drażliwość komorowa
Drażliwość komorowa to stan zwiększonej pobudliwości komórek mięśnia sercowego w obrębie komór serca, który predysponuje do wystąpienia zaburzeń rytmu serca pochodzenia komorowego. Stan ten charakteryzuje się obniżonym progiem pobudliwości, co sprawia, że komórki mięśnia sercowego łatwiej reagują na bodźce, które w normalnych warunkach nie wywołałyby aktywacji elektrycznej.
Najczęstszymi objawami klinicznymi drażliwości komorowej są dodatkowe pobudzenia komorowe (przedwczesne skurcze komorowe, PVCs), pary pobudzeń komorowych, nieutrwalone częstoskurcze komorowe (nsVT) oraz w cięższych przypadkach utrwalone częstoskurcze komorowe lub migotanie komór. Pacjenci mogą odczuwać kołatanie serca, uczucie „wypadania” uderzeń serca, zawroty głowy, a w skrajnych przypadkach mogą wystąpić omdlenia.
Drażliwość komorowa może być skutkiem różnych stanów patologicznych, w tym niedokrwienia mięśnia sercowego, blizn pozawałowych, kardiomiopatii, zaburzeń elektrolitowych (szczególnie hipokaliemii i hipomagnezemii), działania leków proarytmicznych, nadużywania substancji stymulujących, a także może występować w strukturalnie prawidłowym sercu. Diagnostyka obejmuje EKG spoczynkowe, monitorowanie holterowskie, badanie echokardiograficzne oraz w wybranych przypadkach badanie elektrofizjologiczne.
Leczenie drażliwości komorowej zależy od jej przyczyny, nasilenia objawów oraz ryzyka nagłego zgonu sercowego. Może obejmować modyfikację czynników ryzyka, leczenie choroby podstawowej, wyrównanie zaburzeń elektrolitowych, leki antyarytmiczne, ablację przezskórną lub implantację kardiowertera-defibrylatora (ICD) u pacjentów z wysokim ryzykiem groźnych arytmii komorowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Glikopironiowy bromek – Przedawkowanie
Przedawkowanie glikopironiowego bromku, czwartorzędowego związku amoniowego o działaniu antycholinergicznym, manifestuje się głównie objawami obwodowymi, w tym tachykardią oraz drażliwością komorową, które mogą prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych. Inne objawy obejmują suchość błon śluzowych, zatrzymanie moczu, rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia i hipertermię, wynikające z blokady receptorów muskarynowych. W terapii przedawkowania kluczowe jest rozpoznanie dominującego obrazu klinicznego – antycholinergicznego lub antycholinesterazowego – co determinuje wybór leczenia. W przypadku dominujących objawów po glikopironiowym bromku zaleca się podanie neostygminy metylosiarczanu w dawce 1,0 mg na każdy 1,0 mg bromku glikopironium, co przywraca aktywność cholinergiczną na poziomie receptorów obwodowych. Ze względu na obwodowy charakter toksyczności, stosowanie leków działających ośrodkowo, takich jak fizostygmina, nie jest konieczne.
aktywność cholinergiczna, arytmia komorowa, atropina, blokada receptorów muskarynowych, bradykardia, czwartorzędowy związek amoniowy, depresja oddechowa, drażliwość komorowa, działanie antycholinergiczne, fascykulacje, fizostygmina, glikopironiowy bromek, hipertermia, inhibitor cholinoesterazy, lek antycholinesterazowy, nadmierne ślinienie, neostygminy metylosiarczan, objawy antycholinergiczne, objawy obwodowe, objawy ośrodkowe, rozszerzenie źrenic, skurcz naczyń, skurcz oskrzeli, substancja antycholinergiczna, suchość błon śluzowych, sztuczna wentylacja, tachykardia, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Novistig (0,5 mg + 2,5 mg)/ml
Przedawkowanie leku Novistig, zawierającego 0,5 mg/ml glikopironiowego bromku oraz 2,5 mg/ml neostygminy metylosiarczanu, może prowadzić do objawów wynikających z nadmiernej stymulacji cholinergicznej lub działania antycholinergicznego, w zależności od dominującego składnika. Neostygmina wywołuje objawy parasympatykotoniczne, takie jak nudności, wymioty, biegunka, nadmierne ślinienie, mioza, bradykardia lub tachykardia, skurcze mięśni oraz depresję oddechową. Glikopironiowy bromek natomiast powoduje tachykardię, drażliwość komorową oraz inne objawy obwodowe antycholinergiczne, nie wywołując istotnych efektów ośrodkowych ze względu na swoją strukturę czwartorzędową.
bradykardia, bromek glikopironiowy, czwartorzędowy związek amoniowy, depresja oddechowa, drażliwość komorowa, działanie antycholinergiczne, fascykulacje, fizostygmina, lek antycholinesterazowy, metylosiarczan neostygminy, mioza, skurcz naczyń, skurcz oskrzeli, stymulacja cholinergiczna, sztuczna wentylacja, tachykardia, układ przywspółczulny, zaburzenia nerwowo-mięśniowe, zaburzenia oddechowe, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe