transporter MATE
MATE (Multidrug And Toxic compound Extrusion) to rodzina białek transportowych błony komórkowej, które odgrywają kluczową rolę w usuwaniu kationów organicznych, leków i toksyn z komórek. W organizmie ludzkim zidentyfikowano pięć transporterów MATE (MATE1, MATE2, MATE2-K, MATE2-B i MATE3), z których najlepiej poznane i najbardziej istotne klinicznie są MATE1 i MATE2-K.
Transportery MATE wykorzystują gradient stężenia protonów jako siłę napędową do usuwania substancji z komórek. MATE1 jest głównie zlokalizowany w błonie rąbkowej kanalików nerkowych i w błonie kanalikowej hepatocytów, gdzie uczestniczy w wydzielaniu leków do moczu i żółci. MATE2-K występuje prawie wyłącznie w nerkach i również bierze udział w sekrecji kanalikowej wielu ksenobiotyków.
Klinicznie transportery MATE mają duże znaczenie w farmakokinetyce wielu leków, w tym metforminy, cymetydyny, prokainamidu i wielu antybiotyków. Polimorfizmy genów kodujących transportery MATE mogą wpływać na indywidualną zmienność w odpowiedzi na leki i ryzyko działań niepożądanych. Inhibitory transporterów MATE, takie jak cymetydyna czy trymetoprim, mogą prowadzić do istotnych interakcji lekowych poprzez zmniejszenie wydalania leków będących substratami tych transporterów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Combodiab 50 mg + 850 mg
Farmakokinetyka sytagliptyny (50 mg 2x/dobę) i metforminy (1000 mg 2x/dobę) podawanych jednocześnie w produkcie Combodiab nie wykazuje istotnych interakcji. Jednak brak jest badań dotyczących interakcji samego produktu z innymi lekami. Spożycie alkoholu jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko kwasicy mleczanowej, zwłaszcza przy głodzeniu, niedożywieniu lub zaburzeniach czynności wątroby. Przed badaniami z jodowymi środkami kontrastowymi należy przerwać terapię Combodiab na co najmniej 48 godzin i potwierdzić stabilną funkcję nerek, aby uniknąć ostrej niewydolności nerek. Szczególną ostrożność wymaga stosowanie leków nefrotoksycznych (NLPZ, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, diuretyki pętlowe) ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej i pogorszenia funkcji nerek, co wymaga monitorowania czynności nerek i glikemii.
agoniści receptorów beta-2-adrenergicznych, antagoniści receptora angiotensyny II, cukrzyca typu 2, cyklosporyna, CYP2C8, CYP3A4, digoksyna, dysfagia, farmakokinetyka, filtracja kłębuszkowa, glikogenoliza, glikokortykosteroidy, glikoproteina p, glukoneogeneza, hipoglikemia, inhibitory ACE, inhibitory COX-2, insulinooporność, izoenzymy CYP450, jodowe środki kontrastowe, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, leki moczopędne, niesteroidowe leki przeciwzapalne, ostra niewydolność nerek, retencja płynów, schyłkowa niewydolność nerek, transporter anionów organicznych-3, transporter kationów organicznych 2, transporter MATE - Leksykon leków
Interakcje leku – Sitaformil duo 50 mg + 1000 mg
Sitaformil duo, zawierający sytagliptynę (50 mg) i metforminę (1000 mg), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w terapii pacjentów z cukrzycą typu 2. Szczególnie istotne jest przerwanie stosowania leku przed badaniami z użyciem środków kontrastowych zawierających jod oraz kontynuowanie terapii dopiero po co najmniej 48 godzinach i ocenie czynności nerek. Leki wpływające na funkcję nerek, takie jak NLPZ, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz diuretyki pętlowe, mogą zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej, dlatego wymagana jest ścisła kontrola czynności nerek i glikemii. Inhibitory transporterów nerkowych (np. ranolazyna, wandetanib) mogą podnosić ekspozycję na metforminę, co również wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Dodatkowo, glikokortykosteroidy, agoniści receptorów beta-2 oraz niektóre diuretyki mogą wywoływać hiperglikemię, co wymaga dostosowania leczenia przeciwcukrzycowego.
agoniści receptorów beta-2-adrenergicznych, antagoniści receptora angiotensyny II, cukrzyca typu 2, farmakokinetyka, glikokortykosteroidy, glikoproteina p, glukoneogeneza, hipoglikemia, inhibitory ACE, inhibitory COX-2, inhibitory CYP3A4, inhibitory transporterów nerkowych, izoenzymy CYP450, kwasica mleczanowa, leki moczopędne, metformina, niesteroidowe leki przeciwzapalne, ostre uszkodzenie nerek, schyłkowa niewydolność nerek, środki kontrastowe jodowe, substancje czynne, sytagliptyna, transporter anionów organicznych-3, transporter kationów organicznych 2, transporter MATE, zatrucie digoksyną - Leksykon leków
Interakcje leku – Asitalip Combo 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Asitalip Combo, zawierający sytagliptynę 50 mg oraz metforminę 1000 mg podawane dwukrotnie na dobę, wykazuje brak istotnych zmian farmakokinetycznych obu substancji przy jednoczesnym stosowaniu. Kluczowe przeciwwskazania obejmują spożywanie alkoholu, które znacząco zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej, zwłaszcza w stanach głodzenia, niedożywienia oraz zaburzeń czynności wątroby. Przerwanie terapii jest konieczne przed badaniami z użyciem jodowych środków kontrastowych, z wznowieniem leczenia dopiero po 48 godzinach i potwierdzeniu stabilnej funkcji nerek. Leki takie jak NLPZ, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz diuretyki pętlowe mogą negatywnie wpływać na czynność nerek i zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej, co wymaga monitorowania funkcji nerek podczas ich stosowania z Asitalip Combo.
agoniści receptorów beta-2, antagoniści receptora angiotensyny II, cukrzyca typu 2, cyklosporyna, cymetydyna, CYP2C8, CYP3A4, digoksyna, dolutegrawir, dysfagia, farmakokinetyka, filtracja kłębuszkowa, gliburyd, glikogenoliza, glikokortykosteroidy, glikoproteina p, hipoglikemia, inhibitory ACE, inhibitory COX-2, insulinooporność, itrakonazol, jodowe środki kontrastowe, ketokonazol, klarytromycyna, kwasica mleczanowa, leki moczopędne, metformina, nefropatia pokontrastowa, niesteroidowe leki przeciwzapalne, probenecyd, ranolazyna, rozyglitazon, rytonawir, schyłkowa niewydolność nerek, symwastatyna, sytagliptyna, transporter anionów organicznych-3, transporter kationów organicznych 2, transporter MATE, wandetanib, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Metformax SR Combi 50 mg + 1000 mg
Badania farmakokinetyczne wykazały, że wielokrotne podawanie sytagliptyny i metforminy u pacjentów z cukrzycą typu 2 nie wpływa istotnie na farmakokinetykę obu substancji. Jednak brak jest szczegółowych badań dotyczących interakcji produktu Metformax SR Combi z innymi lekami. Spożywanie alkoholu jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko kwasicy mleczanowej, zwłaszcza przy głodzeniu, niedożywieniu lub zaburzeniach czynności wątroby. Przerwanie stosowania leku jest konieczne przed i po badaniach z jodowymi środkami kontrastowymi (co najmniej 48 godzin), z ponownym wznowieniem po ocenie czynności nerek. Leki takie jak NLPZ, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz diuretyki mogą zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej poprzez wpływ na czynność nerek, co wymaga monitorowania funkcji nerek i glikemii.
agonista receptorów beta-2-adrenergicznych, antagoniści receptora angiotensyny II, cukrzyca typu 2, digoksyna, enzym CYP2C8, enzym CYP3A4, farmakokinetyka, glikokortykosteroid, glikoproteina p, inhibitory ACE, inhibitory COX-2, izoenzymy CYP450, jodowe środki kontrastowe, kwasica mleczanowa, leki moczopędne, niesteroidowe leki przeciwzapalne, ostra niewydolność nerek, schyłkowa niewydolność nerek, transporter anionów organicznych-3, transporter kationów organicznych 2, transporter MATE, zaburzenie czynności wątroby, zatrucie digoksyną - Leksykon leków
Interakcje leku – Sitagliptin + Metformin hydrochloride TZF 50 mg + 1000 mg
Farmakokinetyczne badania wykazały, że podawanie sytagliptyny w dawce 50 mg dwa razy na dobę wraz z metforminą 1000 mg dwa razy na dobę u pacjentów z cukrzycą typu 2 nie wpływa istotnie na farmakokinetykę obu substancji czynnych. Produkt leczniczy Sitagliptin + Metformin hydrochloride TZF wymaga jednak szczególnej ostrożności w kontekście interakcji lekowych. Przerwanie terapii jest konieczne przed badaniem z użyciem jodowych środków kontrastowych, a wznowienie leczenia możliwe jest po 48 godzinach i potwierdzeniu stabilnej czynności nerek. Spożywanie alkoholu jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko kwasicy mleczanowej, zwłaszcza przy współistniejących czynnikach ryzyka, takich jak głodzenie, niedożywienie czy zaburzenia czynności wątroby.
agonista receptora beta-2-adrenergicznego, antagonista receptora angiotensyny II, cukrzyca typu 2, digoksyna, działanie hiperglikemiczne, enzym CYP3A4, ESRD, farmakokinetyka sytagliptyny, funkcja nerek, glikokortykosteroid, glikoproteina p, inhibitor ACE, inhibitor OCT2, inhibitor transportera nerkowego, inhibitory COX-2, interakcja z alkoholem, izoenzym CYP450, jodowe środki kontrastowe, kwasica mleczanowa, leczenie przeciwcukrzycowe, lek moczopędny, niewydolność nerek, NLPZ, sytagliptyna z metforminą, transporter MATE, transporter OAT3, zatrucie digoksyną - Leksykon leków
Interakcje leku – Juzimette 50 mg + 1000 mg
Równoczesne stosowanie sytagliptyny (50 mg dwa razy na dobę) i metforminy (1000 mg dwa razy na dobę) u pacjentów z cukrzycą typu 2 nie wpływa istotnie na farmakokinetykę obu leków. Jednakże, ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej, alkohol jest przeciwwskazany podczas terapii produktem Juzimette, zwłaszcza u pacjentów z głodzeniem, niedożywieniem lub zaburzeniami czynności wątroby. Przed badaniami z jodowymi środkami kontrastowymi terapia musi być przerwana na co najmniej 48 godzin, a wznowienie leczenia wymaga oceny stabilności czynności nerek. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków nefrotoksycznych, takich jak NLPZ, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz diuretyki pętlowe, ze względu na zwiększone ryzyko kwasicy mleczanowej i konieczność monitorowania funkcji nerek.
agoniści receptorów beta-2-adrenergicznych, antagoniści receptora angiotensyny II, cukrzyca typu 2, cymetydyna, digoksyna, diuretyki, diuretyki tiazydowe, dolutegrawir, działanie hiperglikemiczne, glikokortykosteroidy, glikoproteina p, HIV, inhibitor OCT2, inhibitory ACE, inhibitory cyklooksygenazy, inhibitory CYP3A4, izoenzymy CYP450, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, leki moczopędne, metformina, nefropatia, nefropatia indukowana środkami kontrastowymi, niesteroidowe leki przeciwzapalne, ranolazyna, schyłkowa niewydolność nerek, substrat CYP2C8, substrat CYP2C9, substrat CYP3A4, sytagliptyna, transporter anionów organicznych-3, transporter kationów organicznych, transporter MATE, wandetanib, zatrucie digoksyną - Leksykon leków
Interakcje leku – Jamesi 56,688 mg + 850 mg
Równoczesne podawanie sytagliptyny (50 mg 2x/dobę) i metforminy (1000 mg 2x/dobę) u pacjentów z cukrzycą typu 2 nie wpływa istotnie na farmakokinetykę obu leków. Jednakże, ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, konieczne jest zwrócenie uwagi na interakcje z innymi lekami i substancjami. Szczególnie istotne jest przerwanie stosowania Jamesi przed badaniami z użyciem środków kontrastowych zawierających jod, z wstrzymaniem terapii na co najmniej 48 godzin i ponowną oceną czynności nerek przed wznowieniem. Spożycie alkoholu podczas terapii zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej, zwłaszcza u pacjentów z głodzeniem, niedożywieniem lub zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na wpływ alkoholu na metabolizm kwasu mlekowego i eliminację metforminy.
agonista receptora beta-2-adrenergicznego, antagonista receptora angiotensyny II, cukrzyca typu 2, digoksyna, diuretyk, farmakokinetyka sytagliptyny, glikokortykosteroid, glikoproteina p, glukoneogeneza, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor CYP3A4, izoenzym CYP450, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, metformina, niesteroidowy lek przeciwzapalny, schyłkowa niewydolność nerek, środki kontrastowe jodowe, sytagliptyna, transporter anionów organicznych, transporter kationów organicznych, transporter MATE, zaburzenie czynności wątroby, zatrucie alkoholowe - Leksykon leków
Interakcje leku – GluaMet 50 mg/tabl. + 850 mg/tabl.
Produkt leczniczy GluaMet, zawierający wildagliptynę i metforminę, nie był przedmiotem dedykowanych badań interakcji, jednak dane dotyczące obu substancji czynnych wskazują na niski potencjał interakcji wildagliptyny, która nie jest metabolizowana przez enzymy CYP450 ani ich nie indukuje czy hamuje. Badania kliniczne nie wykazały istotnych interakcji farmakokinetycznych wildagliptyny z pioglitazonem, metforminą, gliburydem, digoksyną, warfaryną, amlodypiną, ramiprylem, walsartanem i symwastatyną. Istotną interakcją kliniczną jest zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego u pacjentów stosujących jednocześnie inhibitory ACE i wildagliptynę. Działanie hipoglikemizujące wildagliptyny i metforminy może być osłabione przez tiazydowe leki moczopędne, kortykosteroidy, leki tarczycowe oraz sympatykomimetyki, co wymaga monitorowania glikemii i ewentualnej korekty dawki GluaMet.
agonista receptora beta-2-adrenergicznego, antagonista receptora angiotensyny II, badanie obrazowe, cytochrom P450, działanie hipoglikemizujące, filtracja kłębuszkowa, funkcja nerek, glukoneogeneza wątrobowa, hiperglikemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, interakcja lekowa, jodowy środek kontrastowy, kortykosteroid, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, P-glikoproteina, sympatykomimetyk, tiazydowy lek moczopędny, transporter MATE, transporter OCT2, układ kininowo-kalikreinowy, wildagliptyna i metformina - Leksykon leków
Interakcje leku – Lonamo Duo 50 mg + 1000 mg
Równoczesne podawanie sytagliptyny (50 mg dwa razy na dobę) i metforminy (1000 mg dwa razy na dobę) u pacjentów z cukrzycą typu 2 nie powoduje istotnych klinicznie zmian w farmakokinetyce obu leków. Produkt Lonamo Duo, zawierający te substancje, nie był badany pod kątem interakcji farmakokinetycznych jako całość, jednak badania oddzielne wykazały brak znaczących interakcji. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie alkoholu z Lonamo Duo ze względu na wysokie ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie u pacjentów z głodzeniem, niedożywieniem lub zaburzeniami czynności wątroby. Lek należy przerwać na co najmniej 48 godzin przed i po badaniu z użyciem jodowych środków kontrastowych, po czym należy ocenić funkcję nerek. Ryzyko kwasicy mleczanowej wzrasta także przy stosowaniu NLPZ, inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II oraz leków moczopędnych, dlatego konieczne jest monitorowanie czynności nerek.
agoniści receptorów beta-2-adrenergicznych, antagoniści receptora angiotensyny II, cukrzyca typu 2, cyklosporyna, CYP2C8, CYP3A4, cytochrom P450, digoksyna, diuretyki, glikokortykosteroidy, glikoproteina p, inhibitory COX-2, inhibitory konwertazy angiotensyny, jodowe środki kontrastowe, kanaliki nerkowe, konwertaza angiotensyny, kwasica mleczanowa, leki moczopędne, metformina, niesteroidowe leki przeciwzapalne, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, transporter anionów organicznych, transporter kationów organicznych, transporter MATE