efekt anorektyczny

Efekt anorektyczny odnosi się do zmniejszenia łaknienia i ograniczenia przyjmowania pokarmów, co może prowadzić do redukcji masy ciała. Jest to zjawisko często pożądane w leczeniu otyłości i nadwagi, ale może również występować jako skutek uboczny niektórych leków lub objaw chorób.

W praktyce klinicznej efekt anorektyczny wykorzystywany jest w farmakoterapii otyłości. Leki o działaniu anorektycznym mogą wpływać na ośrodek głodu i sytości w podwzgórzu lub modyfikować stężenie neurotransmiterów, takich jak serotonina, noradrenalina czy dopamina. Do substancji o działaniu anorektycznym należą m.in. fentermina, orlistat, liraglutyd oraz nowe kombinacje leków jak fentermina/topiramat czy naltrekson/bupropion.

Warto zaznaczyć, że efekt anorektyczny może występować również jako działanie niepożądane wielu leków, np. niektórych psychotropowych, stymulantów czy chemioterapeutyków. Zjawisko to obserwuje się także w przebiegu różnych chorób, m.in. nowotworowych, infekcyjnych czy psychicznych, gdzie może stanowić element zespołu wyniszczenia (kacheksji).

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Qsiva 11,25 mg + 69 mg

Qsiva to lek zawierający fenterminę i topiramat w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, stosowany w terapii otyłości. Fentermina działa anorektycznie poprzez stymulację uwalniania norepinefryny w podwzgórzu, z minimalnym wpływem na dopaminę i brak wpływu na serotoninę. Topiramat natomiast redukuje masę ciała poprzez zwiększenie uczucia sytości (zmniejszenie perystaltyki przewodu pokarmowego), zwiększenie wydatkowania energii oraz zmniejszenie spożycia kalorii, głównie dzięki hamowaniu aktywności enzymów anhydrazy węglanowej oraz modulacji ekspresji genów metabolicznych w wątrobie.
anhydraza węglanowa, badanie fazy III, badanie kliniczne, biosynteza lipidów, choroba współistniejąca, dieta niskokaloryczna, diureza, efekt anorektyczny, fentermina i topiramat, grupa farmakoterapeutyczna, hamowanie łaknienia, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, kod ATC, metabolizm lipidów, monoterapia, nadwaga, obniżanie ciśnienia tętniczego, obwodowy układ nerwowy, ośrodkowy układ nerwowy, otyłość, perystaltyka układu pokarmowego, populacja ITT, poziom serotoniny, redukcja masy ciała, uwalnianie norepinefryny, wydatkowanie energii
Leksykon substancji czynnych
Fentermine – Właściwości farmakodynamiczne

Fentermina, będąca składnikiem leku Qsiva, wykazuje działanie anorektyczne poprzez stymulację uwalniania norepinefryny w podwzgórzu, bez istotnego wpływu na układ dopaminergiczny i serotoninergiczny. W badaniach klinicznych fazy III (EQUIP, CONQUER, OB-301) obejmujących 3678 pacjentów z otyłością i nadwagą z chorobami współistniejącymi, terapia Qsiva w dawkach 3,75 mg+23 mg, 7,5 mg+46 mg oraz 15 mg+92 mg fenterminy i topiramatu skutkowała istotną statystycznie redukcją masy ciała odpowiednio o 5,1%, 7,8% i 9,8-10,9% po roku leczenia, w porównaniu do 1,2-1,6% w grupie placebo. Odsetek pacjentów osiągających redukcję masy ciała ≥5% wynosił 44,9% i 66,7% dla wyższych dawek Qsiva, a redukcja ≥15% dotyczyła 32,3% pacjentów przy dawce 15 mg+92 mg (p<0,001). Efekt ten był niezależny od płci, wieku, rasy, BMI i statusu cukrzycy. Ponadto, leczenie Qsiva wiązało się ze znaczącym obniżeniem ciśnienia tętniczego (spadek skurczowego o 4,7-5,6 mm Hg) oraz poprawą profilu lipidowego (obniżenie triglicerydów, wzrost HDL-C) i gospodarki węglowodanowej (redukcja HbA1c i glukozy na czczo o 9,7-11,9 mg/dl w porównaniu do 5,6 mg/dl w placebo).
anhydraza węglanowa, biosynteza lipidów, cholesterol HDL, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, dieta niskokaloryczna, efekt anorektyczny, fentermina, glukoza na czczo, gospodarka dopaminergiczna, gospodarka węglowodanowa, hemoglobina glikowana, otyłość, podwzgórze, profil lipidowy, Qsiva, redukcja masy ciała, ryzyko sercowo-naczyniowe, topiramat, triglicerydy, układ serotoninergiczny, uwalnianie norepinefryny, wskaźnik masy ciała
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Qsiva 3,75 mg + 23 mg

Qsiva to lek zawierający fenterminę i topiramat w czterech dawkach: 3,75 mg + 23 mg, 7,5 mg + 46 mg, 11,25 mg + 69 mg oraz 15 mg + 92 mg, stosowany w terapii otyłości. Fentermina działa anorektycznie poprzez stymulację uwalniania norepinefryny w podwzgórzu, natomiast topiramat redukuje masę ciała przez zwiększenie sytości, podwyższenie wydatku energetycznego oraz hamowanie enzymów anhydrazy węglanowej, co wpływa na metabolizm lipidów i ciśnienie tętnicze. W badaniach fazy III (EQUIP, CONQUER, OB-301) wykazano, że Qsiva w połączeniu z dietą niskokaloryczną i aktywnością fizyczną powoduje istotną statystycznie redukcję masy ciała: 5,1% dla dawki 3,75 mg + 23 mg, 7,8% dla 7,5 mg + 46 mg oraz 9,8-10,9% dla 15 mg + 92 mg, w porównaniu do 1,2-1,6% w grupie placebo.
anhydraza węglanowa, biosynteza lipidów, cholesterol HDL, choroby współistniejące, ciśnienie tętnicze krwi, cukrzyca typu 2, dieta niskokaloryczna, diureza, dopamina, efekt anorektyczny, fentermina, fentermina i topiramat, glukoza na czczo, hemoglobina glikowana, metabolizm lipidów, norepinefryna, otyłość i nadwaga, parametry glikemiczne, perystaltyka układu pokarmowego, prewencja cukrzycy, profil lipidowy, redukcja masy ciała, rozkurczowe ciśnienie tętnicze, serotonina, skurczowe ciśnienie tętnicze, tłumienie łaknienia, topiramat, triglicerydy, uczucie sytości, uwalnianie norepinefryny, wskaźnik BMI
Leksykon substancji czynnych
Fentermina – Właściwości farmakodynamiczne

Fentermina, obecna w preparacie Qsiva w formie chlorowodorku, działa jako lek anorektyczny poprzez stymulację uwalniania norepinefryny w podwzgórzu, co prowadzi do zahamowania apetytu i redukcji masy ciała. W przeciwieństwie do innych leków przeciwotyłościowych, fentermina nie wpływa na układ serotoninergiczny, a jej działanie jest ukierunkowane na układ noradrenergiczny. W preparacie Qsiva fentermina jest połączona z topiramatem, który dodatkowo wspomaga redukcję masy ciała poprzez zwiększenie uczucia sytości, zmniejszenie perystaltyki przewodu pokarmowego, zwiększenie wydatkowania energii oraz hamowanie enzymów anhydrazy węglanowej, co wpływa na metabolizm lipidów i ciśnienie tętnicze. Takie synergistyczne działanie obu substancji zapewnia kompleksowe podejście do leczenia otyłości.
anhydraza węglanowa, badanie kliniczne, biosynteza lipidów, chlorowodorek fenterminy, choroba współistniejąca, dawkowanie leku, dieta niskokaloryczna, działanie niepożądane, efekt anorektyczny, ekspresja genów wątrobowych, leczenie otyłości, lek przeciwotyłościowy, metabolizm dopaminy, metabolizm lipidów, ośrodkowy układ nerwowy, podwzgórze, redukcja masy ciała, stężenie terapeutyczne, uczucie sytości, układ noradrenergiczny, układ serotoninergiczny, uwalnianie norepinefryny, zmodyfikowane uwalnianie

efekt anorektyczny

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Qsiva 11,25 mg + 69 mg

Fentermine – Właściwości farmakodynamiczne

Właściwości farmakodynamiczne – Qsiva 3,75 mg + 23 mg

Fentermina – Właściwości farmakodynamiczne