artykaina chlorowodorek i adrenalina
Artykaina chlorowodorek z adrenaliną to popularny preparat stosowany w stomatologii jako środek znieczulenia miejscowego. Artykaina charakteryzuje się szybkim początkiem działania (1-3 minuty) i względnie krótkim czasem działania (około 60-75 minut), co czyni ją preferowanym wyborem przy krótszych zabiegach stomatologicznych.
Preparat łączy artykainę, należącą do grupy amidowych środków znieczulających, z adrenaliną (epinefryną), która jako wazokonstriktor powoduje miejscowe zwężenie naczyń krwionośnych. Dodatek adrenaliny spowalnia wchłanianie artykainy do krwiobiegu, co wydłuża czas działania znieczulenia, zmniejsza toksyczność ogólnoustrojową i ogranicza krwawienie w miejscu podania.
Artykaina wykazuje wyższą lipofilność w porównaniu do innych środków znieczulających, co zapewnia lepszą penetrację przez tkanki i wyższą skuteczność znieczulenia. Standardowe stężenia preparatu to 4% artykaina z adrenaliną w stężeniu 1:100 000 lub 1:200 000. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, nadczynnością tarczycy oraz przy jednoczesnym stosowaniu niektórych leków (np. beta-blokerów).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Dentocaine (40 mg + 0,005 mg)/ml
Produkt leczniczy DENTOCAINE, zawierający 40 mg/ml artykainy chlorowodorku oraz 5 µg/ml adrenaliny (w postaci adrenaliny winianu), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które są istotne w kontekście stosowania w praktyce stomatologicznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (neuropatia, neuralgia, parestezje, przeczulica, zaburzenia smaku i czucia), miejscowych reakcji w miejscu iniekcji, zaburzeń sercowo-naczyniowych (bradykardia, tachykardia, niedociśnienie tętnicze) oraz reakcji alergicznych, w tym anafilaktycznych. Neurologiczne objawy, takie jak parestezje, mogą utrzymywać się dłużej niż oczekiwany czas znieczulenia, a w rzadkich przypadkach opóźnione porażenie twarzy utrzymujące się do 6 miesięcy. Działania niepożądane o charakterze ogólnoustrojowym, w tym reakcje alergiczne i zaburzenia rytmu serca, wymagają szczególnej uwagi i monitorowania.
alodynia, artykaina chlorowodorek i adrenalina, blokada nerwu, bradykardia, depresja ośrodkowego układu nerwowego, enoftalmia, neuralgia, neuropatia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, obrzęk języka, parestezja, podwójne widzenie, porażenie twarzy, przeczulica, przeczulica słuchowa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenicy, skurcz oskrzeli, sodu pirosiarczyn, szum w uszach, tachykardia, zaburzenie smaku, zaburzenie układu nerwowego, zapalenie dziąseł, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Orabloc (40 mg + 0,01 mg)/ml
Orabloc to roztwór do wstrzykiwań zawierający 40 mg/ml artykainy chlorowodorku oraz 0,01 mg/ml adrenaliny (epinefryny) w postaci winianu, stosowany w znieczuleniu miejscowym w stomatologii. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od rodzaju i złożoności zabiegu. Przy ekstrakcjach zębów górnych bez stanu zapalnego zaleca się iniekcję 1,8 ml od strony przedsionka jamy ustnej na ząb, z możliwością dodatkowej dawki 1-1,8 ml w przypadku niedostatecznego znieczulenia. Dla zabiegów na tkankach podniebienia, takich jak nacinanie czy zszywanie, stosuje się około 0,1 ml roztworu na wkłucie. Przy ekstrakcjach dolnych przedtrzonowców dawka wynosi 1,8 ml na ząb, z możliwością dodatkowej iniekcji lub iniekcji do otworu żuchwowego, jeśli znieczulenie jest niewystarczające. Maksymalna dawka artykainy u dorosłych to 7 mg/kg masy ciała, co odpowiada do 500 mg (12,5 ml roztworu), a u dzieci i młodzieży 5 mg/kg masy ciała, z indywidualnym dostosowaniem objętości iniekcji do wieku i masy ciała.
artykaina chlorowodorek i adrenalina, dawka artykainy, ekstrakcja przyległych zębów, ekstrakcja zębów górnych, iniekcja przedsionkowa, reakcja ogólna, stan zapalny, stężenie artykainy, technika iniekcji, tkanki podniebienia, wstrzyknięcie donaczyniowe, zaburzenia czynności wątroby i nerek, zapalenie wątroby, znieczulenie nasiękowe