stężenie graniczne flukonazolu
Stężenie graniczne flukonazolu (ang. fluconazole breakpoint) to wartość progowa używana w diagnostyce mikrobiologicznej do klasyfikacji wrażliwości drobnoustrojów na flukonazol – lek przeciwgrzybiczy z grupy azoli. Określa ono minimalne stężenie leku, które hamuje wzrost grzyba in vitro.
Wartości stężeń granicznych flukonazolu ustalone przez EUCAST (European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing) oraz CLSI (Clinical and Laboratory Standards Institute) pozwalają na klasyfikację izolatów grzybów jako wrażliwe, średnio wrażliwe lub oporne na ten lek. Dla Candida albicans stężenie graniczne wynosi zwykle ≤2 mg/L (szczep wrażliwy) oraz >4 mg/L (szczep oporny).
Stężenia graniczne flukonazolu są kluczowe w terapii celowanej zakażeń grzybiczych, szczególnie kandydoz inwazyjnych i kryptokokoz. Właściwa interpretacja wyników lekowrażliwości w oparciu o ustalone stężenia graniczne pozwala na optymalizację terapii przeciwgrzybiczej, minimalizację niepowodzeń leczenia i ograniczenie rozwoju oporności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fluconazole Polfarmex 100 mg
Flukonazol, aktywny składnik Fluconazole Polfarmex, jest triazolowym lekiem przeciwgrzybiczym o kodzie ATC J02AC01, działającym poprzez selektywne hamowanie demetylacji 14 alfa-lanosterolu zależnej od cytochromu P-450, co prowadzi do utraty ergosterolu w błonie komórkowej grzybów. W badaniach klinicznych dawki 50 mg/dobę przez 28 dni nie wpływały na poziomy testosteronu i steroidów u zdrowych osób, a dawki 200-400 mg/dobę nie wykazywały istotnego wpływu na endogenne steroidy ani odpowiedź hormonalną po stymulacji ACTH. Flukonazol wykazuje skuteczność in vitro wobec Candida albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis oraz Cryptococcus neoformans i innych pleśni endemicznych, jednak szczepy C. glabrata wykazują zmienną wrażliwość, a C. krusei są oporne. Wartości MIC korelują z efektywnością terapeutyczną, a AUC wykazuje liniową zależność z dawką i odpowiedzią kliniczną, szczególnie w kandydozie jamy ustnej i kandydemii.
14 alfa-metylosterol, azolowy lek przeciwgrzybiczny, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, błona komórkowa grzybów, Candida, Candida albicans, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Coccidioides immitis, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, działanie przeciwgrzybicze, Histoplasma capsulatum, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, lekowrażliwość drobnoustrojów, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, Paracoccidioides brasiliensis, pole pod krzywą stężenia, stężenie endogennych steroidów, stężenie graniczne flukonazolu, stężenie testosteronu, stymulacja ACTH, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fluxazol 150 mg
Flukonazol, substancja czynna leku Fluxazol, jest triazolowym środkiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania, skutecznie hamującym biosyntezę ergosterolu poprzez blokadę demetylacji 14-alfa-lanosterolu zależnej od cytochromu P-450 w komórkach grzybów. Charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec enzymów grzybiczych w porównaniu do ludzkich, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych. W badaniach klinicznych dawki 50 mg/dobę przez 28 dni nie wpływały na poziomy testosteronu i steroidów u zdrowych osób, a nawet dawki 200-400 mg/dobę nie wykazywały klinicznie istotnych zaburzeń hormonalnych. Flukonazol nie oddziałuje istotnie na metabolizm fenazonu, co wskazuje na minimalne interakcje z enzymami metabolicznymi pacjenta.
azolowy lek przeciwgrzybiczny, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Coccidioides immitis, Cryptococcus gattii, Cryptococcus neoformans, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, enzym cytochromu P450, fenazon, flukonazol, Histoplasma capsulatum, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, lekowrażliwość drobnoustroju, minimalne stężenie hamujące, nadkażenie, Paracoccidioides brasiliensis, pochodna triazolu, pole pod krzywą stężenia, stężenie graniczne flukonazolu, stężenie testosteronu w osoczu, stymulacja ACTH - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flukonazol Actavis 150 mg
Flukonazol, lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli (kod ATC: J02AC01), działa poprzez selektywne hamowanie enzymu cytochromu P-450 odpowiedzialnego za demetylację 14 alfa-lanosterolu, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu i uszkodzenia błony komórkowej grzybów. W badaniach klinicznych wykazano, że dawki 50 mg/dobę przez 28 dni nie wpływają na stężenia steroidów u zdrowych osób, a nawet dawki 200-400 mg/dobę nie wywołują klinicznie istotnych zmian hormonalnych. Flukonazol wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko szczepom Candida (np. C. albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis), jednak C. glabrata wykazuje zmniejszoną wrażliwość, a C. krusei i C. auris są oporne. MIC dla C. guilliermondii jest wyższe niż dla C. albicans. Lek jest także aktywny przeciwko Cryptococcus neoformans, C. gattii oraz pleśniom endemicznym (Blastomyces dermatiditis, Coccidioides immitis, Histoplasma capsulatum, Paracoccidioides brasiliensis).
azolowy lek przeciwgrzybiczny, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Coccidioides immitis, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, epidemiologiczny punkt odcięcia, ergosterol, Histoplasma capsulatum, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, minimalne stężenie hamujące, oznaczanie lekowrażliwości, pochodna triazolu, pole pod krzywą stężenia leku, stężenie graniczne flukonazolu, terapia przeciwgrzybicza, triazol, zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne - Leksykon substancji czynnych
Flukonazol – Właściwości farmakodynamiczne
Flukonazol, będący triazolowym lekiem przeciwgrzybiczym, działa poprzez selektywne hamowanie enzymu cytochromu P-450 odpowiedzialnego za demetylację 14-alfa-lanosterolu, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu w błonie komórkowej grzybów. W dawkach do 400 mg/dobę nie wykazuje istotnego wpływu na stężenia endogennych steroidów u ludzi. Wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego in vitro, skuteczny przeciwko większości klinicznie istotnych szczepów Candida (z wyjątkiem C. krusei i C. auris, które są oporne, oraz C. glabrata o zmniejszonej wrażliwości), a także na Cryptococcus neoformans, Cryptococcus gattii oraz endemiczne grzyby pleśniowe. Wartości MIC dla poszczególnych gatunków wahają się, np. dla C. albicans MIC ≤2 mg/l oznacza wrażliwość, a >4 mg/l oporność; dla C. glabrata wszystkie szczepy klasyfikowane są jako „I” (wrażliwe przy zwiększonej ekspozycji), a szczepy z MIC >16 mg/l jako oporne. Flukonazol nie jest zalecany do leczenia zakażeń wywołanych przez C. krusei ze względu na naturalną oporność.
biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, Candida, Candida spp., Coccidioides immitis, Cryptococcus gattii, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, dysfagia, ergosterol, farmakokinetyka/farmakodynamika, gryzeofulwina, grzybica owłosionej skóry głowy, Histoplasma capsulatum, hormon adrenokortykotropowy, kandydoza jamy ustnej, kandydoza systemowa, minimalne stężenie hamujące, nadkażenie, Paracoccidioides brasiliensis, stężenie graniczne flukonazolu, triazol przeciwgrzybiczny, układ enzymatyczny, wartość MIC, zakażenie grzybicze, zakażenie wewnątrzczaszkowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fluxazol 200 mg
Flukonazol, będący pochodną triazolu (kod ATC: J02AC01), działa przeciwgrzybiczo poprzez selektywne hamowanie enzymu cytochromu P-450 odpowiedzialnego za demetylację 14-alfa-lanosterolu, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu w błonie komórkowej grzybów. Mechanizm ten skutkuje nagromadzeniem 14-alfa-metylosteroli i utratą integralności błony komórkowej, co hamuje wzrost patogenów grzybiczych. Flukonazol wykazuje wysoką selektywność wobec enzymów grzybów, co przekłada się na ograniczone działania niepożądane u pacjentów. Badania kliniczne potwierdzają, że dawki terapeutyczne, nawet do 400 mg/dobę, nie wpływają istotnie na gospodarkę hormonalną ani metabolizm leków takich jak fenazon. Spektrum działania obejmuje głównie szczepy Candida (C. albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis), a także Cryptococcus neoformans, Cryptococcus gattii oraz endemiczne grzyby pleśniowe, jednakże szczepy C. glabrata wykazują zmniejszoną wrażliwość, a C. krusei i C. auris są oporne na flukonazol.
14 alfa-metylosterol, azolowy lek przeciwgrzybiczny, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, błona komórkowa grzybów, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Coccidioides immitis, Cryptococcus gattii, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, dane farmakokinetyczno-farmakodynamiczne, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, farmakodynamika, gospodarka hormonalna, Histoplasma capsulatum, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, Paracoccidioides brasiliensis, pochodna triazolu, stężenie graniczne flukonazolu, terapia przeciwgrzybicza - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flukonazol Actavis 50 mg
Flukonazol Actavis, będący pochodną triazolu i tetrazolu (kod ATC: J02AC01), jest dostępny w kapsułkach o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg i stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych. Jego mechanizm działania polega na selektywnym hamowaniu enzymu cytochromu P-450, co prowadzi do zahamowania demetylacji 14 alfa-lanosterolu i utraty ergosterolu w błonie komórkowej grzybów, co skutkuje działaniem przeciwgrzybiczym. Flukonazol wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko gatunkom Candida (zwłaszcza C. albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis), a także Cryptococcus neoformans, Cryptococcus gattii oraz endemicznych pleśni. Wartości MIC i ECOFF różnią się w zależności od gatunku, np. C. glabrata wykazuje zmniejszoną wrażliwość, a C. krusei i C. auris są oporne na flukonazol. Dawkowanie 50 mg/dobę przez 28 dni nie wpływa na stężenia steroidów u pacjentów, a dawki 200-400 mg/dobę nie wykazują klinicznie istotnych zaburzeń hormonalnych.
aktywność przeciwgrzybicza, azolowy lek przeciwgrzybiczny, biosynteza ergosterolu, błona komórkowa grzyba, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, działanie przeciwgrzybicze, epidemiologiczny punkt odcięcia, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, mechanizm działania flukonazolu, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, nadkażenie, pole pod krzywą stężenia, stężenie endogennych steroidów, stężenie graniczne flukonazolu, stężenie testosteronu, zakażenie grzybicze, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flucorta 50 mg
Flucorta, zawierający flukonazol (kod ATC J02AC01), jest triazolowym lekiem przeciwgrzybiczym o mechanizmie działania polegającym na hamowaniu enzymu cytochromu P-450 odpowiedzialnego za demetylację 14 alfa-lanosterolu, co prowadzi do deficytu ergosterolu w błonie komórkowej grzybów. Lek wykazuje wysoką selektywność wobec enzymów grzybiczych, minimalnie wpływając na metabolizm leków i gospodarkę hormonalną u ludzi, co potwierdzają badania kliniczne przy dawkach 50 mg/dobę przez 28 dni oraz wyższych (200-400 mg/dobę). Flukonazol jest skuteczny in vitro przeciwko gatunkom Candida (C. albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis), Cryptococcus neoformans i gattii oraz pleśniom endemicznym (Blastomyces dermatiditis, Coccidioides immitis, Histoplasma capsulatum, Paracoccidioides brasiliensis). Wartość MIC koreluje z efektywnością terapeutyczną, a zależność AUC-dawka jest liniowa, co ułatwia optymalizację dawkowania.
azolowy lek przeciwgrzybiczny, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, blastomykoza, błona komórkowa grzyba, Candida, Candida albicans, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Coccidioides immitis, Cryptococcus gattii, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, działanie przeciwgrzybicze, enzym wątrobowy, fenazon, flukonazol, gospodarka hormonalna, Histoplasma capsulatum, histoplazmoza, hormon adrenokortykotropowy, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, kokcydioidomykoza, lek przeciwgrzybiczny, minimalne stężenie hamujące, Paracoccidioides brasiliensis, parakokocydioidomykoza, patogen grzybiczny, pochodna triazolu, pole pod krzywą stężenia leku, stężenie graniczne flukonazolu, układ enzymatyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flukonazol Actavis 100 mg
Flukonazol, będący pochodną triazolu i tetrazolu (ATC: J02AC01), działa przeciwgrzybiczo poprzez selektywne hamowanie demetylacji 14 alfa-lanosterolu zależnej od cytochromu P-450, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu w błonie komórkowej grzybów. W badaniach klinicznych wykazano, że dawki 50 mg/dobę przez 28 dni nie wpływają na poziomy steroidów u pacjentów, a dawki 200-400 mg/dobę nie wywołują istotnych zmian w stężeniach endogennych steroidów ani odpowiedzi hormonalnej po stymulacji ACTH. Flukonazol wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko gatunkom Candida (C. albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis), choć C. glabrata wykazuje zmniejszoną wrażliwość, a C. krusei i C. auris są oporne. Wartości MIC dla C. guilliermondii są wyższe niż dla C. albicans. Lek jest również skuteczny in vitro wobec Cryptococcus neoformans, C. gattii oraz endemicznych pleśni (Blastomyces dermatiditis, Coccidioides immitis, Histoplasma capsulatum, Paracoccidioides brasiliensis).
14 alfa-metylosterole, ACTH, aktywność przeciwgrzybicza, biosynteza ergosterolu, Candida albicans, Candida glabrata, Cryptococcus neoformans, cytochrom P450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, drug efflux, epidemiologiczny punkt odcięcia, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, nadkażenie, stężenie graniczne flukonazolu, stężenie testosteronu w osoczu, wartość MIC, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flucofast 150 mg
Flukonazol, substancja czynna leku Flucofast, jest triazolowym lekiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania, hamującym enzym cytochromu P450 odpowiedzialny za demetylację 14-alfa-lanosterolu, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu w błonie komórkowej grzybów. Wykazuje wysoką selektywność wobec enzymów grzybiczych, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa i brak istotnego wpływu na gospodarkę hormonalną u ludzi, nawet przy dawkach 50 mg/dobę przez 28 dni oraz dawkach 200-400 mg/dobę. Flukonazol jest skuteczny przeciwko gatunkom Candida (zwłaszcza C. albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis), Cryptococcus neoformans, a także endemicznych grzybów pleśniowych, jednak Candida glabrata wykazuje zmniejszoną wrażliwość, a C. krusei i C. auris są naturalnie oporne. Wartości MIC korelują z efektywnością kliniczną, a dawka leku wykazuje liniową zależność z AUC, co jest istotne dla optymalizacji terapii.
adrenokortykotropina, azolowy lek przeciwgrzybiczny, biosynteza ergosterolu, błona komórkowa grzyba, Candida, cytochrom P450, dane farmakokinetyczno-farmakodynamiczne, demetylacja lanosterolu, drobnoustrój, działanie przeciwgrzybicze, flukonazol, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, mechanizm działania flukonazolu, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, nadkażenie, pochodna triazolu, pole pod krzywą stężenia leku, proces enzymatyczny, stężenie graniczne flukonazolu, terapia przeciwgrzybicza, wartość MIC, wrażliwość in vitro - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flumycon 200 mg
Flukonazol, pochodna triazolu, jest lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym ogólnie (kod ATC: J02AC01) w formie kapsułek o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg. Jego mechanizm działania polega na selektywnym hamowaniu enzymatycznej demetylacji 14 alfa-lanosterolu zależnej od cytochromu P-450, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu i uszkodzenia błony komórkowej grzybów. Flukonazol wykazuje wysoką skuteczność in vitro wobec Candida albicans, C. parapsilosis i C. tropicalis, natomiast C. glabrata wykazuje zmniejszoną wrażliwość, a C. krusei i C. auris są oporne. Wartości MIC oraz epidemiologiczne punkty odcięcia (ECOFF) różnią się między gatunkami, co ma znaczenie kliniczne, gdyż wyższe MIC korelują z mniejszą skutecznością terapii. Dawkowanie flukonazolu wykazuje liniową zależność z AUC, a dawki od 50 mg do 400 mg na dobę nie wpływają istotnie na profil steroidowy u zdrowych osób.
azolowy lek przeciwgrzybiczy, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, błona komórkowa grzyba, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Coccidioides immitis, Cryptococcus gattii, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, epidemiologiczny punkt odcięcia, flukonazol, Histoplasma capsulatum, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczy, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, Paracoccidioides brasiliensis, pochodna triazolu, stężenie graniczne flukonazolu, wartość AUC, wrażliwość in vitro - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fluconazole Aurobindo 200 mg
Flukonazol, należący do triazolowych leków przeciwgrzybiczych (kod ATC J02AC01), działa poprzez selektywne hamowanie enzymu cytochromu P-450 odpowiedzialnego za demetylację 14 alfa-lanosterolu, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu w błonie komórkowej grzybów. W badaniach klinicznych wykazano, że dawki 50 mg/dobę przez 28 dni nie wpływają na stężenia hormonów steroidowych u zdrowych osób, a dawki 200-400 mg/dobę nie wywołują klinicznie istotnych zmian w poziomach endogennych steroidów ani odpowiedzi hormonalnej po stymulacji ACTH. Flukonazol wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego in vitro, obejmujące Candida albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis, Cryptococcus neoformans, a także endemiczne pleśnie, jednakże szczepy C. krusei są oporne, a C. glabrata wykazuje zmienną wrażliwość.
14 alfa-metylosterol, azolowy lek przeciwgrzybiczy, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, Candida albicans, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, cytochrom P450, demetylacja 14 alfa-lanosterolu, ergosterol w błonie komórkowej, EUCAST-AFST, Histoplasma capsulatum, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczy, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, oporność na flukonazol, pochodna triazolu, stężenie graniczne flukonazolu, triazol przeciwgrzybiczy, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flumycon 150 mg
Flukonazol, lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli (kod ATC: J02AC01), działa poprzez selektywne hamowanie enzymu cytochromu P-450 odpowiedzialnego za demetylację 14 alfa-lanosterolu, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu i uszkodzenia błony komórkowej grzybów. W badaniach klinicznych wykazano, że dawki flukonazolu od 50 mg do 400 mg/dobę nie wpływają istotnie na stężenia endogennych steroidów u ludzi. Lek wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko gatunkom Candida (np. C. albicans, C. parapsilosis, C. tropicalis), choć Candida glabrata cechuje się zmniejszoną wrażliwością, a C. krusei i C. auris są oporne. Flukonazol jest także aktywny wobec Cryptococcus neoformans, Cryptococcus gattii oraz endemicznych pleśni, takich jak Blastomyces dermatiditis czy Histoplasma capsulatum. Wartości minimalnego stężenia hamującego (MIC) korelują z efektywnością terapeutyczną, a wyższe MIC wiążą się z mniejszym prawdopodobieństwem wyzdrowienia.
azolowy lek przeciwgrzybiczny, biosynteza ergosterolu, Blastomyces dermatiditis, błona komórkowa grzyba, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, Coccidioides immitis, Cryptococcus gattii, Cryptococcus neoformans, cytochrom P-450, demetylacja lanosterolu, działanie przeciwgrzybicze, endogenne steroidy, epidemiologiczny punkt odcięcia, farmakodynamika, Histoplasma capsulatum, kandydemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwgrzybiczny, lekowrażliwość, mechanizm działania leku, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, Paracoccidioides brasiliensis, pole pod krzywą stężenia, stężenie graniczne flukonazolu, stężenie graniczne MIC, testosteron w osoczu, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna