzie żylnym, które pozwalają ocenić stopień zaawansowania zaburzeń i centralizację krążenia płodowego.
Postępowanie zależy od przyczyny, wieku ciążowego oraz stopnia zaawansowania zaburzeń. Obejmuje ono ścisły nadzór nad płodem, leczenie chorób matczynych, a w ciężkich przypadkach rozważenie przedwczesnego zakończenia ciąży. Noworodki z IUGR są obciążone zwiększonym ryzykiem powikłań okołoporodowych, neurologicznych oraz metabolicznych w późniejszym życiu, w tym zespołu metabolicznego i chorób sercowo-naczyniowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Genotropin 5,3 5,3 mg (16 j.m.)
Genotropin, zawierający rekombinowaną somatropinę, jest dostępny w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań o stężeniach 5,3 mg/ml (16 j.m.) lub 12 mg/ml (36 j.m.). W pediatrii lek wskazany jest w leczeniu niedoboru endogennego hormonu wzrostu, zespołu Turnera, przewlekłej niewydolności nerek oraz u dzieci z opóźnieniem wzrastania wewnątrzmacicznego (SGA) spełniających kryteria wzrostu poniżej -2,5 SD i braku nadrobienia niedoboru do wieku 4 lat lub później. Ponadto stosuje się go w zespole Pradera-Williego, gdzie potwierdzona diagnoza genetyczna jest warunkiem rozpoczęcia terapii, celem poprawy wzrostu i redukcji masy tkanki tłuszczowej.
dynamiczny test diagnostyczny, Escherichia coli, insulinopodobny czynnik wzrostu, opóźnienie wzrastania wewnątrzmacicznego, patologia podwzgórzowo-przysadkowa, proszek i rozpuszczalnik do wstrzykiwań, przewlekła niewydolność nerek, rekombinowany ludzki hormon wzrostu, somatropina, terapia zastępcza, zaburzenie wzrostu, zespół Pradera-Williego, zespół Turnera - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Xalacom (0,05 mg + 5 mg)/ml
Produkt leczniczy Xalacom zawiera latanoprost (0,05 mg/ml) oraz tymolol (5 mg/ml) w postaci kropli do oczu i nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych oraz potencjalne ryzyko toksycznego wpływu na rozwój płodu. Tymolol, będący β-adrenolitykiem, może powodować u noworodków objawy beta-blokady takie jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa oraz hipoglikemia, dlatego w przypadku stosowania leku przed porodem konieczne jest ścisłe monitorowanie noworodka. W sytuacjach, gdy stosowanie tymololu w ciąży jest niezbędne, zaleca się minimalizowanie wchłaniania ogólnoustrojowego poprzez uciskanie woreczka łzowego przez 2 minuty po aplikacji kropli.
antykoncepcja, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk doustny, beta-blokada, bradykardia, farmakoterapia, farmakoterapia w ciąży, hipoglikemia, jaskra, krople do oczu, latanoprost, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, opóźnienie wzrastania wewnątrzmacicznego, receptor beta, toksyczność reprodukcyjna, tymolol, wada rozwojowa, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bisoprolol VP 5 mg
Bisoprolol fumaranu, jako selektywny β1-adrenolityk, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. Lek może powodować zmniejszenie przepływu krwi przez łożysko, co wiąże się z ryzykiem opóźnienia wewnątrzmacicznego wzrostu płodu, zwiększonego ryzyka śmierci wewnątrzmacicznej, poronienia oraz przedwczesnego porodu. U noworodków obserwuje się możliwość wystąpienia hipoglikemii oraz bradykardii, szczególnie w pierwszych 3 dniach życia, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów życiowych. W przypadku konieczności stosowania bisoprololu w ciąży, zaleca się regularne monitorowanie przepływu maciczno-łożyskowego oraz wzrostu płodu, a także rozważenie modyfikacji leczenia w przypadku niekorzystnych objawów.
bisoprolol, bradykardia, bradykardia płodu, glikemia, hipoglikemia, hipotensja, laktoza jednowodna, napięcie mięśniowe, nietolerancja laktozy, opóźnienie wzrastania wewnątrzmacicznego, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, parametry życiowe płodu, perfuzja łożyska, perfuzja narządowa, przenikanie leku do mleka, przepływ łożyskowy, przepływ maciczno-łożyskowy, receptor beta1-adrenergiczny, rzut serca, selektywny beta-adrenolityk, śmierć wewnątrzmaciczna, wzrost płodu, zaburzenia świadomości, zwolniona czynność serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Genotropin 12 12 mg (36 j.m.)
