nosicielstwo gronkowców

Nosicielstwo gronkowców odnosi się do stanu, w którym bakterie z rodzaju Staphylococcus kolonizują organizm człowieka bez wywoływania objawów chorobowych. Najczęściej dotyczy to Staphylococcus aureus (gronkowiec złocisty), który może bytować w przedsionku nosa, na skórze, w gardle lub pachwinach. Szacuje się, że 20-30% populacji ogólnej to stali nosiciele S. aureus, a u około 60% osób gronkowiec może występować przejściowo.

Szczególne znaczenie kliniczne ma nosicielstwo szczepów MRSA (methicillin-resistant Staphylococcus aureus), opornych na metycylinę i inne antybiotyki beta-laktamowe. Nosicielstwo MRSA stanowi istotny problem epidemiologiczny w placówkach ochrony zdrowia, gdzie może prowadzić do zakażeń szpitalnych. Czynnikami ryzyka nosicielstwa są: częste hospitalizacje, przewlekłe choroby, zabiegi inwazyjne, praca w ochronie zdrowia oraz immunosupresja.

Diagnostyka nosicielstwa gronkowców opiera się na badaniach mikrobiologicznych wymazów z nosa, gardła, pachwin lub okolicy odbytu. W przypadku potwierdzenia nosicielstwa MRSA u pracowników ochrony zdrowia lub pacjentów przed planowymi zabiegami operacyjnymi, stosuje się procedury eradykacji, obejmujące mupirocynę donosowo oraz antyseptyczne preparaty do mycia ciała zawierające chlorheksydynę.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl