diaforeza

Diaforeza (łac. diaphoresis) to termin medyczny oznaczający nadmierne pocenie się, które wykracza poza fizjologiczną potrzebę regulacji temperatury ciała. Jest to objaw, który może towarzyszyć różnym stanom chorobowym i często stanowi ważny sygnał diagnostyczny w praktyce klinicznej.

Wzmożona potliwość może występować lokalnie (np. dłonie, stopy, pachy) lub obejmować całe ciało. Najczęściej pojawia się w przebiegu chorób infekcyjnych i zapalnych jako element reakcji obronnej organizmu. Diaforeza stanowi także istotny element obrazu klinicznego zawału mięśnia sercowego, wstrząsu, bólu, reakcji hipoglikemicznej oraz niektórych zaburzeń endokrynologicznych, takich jak nadczynność tarczycy czy guz chromochłonny.

W procesie diagnostycznym diaforezy należy uwzględnić szereg potencjalnych przyczyn, w tym choroby układu krążenia, zakażenia, zaburzenia metaboliczne, choroby nowotworowe oraz działanie niektórych leków. Szczególnie niepokojące są poty nocne, które mogą wskazywać na poważne schorzenia, w tym chłoniaki, gruźlicę czy infekcje układowe.

Leczenie diaforezy powinno być ukierunkowane na przyczynę podstawową. W przypadkach idiopatycznych lub gdy przyczyna nie może być wyeliminowana, stosuje się leczenie objawowe, które może obejmować miejscowe lub ogólnoustrojowe środki przeciwpotne, modyfikację stylu życia oraz terapie alternatywne jak jontoforeza.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt z kory nadnerczy – Przedawkowanie

Mobilat, dostępny w formie maści i żelu, zawiera 1,0 g ekstraktu z kory nadnerczy, 0,2 g mukopolisacharydowego polisiarczanu oraz 2,0 g kwasu salicylowego na 100 g produktu. Ze względu na miejscową aplikację ryzyko przedawkowania ekstraktu z kory nadnerczy jest bardzo niskie, a prawidłowe stosowanie minimalizuje to zagrożenie. Głównym ryzykiem w przypadku przedawkowania jest zatrucie salicylanami, wynikające z obecności kwasu salicylowego, które może objawiać się wymiotami, nasilonym poceniem, tachykardią, hiperwentylacją, gorączką, szumami usznymi, zaburzeniami świadomości oraz zasadowicą oddechową i zasadowym odczynem moczu.
choroba przewodu pokarmowego, depresja OUN, diaforeza, diureza forsowana, ekstrakt z kory nadnerczy, gorączka, hiperwentylacja, kwas salicylowy, Mobilat, mukopolisacharydowy polisiarczan, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odwodnienie, płukanie żołądka, równowaga kwasowo-zasadowa, stężenie salicylanów, szumy uszne, tachykardia, termoregulacja, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia świadomości, zasadowica oddechowa, zasadowy odczyn moczu, zatrucie salicylanami
Leksykon leków
Przedawkowanie – Maxipirin 500 mg

Przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego (ASA) powyżej 100 mg/kg masy ciała na dobę przez okres dłuższy niż 2 dni prowadzi do zatrucia salicylanami, które manifestuje się różnorodnymi objawami klinicznymi zależnymi od stężenia ASA we krwi. Salicylizm, czyli łagodne zatrucie, występuje przy stężeniach 150-300 mg/l i objawia się m.in. szumami usznymi, nudnościami, wymiotami oraz zasadowicą oddechową. Ciężkie zatrucie, przy stężeniach powyżej 300 mg/l, charakteryzuje się poważnymi zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej, w tym początkową alkalozą oddechową przechodzącą w kwasicę metaboliczną, a także objawami wielonarządowymi: zaburzeniami układu oddechowego (hiperwentylacja, obrzęk płuc, zatrzymanie oddechu), sercowo-naczyniowego (arytmie, hipotensja, zatrzymanie akcji serca), neurologicznymi (encefalopatia, śpiączka, drgawki) oraz hematologicznymi (koagulopatia, zahamowanie agregacji płytek). U dzieci dominującym objawem jest kwasica metaboliczna. Diagnostyka opiera się na ocenie objawów klinicznych i wyników badań laboratoryjnych, gdyż samo stężenie ASA nie pozwala jednoznacznie ocenić ciężkości zatrucia. Wchłanianie ASA może być opóźnione przez czynniki takie jak opóźnione opróżnianie żołądka, preparaty dojelitowe czy zmiany strukturalne przewodu pokarmowego.
acyduria, alkalemia, alkaloza oddechowa, alkaluria, arytmia, asfiksja, dekontaminacja przewodu pokarmowego, diaforeza, diureza alkaliczna, hemodializa, hiperglikemia, hipernatremia, hiperwentylacja, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipoprotrombinemia, hipotensja, ketoza, koagulopatia, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, letarg, napad drgawkowy, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, oliguria, opróżnianie żołądka, płukanie żołądka, salicylizm, śpiączka, stężenie salicylanów we krwi, szum uszny, toksyczna encefalopatia, węgiel aktywny, wrzód trawienny, wydłużenie czasu protrombinowego, zaburzenie metabolizmu glukozy, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zasadowica oddechowa, zatrucie salicylanami
Leksykon substancji czynnych
Wyciąg sosnowy płynny – Przedawkowanie

Wyciąg sosnowy płynny (Pini extractum fluidum), obecny w produkcie leczniczym Sirupus Pini compositus w stężeniu 6,6 g/100 g syropu, jest stosowany w terapii, jednak brak jest udokumentowanych przypadków jego przedawkowania. Preparat zawiera również nalewkę z owocu kopru włoskiego (1,0 g/100 g) oraz fosforan kodeiny półwodny (0,05 g/100 g), co wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Przedawkowanie może manifestować się objawami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha), układu nerwowego (bóle głowy, depresja, pobudzenie, drgawki, utrata świadomości) oraz układu oddechowego (zaburzenia oddychania), a także wzmożoną diaforezą. Dokładne dawki wywołujące te objawy nie zostały określone, jednak ze względu na obecność fosforanu kodeiny (9,6 mg w dawce 15 ml syropu) istnieje ryzyko depresji oddechowej charakterystycznej dla opioidów.
choroba wątroby, depresja oddechowa, diaforeza, dolegliwości przewodu pokarmowego, działanie etanolu, działanie opioidów, ekstrakcja etanolem, fosforan kodeiny, nalewka z kopru włoskiego, nalokson, niewydolność oddechowa, objawy dyspeptyczne, objawy neurologiczne, objawy niepożądane, przedawkowanie opioidów, układ nerwowy, układ oddechowy, utrata świadomości, wyciąg sosnowy płynny, zaburzenia oddychania
Leksykon leków
Przedawkowanie – Xylometazolin APTEO MED 1 mg/ml

Przedawkowanie ksylometazoliny, dostępnej w postaci kropli do nosa o stężeniu 1 mg/ml (Xylometazolin APTEO MED), może prowadzić do poważnych objawów ogólnoustrojowych, obejmujących zaburzenia neurologiczne oraz powikłania krążeniowo-oddechowe. Charakterystyczne symptomy to m.in. silne zawroty głowy, nadmierna diaforeza, hipotermia, ból głowy, bradykardia (<60 uderzeń/min), początkowe nadciśnienie tętnicze z możliwym przejściem w niedociśnienie, depresja oddechowa, śpiączka, drgawki oraz zatrzymanie krążenia. Szczególnie istotna jest zwiększona wrażliwość dzieci na toksyczne działanie ksylometazoliny, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności w dawkowaniu i stosowaniu leku u populacji pediatrycznej.
bradykardia, ciśnienie tętnicze, depresja oddechowa, diaforeza, drgawki, hipotermia, krople do nosa, leczenie objawowe, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, niedociśnienie, niedotlenienie, objawy ogólnoustrojowe, obkurczenie naczyń, obserwacja kliniczna, populacja pediatryczna, powikłania krążeniowo-oddechowe, przedawkowanie ksylometazoliny, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, śpiączka, spożycie leku, toksyczne działanie ksylometazoliny, układ współczulny, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia świadomości, zaburzenia termoregulacji, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy

diaforeza

Powiązane wpisy

Ekstrakt z kory nadnerczy – Przedawkowanie

Przedawkowanie – Maxipirin 500 mg

Wyciąg sosnowy płynny – Przedawkowanie

Przedawkowanie – Xylometazolin APTEO MED 1 mg/ml