Dawkowanie i sposób podawania
Genotropin 5,3 5,3 mg (16 j.m.)

Dawkowanie i sposób podawania somatropiny

Dawkowanie i schemat podawania somatropiny powinny być zawsze indywidualnie dostosowane do potrzeb pacjenta. Lek należy podawać we wstrzyknięciach podskórnych, regularnie zmieniając miejsca iniekcji w celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia lipoatrofii.¹

Dawkowanie u dzieci z różnymi wskazaniami

Dla różnych wskazań pediatrycznych stosuje się odmienne schematy dawkowania, zależne od specyfiki choroby podstawowej oraz indywidualnej odpowiedzi organizmu dziecka.²

W przypadku niedoboru wzrostu związanego z niewystarczającym wydzielaniem hormonu wzrostu zalecana dawka wynosi od 0,025 do 0,035 mg/kg masy ciała na dobę lub alternatywnie 0,7-1,0 mg/m² powierzchni ciała na dobę. W uzasadnionych klinicznie przypadkach możliwe jest zastosowanie wyższych dawek.³

U pacjentów, u których niedobór hormonu wzrostu utrzymuje się w okresie dojrzewania, należy kontynuować leczenie aż do osiągnięcia pełnego rozwoju somatycznego, obejmującego układ ciała i masę kostną. Istotnym celem terapeutycznym w okresie przejściowym jest monitorowanie osiągnięcia prawidłowej masy kostnej, definiowanej jako wskaźnikowy punkt T >-1, standaryzowany dla średniej masy kostnej osób dorosłych z uwzględnieniem płci i grupy etnicznej, mierzony za pomocą absorpcji promieniowania X o dwóch energiach.^{-1 (np. standaryzowany dla średniej masy kostnej osób dorosłych, uwzględniając płeć i grupę etniczną, mierzony za pomocą absorpcji promieniowania X o dwóch energiach).”>4}

W zespole Pradera-Williego u dzieci, terapia prowadzona jest w celu zwiększenia wzrostu i poprawy budowy ciała. Zalecana dawka wynosi 0,035 mg/kg masy ciała na dobę lub 1,0 mg/m² powierzchni ciała na dobę. Nie należy przekraczać dawki 2,7 mg/m² powierzchni ciała na dobę. Leczenia nie powinno się stosować u dzieci, których tempo wzrostu wynosi mniej niż 1 cm rocznie lub z prawie zamkniętymi strefami wzrostu nasad kości długich.⁵

W przypadku niedoboru wzrostu w przebiegu zespołu Turnera zalecana dawka wynosi 0,045-0,050 mg/kg masy ciała na dobę lub 1,4 mg/m² powierzchni ciała na dobę.⁶

Dla pacjentów z niedoborem wzrostu w przewlekłej niewydolności nerek zalecana dawka wynosi 0,045-0,050 mg/kg masy ciała na dobę (1,4 mg/m² powierzchni ciała na dobę). Dawki te można zwiększyć w sytuacji niezadowalającego tempa wzrastania. Konieczna jest ocena efektów leczenia po 6 miesiącach terapii i ewentualna korekta dawkowania.⁷

W zaburzeniach wzrostu u dzieci z opóźnieniem wzrastania wewnątrzmacicznego (SGA) zalecana dawka to 0,035 mg/kg masy ciała na dobę (1 mg/m² powierzchni ciała na dobę) do osiągnięcia ostatecznego wzrostu. Leczenie należy przerwać po pierwszym roku terapii, jeśli tempo wzrostu jest mniejsze od +1 SD. Leczenie należy również zakończyć, gdy prędkość wzrostu wynosi <2 cm/rok i gdy, w przypadku konieczności potwierdzenia, wiek kostny osiąga >14 lat (dziewczynki) lub >16 lat (chłopcy), co odpowiada zamknięciu chrząstek nasadowych.<sup data-drug="Genotropin 5,3" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Zaburzenia wzrostu u dzieci z opóźnieniem wzrastania wewnątrzmacicznego (SGA): zaleca się dawkę 0,035 mg/kg mc. na dobę (1 mg/m2 powierzchni ciała na dobę) do momentu osiągnięcia ostatecznego wzrostu (patrz punkt 5.1). Leczenie należy przerwać po pierwszym roku terapii, jeśli tempo wzrostu jest mniejsze od +1 SD. Leczenie należy także przerwać, jeśli prędkość wzrostu wynosi 14 lat (dziewczynki) lub > 16 lat (chłopcy), co odpowiada momentowi zamknięcia chrząstek nasadowych.”>8

⁹

Dawkowanie u pacjentów dorosłych z niedoborem hormonu wzrostu

Dla pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu, którzy kontynuują terapię po dziecięcym niedoborze GH, zalecana dawka do wznowienia leczenia wynosi od 0,2 do 0,5 mg na dobę. Dawkę należy dostosowywać (zwiększać lub zmniejszać) zgodnie z indywidualnymi potrzebami pacjenta, określanymi na podstawie stężenia insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-I).¹⁰

U dorosłych pacjentów z nabytym niedoborem GH leczenie należy rozpocząć od niskiej dawki: od 0,15 do 0,3 mg na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać w zależności od indywidualnych potrzeb ustalonych na podstawie oznaczenia stężenia IGF-I w surowicy.¹¹

Celem terapeutycznym jest osiągnięcie stężenia IGF-I w zakresie 2 odchyleń standardowych (SD) od wartości średniej standaryzowanej dla wieku. Pacjentom z prawidłowym stężeniem IGF-I na początku leczenia należy podawać hormon wzrostu do osiągnięcia stężenia IGF-I w górnej części zakresu normy, nie przekraczając 2 SD. Przy ustalaniu dawki można również kierować się odpowiedzią kliniczną i występowaniem działań niepożądanych.¹²

Należy uwzględnić fakt, że u niektórych pacjentów z niedoborem GH, pomimo dobrej odpowiedzi klinicznej, nie udaje się znormalizować poziomu IGF-I, a tym samym nie wymagają oni zwiększania dawki. Dobowa dawka podtrzymująca rzadko przekracza 1,0 mg na dobę.¹³

Różnice płciowe i wiekowe w dawkowaniu

Istnieją istotne różnice w odpowiedzi na leczenie hormonem wzrostu pomiędzy kobietami a mężczyznami. U kobiet mogą być wymagane wyższe dawki niż u mężczyzn, podczas gdy u mężczyzn obserwuje się z czasem wzrost wrażliwości na IGF-I. Istnieje zatem ryzyko, że u kobiet, szczególnie otrzymujących doustną estrogenoterapię zastępczą, leczenie może być niewystarczające, natomiast u mężczyzn – zbyt intensywne.¹⁴

Konieczna jest weryfikacja prawidłowości dawkowania hormonu wzrostu co 6 miesięcy. Z uwagi na fizjologiczne zmniejszanie się produkcji hormonu wzrostu z wiekiem, może zmniejszyć się również zapotrzebowanie na produkt leczniczy.¹⁵

U pacjentów w wieku powyżej 60 lat leczenie należy rozpocząć od niższej dawki – od 0,1 do 0,2 mg na dobę, którą następnie stopniowo zwiększa się zależnie od indywidualnego zapotrzebowania. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Dawka podtrzymująca u tych pacjentów rzadko przekracza 0,5 mg na dobę.¹⁶

Sposób podawania preparatu Genotropin

Preparat Genotropin dostępny jest w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań w dwukomorowych wkładach. Przednia komora zawiera biały proszek (somatropina), a tylna przezroczysty rozpuszczalnik.¹⁷

Genotropin 5,3 zawiera 5,3 mg somatropiny w wkładzie, a po rekonstytucji uzyskuje się stężenie 5,3 mg/ml. Genotropin 12 zawiera 12 mg somatropiny w wkładzie, a po rekonstytucji uzyskuje się stężenie 12 mg/ml.¹⁸