uszkodzenie obwodowego układu nerwowego

Uszkodzenie obwodowego układu nerwowego obejmuje wszelkie patologie dotyczące nerwów obwodowych, znajdujących się poza ośrodkowym układem nerwowym (mózgiem i rdzeniem kręgowym). Uszkodzenia te mogą dotyczyć pojedynczych nerwów (mononeuropatie), wielu nerwów (polineuropatie) lub splotów nerwowych.

Etiologia uszkodzeń obwodowego układu nerwowego jest zróżnicowana i obejmuje czynniki mechaniczne (urazy, ucisk), metaboliczne (cukrzyca, niedobory witamin), toksyczne (alkohol, metale ciężkie, leki neurotoksyczne), zakaźne (wirusy, bakterie), autoimmunologiczne oraz dziedziczne. Uszkodzenia te mogą mieć charakter ostry lub przewlekły.

Objawy kliniczne zależą od rodzaju uszkodzonych włókien nerwowych i mogą obejmować zaburzenia czucia (parestezje, drętwienia, ból neuropatyczny), deficyty ruchowe (niedowłady, porażenia), zaburzenia autonomiczne (zaburzenia pocenia, termoregulacji, funkcji pęcherza moczowego) oraz zaniki mięśniowe. Diagnostyka opiera się na badaniu neurologicznym, badaniach elektrofizjologicznych (EMG, elektroneurografia) oraz badaniach obrazowych.

Leczenie uszkodzeń obwodowego układu nerwowego zależy od przyczyny i może obejmować postępowanie zachowawcze (fizjoterapia, farmakoterapia), chirurgiczne (dekompresja nerwu, rekonstrukcja) oraz leczenie przyczynowe choroby podstawowej. Rokowanie zależy od etiologii, rozległości uszkodzenia oraz czasu, jaki upłynął od momentu uszkodzenia do wdrożenia leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl