dolegliwość menopauzalna
Dolegliwości menopauzalne to zespół objawów fizycznych i psychicznych występujących u kobiet w okresie około menopauzalnym, związanych z obniżeniem produkcji estrogenów. Menopauza, definiowana jako ostatnie krwawienie miesiączkowe, następuje średnio około 51. roku życia, jednak objawy mogą pojawiać się już kilka lat wcześniej w okresie przejściowym (perimenopauzie).
Do najczęstszych dolegliwości menopauzalnych należą uderzenia gorąca i nocne poty (występujące u 75-85% kobiet), zaburzenia snu, wahania nastroju, suchość pochwy, dyspareunia oraz zaburzenia poznawcze. Długoterminowe konsekwencje niedoboru estrogenów obejmują osteoporozę, zwiększone ryzyko chorób sercowo-naczyniowych oraz zaniki błony śluzowej układu moczowo-płciowego.
Diagnostyka dolegliwości menopauzalnych opiera się głównie na obrazie klinicznym. W niektórych przypadkach pomocne może być oznaczenie stężenia FSH i estradiolu. W ocenie nasilenia objawów wykorzystuje się standaryzowane kwestionariusze, takie jak Indeks Kuppermana czy Skala Greene’a.
Leczenie dolegliwości menopauzalnych obejmuje menopauzalną terapię hormonalną (MTH), preparaty roślinne (fitoestrogeny), leki niehormonalne (SSRI, SNRI, gabapentyna) oraz modyfikację stylu życia. MTH, choć najskuteczniejsza w łagodzeniu objawów, wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka, szczególnie w kontekście wpływu na ryzyko chorób sercowo-naczyniowych i nowotworów.