aktywne usuwanie leków
Aktywne usuwanie leków (ang. active drug removal) to interwencja medyczna mająca na celu przyśpieszenie eliminacji substancji toksycznych z organizmu poprzez zastosowanie metod bardziej efektywnych niż naturalne procesy metaboliczne. Technika ta jest stosowana głównie w przypadkach przedawkowania leków, zatruć lub gdy szybkie obniżenie stężenia leku w organizmie jest konieczne z przyczyn klinicznych.
Do najczęściej stosowanych metod aktywnego usuwania leków należą: hemodializa, hemoperfuzja, plazmafereza oraz dializa otrzewnowa. Skuteczność tych metod zależy od właściwości fizykochemicznych substancji, takich jak masa cząsteczkowa, wiązanie z białkami osocza, objętość dystrybucji oraz rozpuszczalność w lipidach. Szczególnie efektywne jest usuwanie substancji o niskim stopniu wiązania z białkami, niskiej objętości dystrybucji i dobrej rozpuszczalności w wodzie.
Wskazaniami do aktywnego usuwania leków są: ciężkie zatrucia substancjami dialozowalnymi, zagrażające życiu stężenia toksyczne w organizmie, pogorszenie stanu klinicznego pomimo standardowego leczenia, niewydolność narządów odpowiedzialnych za eliminację toksyn (wątroba, nerki) oraz zatrucia u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka. Decyzja o zastosowaniu tych technik powinna być podejmowana indywidualnie, z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjenta, właściwości substancji toksycznej oraz dostępności odpowiedniego sprzętu i doświadczonego personelu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mycosyst 200 mg
Flukonazol, substancja czynna leku Mycosyst, jest triazolowym lekiem przeciwgrzybiczym działającym poprzez selektywne hamowanie enzymu cytochromu P-450 odpowiedzialnego za demetylację 14-alfa-lanosterolu, co prowadzi do zahamowania biosyntezy ergosterolu w błonach komórkowych grzybów. Wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko gatunkom Candida (m.in. C. albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis), a także Cryptococcus neoformans, Cryptococcus gattii oraz pleśniom endemicznych. Flukonazol charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, nie wpływając klinicznie na stężenia steroidów przy dawkach od 50 mg do 400 mg na dobę. Wartości MIC oraz epidemiologiczne punkty odcięcia (ECOFF) różnią się w zależności od gatunku, z wyższymi wartościami dla C. guilliermondii i zmniejszoną wrażliwością lub opornością u C. glabrata, C. krusei i C. auris. W badaniach klinicznych wykazano liniową zależność pomiędzy AUC a dawką leku oraz korelację pomiędzy AUC a skutecznością terapii w kandydozie jamy ustnej i kandydemii.
14 alfa-metylosterol, aktywne usuwanie leków, azolowy lek przeciwgrzybiczny, badanie wrażliwości, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, błona komórkowa grzyba, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida dubliniensis, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Coccidioides immitis, Cryptococcus gattii, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, cytochrom P450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, drug efflux, działanie przeciwgrzybicze, endogenny steroid, epidemiologiczny punkt odcięcia, ergosterol, flukonazol, grzyb patogenny, Histoplasma capsulatum, interakcja z fenazonem, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, Mycosyst, nadkażenie, Paracoccidioides brasiliensis, parametr PK/PD, spektrum przeciwgrzybicze, stężenie graniczne, stężenie testosteronu, stymulacja ACTH, triazol przeciwgrzybiczny, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna