napad z utratą świadomości

Napad z utratą świadomości to epizod neurologiczny, podczas którego pacjent doświadcza czasowej utraty przytomności i kontaktu z otoczeniem. Najczęściej występuje w przebiegu padaczki, szczególnie w napadach toniczno-klonicznych (grand mal) oraz napadach nieświadomości (petit mal), ale może być również objawem innych zaburzeń, takich jak omdlenia wazowagalne czy napady psychogenne niepadaczkowe.

W przypadku napadu padaczkowego z utratą świadomości pacjent zazwyczaj nie pamięta wydarzenia, może doświadczać automatyzmów (niekontrolowanych, powtarzalnych ruchów), a po napadzie występuje okres splątania (faza ponapadowa). Napad taki może być poprzedzony aurą – subiektywnym odczuciem zwiastującym nadchodzący epizod, co może pomóc pacjentowi w przygotowaniu się na napad.

Diagnostyka napadu z utratą świadomości obejmuje badanie EEG, które może wykazać charakterystyczne zmiany czynności bioelektrycznej mózgu, a także obrazowanie MRI w celu wykluczenia zmian strukturalnych OUN. Różnicowanie powinno uwzględniać przyczyny kardiogenne (arytmie), metaboliczne (hipoglikemia), psychiatryczne oraz inne zaburzenia neurologiczne.

Leczenie napadów z utratą świadomości zależy od ich etiologii. W przypadku padaczki stosuje się leki przeciwpadaczkowe dobrane do typu napadów. Istotne jest również edukowanie pacjenta i jego otoczenia odnośnie postępowania podczas napadu, aby zapewnić bezpieczeństwo i zapobiec urazom.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl