azotany długo działające

Azotany długo działające to grupa leków stosowanych głównie w chorobie niedokrwiennej serca, szczególnie w stabilnej dławicy piersiowej. Działają poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych, co zwiększa przepływ krwi do serca i zmniejsza jego obciążenie pracą.

Do tej grupy należą preparaty takie jak monoazotan izosorbidu, diazotan izosorbidu oraz nitrogliceryna w formach o przedłużonym uwalnianiu (tabletki SR, systemy transdermalne). Ich działanie utrzymuje się przez 6-24 godzin, w zależności od preparatu, co umożliwia stosowanie 1-2 razy na dobę.

Mechanizm działania azotanów polega na uwalnianiu tlenku azotu, który aktywuje cyklazę guanylową, zwiększając stężenie cGMP w komórkach mięśni gładkich naczyń. Prowadzi to do rozluźnienia naczyń, szczególnie w układzie żylnym, a przy wyższych dawkach również tętniczym.

Istotnym problemem w terapii azotanami długo działającymi jest rozwój tolerancji, pojawiający się zwykle po 2-3 tygodniach ciągłego stosowania. Aby temu zapobiec, zaleca się stosowanie schematu dawkowania z 8-12 godzinną przerwą, najczęściej w nocy.

Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle głowy, zawroty głowy i hipotensję ortostatyczną. Przeciwwskazania do stosowania to m.in. ciężka hipotonia, kardiomiopatia przerostowa z zawężaniem drogi odpływu oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 (np. sildenafil).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl