Interakcje leku
Juzimette 50 mg + 1000 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji – charakterystyka ogólna

Równoczesne podawanie dawek wielokrotnych sytagliptyny (50 mg dwa razy na dobę) i metforminy (1000 mg dwa razy na dobę) pacjentom z cukrzycą typu 2 nie zmieniało w istotny sposób farmakokinetyki żadnej z tych substancji. Warto zaznaczyć, że choć nie przeprowadzono szczegółowych badań interakcji dla produktu leczniczego Juzimette jako całości, dostępne są dane dotyczące interakcji dla poszczególnych jego składników – sytagliptyny i metforminy chlorowodorku.¹

Interakcje leku z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas stosowania produktu Juzimette jest zdecydowanie niezalecane. Zatrucie alkoholem związane jest ze zwiększonym ryzykiem kwasicy mleczanowej, która stanowi jedno z najpoważniejszych powikłań terapii metforminą. Szczególnie wysokie ryzyko interakcji występuje w przypadkach głodzenia, niedożywienia lub współistniejących zaburzeń czynności wątroby. Alkohol może nasilać działanie metforminy na metabolizm mleczanów, prowadząc do potencjalnie zagrażającego życiu stanu.²

Szczegółowe interakcje produktu Juzimette z innymi lekami

Środki kontrastowe zawierające jod

Stosowanie produktu leczniczego Juzimette musi zostać obligatoryjnie przerwane przed badaniem obrazowym z użyciem jodowych środków kontrastowych lub w trakcie takiego badania. Wznowienie terapii możliwe jest najwcześniej po upływie 48 godzin od zakończenia badania, jednak wyłącznie po uprzedniej ocenie czynności nerek i stwierdzeniu, że jest ona stabilna. Ta interakcja związana jest z ryzykiem nefropatii indukowanej środkami kontrastowymi, która w połączeniu z metforminą może znacząco zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej.³

Leki wpływające na czynność nerek

Szczególną ostrożność należy zachować przy równoczesnym stosowaniu produktów leczniczych mogących wpływać niekorzystnie na czynność nerek, co może zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej. Do takich leków należą:⁴

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy (COX) 2
• Inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACE)
• Antagoniści receptora angiotensyny II
• Leki moczopędne, szczególnie leki pętlowe

W przypadku rozpoczynania terapii lub stosowania powyższych leków w skojarzeniu z metforminą, konieczne jest dokładne monitorowanie czynności nerek.

Leki wpływające na transport metforminy w nerkach

Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych wpływających na wspólny układ transportu metforminy w kanalikach nerkowych może zwiększać ogólnoustrojową ekspozycję na metforminę oraz ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej. Dotyczy to w szczególności inhibitorów transportera kationów organicznych 2 (OCT2) oraz transportera usuwania wielu leków i toksyn (MATE), takich jak:⁵

• Ranolazyna – lek przeciwdławicowy
• Wandetanib – lek przeciwnowotworowy
• Dolutegrawir – lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu HIV
• Cymetydyna – lek hamujący wydzielanie kwasu żołądkowego

Przy jednoczesnym stosowaniu tych leków należy rozważyć bardziej ścisłe monitorowanie kontroli glikemii, dostosowanie dawki w ramach zalecanego dawkowania oraz ewentualne modyfikacje w schemacie leczenia cukrzycy.⁶

Leki o działaniu hiperglikemicznym

Niektóre produkty lecznicze wykazują działanie zwiększające stężenie glukozy we krwi, co może wymagać modyfikacji dawkowania Juzimette. Do leków o działaniu hiperglikemicznym należą:⁷

• Glikokortykosteroidy (podawane ogólnie lub miejscowo)
• Agoniści receptorów beta-2-adrenergicznych (np. salbutamol)
• Diuretyki (szczególnie tiazydowe)

Pacjentów stosujących Juzimette należy poinformować o możliwym wpływie tych leków na kontrolę glikemii. Wskazane jest częstsze monitorowanie stężenia glukozy we krwi, zwłaszcza na początku leczenia wyżej wymienionymi produktami. W razie konieczności, należy dostosować dawkę produktu Juzimette podczas równoczesnego stosowania tych leków, a także po ich odstawieniu.

Inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACE)

W przeciwieństwie do leków wymienionych powyżej, inhibitory ACE mogą obniżać stężenie glukozy we krwi. W przypadku jednoczesnego stosowania z produktem Juzimette może zaistnieć potrzeba modyfikacji dawkowania leku przeciwcukrzycowego, zarówno podczas wprowadzania inhibitora ACE, jak i podczas jego odstawiania.⁸

Specyficzne interakcje związane z sytagliptyną

Wpływ innych produktów leczniczych na metabolizm sytagliptyny

Badania in vitro oraz dane kliniczne wskazują, że ryzyko wystąpienia znaczących klinicznie interakcji w następstwie jednoczesnego podania innych produktów leczniczych z sytagliptyną jest generalnie niewielkie. Głównym enzymem odpowiedzialnym za ograniczony metabolizm sytagliptyny jest CYP3A4, ze współudziałem CYP2C8.⁹

U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, metabolizm ma tylko niewielki wpływ na klirens sytagliptyny. Metabolizm może mieć bardziej istotne znaczenie dla eliminacji sytagliptyny w przypadku ciężkiego zaburzenia czynności nerek lub schyłkowej niewydolności nerek (ESRD). Z tego powodu silnie działające inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna) mogą zmieniać farmakokinetykę sytagliptyny u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek lub schyłkową niewydolnością nerek.¹⁰

Interakcje związane z transporterami leków

Badania in vitro wykazały, że sytagliptyna jest substratem dla glikoproteiny p oraz transportera anionów organicznych 3 (OAT3). Transport sytagliptyny, w którym pośredniczy OAT3, hamowany był in vitro przez probenecyd, jednak ryzyko wystąpienia znaczących klinicznie interakcji uznawane jest za niewielkie.¹¹

Cyklosporyna

Przeprowadzono badanie oceniające wpływ cyklosporyny (silnego inhibitora glikoproteiny p) na farmakokinetykę sytagliptyny. Jednoczesne podanie sytagliptyny w pojedynczej dawce doustnej wynoszącej 100 mg z cyklosporyną w pojedynczej dawce doustnej wynoszącej 600 mg zwiększało wartość AUC oraz Cmₐₓ sytagliptyny odpowiednio o około 29% i 68%. Jednak takich zmian farmakokinetyki sytagliptyny nie uznano za istotne klinicznie. Klirens nerkowy sytagliptyny nie uległ znaczącej zmianie. Z tego względu nie należy spodziewać się znaczących interakcji z innymi inhibitorami glikoproteiny p.¹²

Wpływ sytagliptyny na inne produkty lecznicze

Badania wskazują, że sytagliptyna ma niewielki wpływ na stężenie digoksyny w osoczu krwi. W wyniku stosowania przez 10 dni digoksyny w dawce 0,25 mg jednocześnie z sytagliptyną w dawce 100 mg na dobę, osoczowe AUC dla digoksyny zwiększyło się przeciętnie o 11%, a osoczowe wartości Cmₐₓ o 18%. Nie zaleca się dostosowywania dawki digoksyny, jednak w przypadku jednoczesnego stosowania sytagliptyny i digoksyny należy monitorować pacjentów, u których istnieje ryzyko zatrucia digoksyną.¹³

Dane z badań in vitro wskazują, że sytagliptyna nie hamuje ani nie indukuje izoenzymów CYP450. W badaniach klinicznych sytagliptyna nie powodowała znaczących zmian farmakokinetyki metforminy, gliburydu, symwastatyny, rozyglitazonu, warfaryny czy doustnych środków antykoncepcyjnych, co wskazuje na niewielką możliwość wchodzenia w interakcje z substratami CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9 i transporterem kationów organicznych (OCT) w warunkach in vivo. Sytagliptyna w warunkach in vivo może być słabym inhibitorem glikoproteiny p.¹⁴

Tabela interakcji produktu Juzimette