Genotropin, zawierający rekombinowaną somatropinę produkowaną w Escherichia coli, dostępny jest w formie proszku do sporządzania roztworu do iniekcji w stężeniach 5,3 mg/ml (5,3 mg/16 j.m.) oraz 12 mg/ml (12 mg/36 j.m.). Wskazania do stosowania obejmują pediatryczne zaburzenia wzrostu, takie jak niedobór hormonu wzrostu, zespół Turnera, przewlekła niewydolność nerek, opóźnienie wzrastania wewnątrzmacicznego (SGA) z określonymi kryteriami wzrostu (wzrost < -2,5 SD, wzrost standaryzowany względem rodziców < -1 SD, masa/długość urodzeniowa < -2 SD, brak nadrobienia niedoboru wzrostu) oraz zespół Pradera-Williego z potwierdzeniem genetycznym. U dorosłych Genotropin stosuje się w terapii zastępczej ciężkiego niedoboru hormonu wzrostu, potwierdzonego patologią podwzgórzowo-przysadkową i/lub niedoborem innych hormonów przysadkowych, a także u pacjentów z niedoborem nabytym w dzieciństwie, wymagającym ponownej oceny wydzielania GH po zakończeniu wzrastania, w tym oznaczenia IGF-I (SDS < -2) i testów stymulacji GH.
aberracja chromosomowa, dynamiczny test diagnostyczny, Escherichia coli, hormon przysadkowy, hormon wzrostu rekombinowany, iniekcja podskórna, niedobór hormonu wzrostu, niedobór wzrostu, opóźnienie wzrastania wewnątrzmacicznego, patologia podwzgórzowo-przysadkowa, przewlekła niewydolność nerek, somatropina, terapia zastępcza, tkanka tłuszczowa, zaburzenie wzrostu, zespół Pradera-Williego, zespół Turnera - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Genotropin 5,3 5,3 mg (16 j.m.)
Dawkowanie somatropiny wymaga indywidualnego dostosowania do pacjenta i podawane jest podskórnie z rotacją miejsc iniekcji w celu zapobiegania lipoatrofii. W pediatrii dawki różnią się w zależności od wskazań: niedobór hormonu wzrostu 0,025–0,035 mg/kg mc./dobę lub 0,7–1,0 mg/m²/dobę; zespół Pradera-Williego 0,035 mg/kg mc./dobę (max 2,7 mg/m²/dobę); zespół Turnera 0,045–0,050 mg/kg mc./dobę lub 1,4 mg/m²/dobę; przewlekła niewydolność nerek 0,045–0,050 mg/kg mc./dobę; opóźnienie wzrastania wewnątrzmacicznego (SGA) 0,035 mg/kg mc./dobę (1 mg/m²/dobę). Leczenie wymaga monitorowania tempa wzrostu i wskaźnika masy kostnej (punkt T > -1) oraz przerwania terapii przy spadku tempa wzrostu poniżej określonych progów lub zamknięciu chrząstek nasadowych (wiek kostny >14 lat u dziewczynek, >16 lat u chłopców).
absorpcjometria rentgenowska, chrząstki nasadowe, estrogenoterapia zastępcza, hormon wzrostu, IGF-I, insulinopodobny czynnik wzrostu, lipoatrofia, masa kostna, nasady kości długich, niedobór hormonu wzrostu, opóźnienie wzrastania wewnątrzmacicznego, przewlekła niewydolność nerek, roztwór do wstrzykiwań, SGA, somatropina, wstrzyknięcie podskórne, zespół Pradera-Williego, zespół Turnera