ziarniniak okołowierzchołkowy

Ziarniniak okołowierzchołkowy (łac. granuloma periapicale) to przewlekły proces zapalny tkanek otaczających wierzchołek korzenia zęba. Stanowi rodzaj odczynu obronnego organizmu na zakażenie miazgi zębowej i kanałów korzeniowych. Zmiany zapalne rozwijają się na skutek przedostawania się bakterii i ich toksyn przez otwór wierzchołkowy korzenia do tkanek okołowierzchołkowych.

Pod względem histopatologicznym ziarniniak okołowierzchołkowy charakteryzuje się obecnością tkanki ziarninowej, bogatej w komórki zapalne (głównie limfocyty, plazmocyty i makrofagi), fibroblasty oraz nowo powstające naczynia krwionośne. W zaawansowanych stadiach może dochodzić do formowania się torebki łącznotkankowej oraz zmian osteolitycznych w kości wyrostka zębodołowego.

Diagnostyka ziarniniaka okołowierzchołkowego opiera się głównie na badaniu radiologicznym, gdzie uwidacznia się jako dobrze odgraniczone przejaśnienie wokół wierzchołka korzenia zęba. Zęby z ziarniniakiem okołowierzchołkowym mogą być bezobjawowe lub powodować dolegliwości bólowe, szczególnie podczas nagryzania. Leczenie polega przede wszystkim na prawidłowym leczeniu endodontycznym zęba przyczynowego, a w przypadkach nieskuteczności terapii zachowawczej – na zabiegu resekcji wierzchołka korzenia lub ekstrakcji zęba.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl