terapia noradrenaliną

Terapia noradrenaliną stanowi istotny element leczenia wstrząsu, szczególnie wstrząsu septycznego i dystrybucyjnego. Noradrenalina (norepinefryna) jest katecholaminą o silnym działaniu wazokonstrykcyjnym, działającą głównie na receptory α-adrenergiczne, co powoduje skurcz naczyń obwodowych i zwiększenie oporu naczyniowego, prowadząc do wzrostu ciśnienia tętniczego.

Wskazaniem do zastosowania noradrenaliny jest przede wszystkim hipotensja nieodpowiadająca na odpowiednią płynoterapię, wymagająca farmakologicznego wsparcia hemodynamicznego. Zgodnie z wytycznymi Surviving Sepsis Campaign, noradrenalina jest lekiem pierwszego wyboru w leczeniu wstrząsu septycznego ze względu na korzystny profil hemodynamiczny oraz mniejsze ryzyko arytmii w porównaniu z dopaminą.

Dawkowanie noradrenaliny wymaga precyzyjnego dostosowania do stanu klinicznego pacjenta i docelowych wartości ciśnienia tętniczego (zwykle MAP ≥65 mmHg). Podawana jest wyłącznie drogą dożylną, najlepiej przez cewnik centralny, w ciągłym wlewie przy użyciu pompy infuzyjnej. Typowe dawki rozpoczynające to 0,01-0,05 μg/kg/min, które mogą być zwiększane w zależności od odpowiedzi hemodynamicznej.

Podczas terapii noradrenaliną konieczne jest stałe monitorowanie parametrów hemodynamicznych, funkcji nerek oraz perfuzji narządowej. Do najważniejszych działań niepożądanych należą: nadmierne obkurczenie naczyń obwodowych mogące prowadzić do niedokrwienia tkanek, zaburzenia rytmu serca oraz wpływ na zwiększenie zużycia tlenu przez mięsień sercowy.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl