parakokocydioidomykoza

Parakokocydioidomykoza (PCM), znana również jako blastomikoza południowoamerykańska, jest przewlekłą grzybiczą chorobą układową wywoływaną przez grzyb Paracoccidioides brasiliensis. Jest to jedna z najważniejszych głębokich mikoz występujących endemicznie w krajach Ameryki Łacińskiej, szczególnie w Brazylii, Kolumbii, Wenezueli i Argentynie.

Zakażenie następuje najczęściej drogą wziewną poprzez wdychanie zarodników grzyba znajdujących się w glebie. Choroba może mieć przebieg ostry/podostry (forma młodzieńcza) lub przewlekły (forma dorosła). Forma młodzieńcza charakteryzuje się szybkim postępem, zajęciem układu siateczkowo-śródbłonkowego z limfadenopatią, hepatosplenomegalią i zmianami w szpiku kostnym. Forma przewlekła rozwija się powoli i dotyczy głównie płuc, błon śluzowych jamy ustnej, gardła, krtani oraz skóry.

Diagnostyka parakokocydioidomykozy obejmuje badania mikroskopowe i hodowlane materiału biologicznego, testy serologiczne oraz badania obrazowe. W badaniu mikroskopowym charakterystyczny jest obraz „koła sterowego” – komórki macierzystej z licznymi pączkującymi komórkami potomnymi. W leczeniu stosuje się długotrwałą terapię przeciwgrzybiczą, najczęściej z zastosowaniem itrakonazolu, a w cięższych przypadkach amfoterycyny B.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl