ukąszenie wszy
Ukąszenie wszy (pediculosis) to efekt żerowania pasożytów należących do rzędu Phthiraptera, najczęściej wszy głowowej (Pediculus humanus capitis), wszy odzieżowej (Pediculus humanus corporis) lub wszy łonowej (Pthirus pubis). Podczas ukąszenia wesz wprowadza do skóry ślinę zawierającą substancje przeciwkrzepliwe, co powoduje miejscową reakcję zapalną.
Charakterystycznymi objawami ukąszeń są świąd skóry (szczególnie nasilony w nocy), niewielkie czerwone grudki, zadrapania będące efektem drapania oraz widoczne ślady ukłucia. W przypadku masywnej infestacji mogą pojawić się wtórne infekcje bakteryjne, limfadenopatia regionalna oraz rzadziej uogólniona reakcja alergiczna. Diagnostyka opiera się na identyfikacji żywych pasożytów lub ich jaj (gnid) przyczepionych do włosów lub odzieży.
Leczenie ukąszeń wszy obejmuje stosowanie preparatów przeciwpasożytniczych zawierających permetrynę, malation lub iwermektynę. Kluczowe znaczenie ma również mechaniczne usuwanie gnid specjalnym grzebieniem oraz odpowiednia dezynfekcja odzieży, pościeli i przedmiotów osobistego użytku. Ze względu na łatwość rozprzestrzeniania się wszawicy, zwłaszcza w placówkach edukacyjnych, istotne jest leczenie wszystkich domowników oraz wdrożenie działań profilaktycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wesz głowowa i gnidy – Objawy
Wesz głowowa (Pediculus humanus capitis) to pasożyt o długości 2-3 mm, żywiący się krwią ze skóry głowy, wywołujący świąd, który pojawia się zwykle w okolicy karku i za uszami. Objawy takie jak świąd, drobne czerwone guzki, obecność gnid (jaj) przyczepionych do włosów do 6 mm od skóry oraz uczucie poruszania się we włosach mogą wystąpić z opóźnieniem do 4-6 tygodni po pierwszym kontakcie z pasożytem. Cykl rozwojowy wszy trwa około 3 tygodni, z inkubacją gnid 7-10 dni i dojrzewaniem nimf do dorosłych osobników w kolejnym 7-10 dniowym okresie. Dorosła wesz żyje około 30 dni na skórze głowy i może przetrwać do 1-2 dni poza gospodarzem. Diagnostyka opiera się na wykryciu żywych wszy lub nimf oraz gnid blisko skóry głowy, przy użyciu specjalnego grzebienia o gęsto rozstawionych ząbkach.
atopowe zapalenie skóry, bezsenność, diagnoza różnicowa, gnidy, grzebień do wykrywania wszy, infestacja, łojotokowe zapalenie skóry, łupież, nimfy wszy, powiększenie węzłów chłonnych, preparat przeciw wszom, reakcja alergiczna na ślinę wszy, świąd skóry głowy, ukąszenie wszy, wesz głowowa, węzeł chłonny, wszawica głowowa, wtórne zakażenie bakteryjne, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Wszy głowowe – Objawy
Wszawica głowowa jest powszechną infestacją pasożytniczą dotykającą głównie dzieci w wieku 3-11 lat, z roczną zachorowalnością w USA szacowaną na 6-12 milionów przypadków. Objawy kliniczne obejmują przede wszystkim świąd skóry głowy, który pojawia się zwykle po 4-6 tygodniach od pierwszej infestacji, będący reakcją alergiczną na ślinę wszy. Świąd lokalizuje się najczęściej za uszami i na karku, gdzie wszy składają jaja (gnidy). Należy podkreślić, że tylko 14-36% zarażonych doświadcza świądu, a brak tego objawu nie wyklucza infestacji. Diagnostyka opiera się na wykryciu żywych wszy lub gnid w odległości <0,6 cm od skóry głowy, przy użyciu grzebienia o gęstych ząbkach, najlepiej na mokrych włosach z odżywką. Cykl rozwojowy wszy obejmuje stadia gnid (7-10 dni inkubacji), nimf i dorosłych osobników żyjących do 30 dni, z samicami składającymi 3-10 jaj dziennie, co wymaga powtarzania leczenia co 7-10 dni, aby przerwać cykl.
antybiotykoterapia, cykl życiowy wszy, dermatolog, dorosła wesz, gnidy, grzebień przeciwwszawiczy, guzki skórne, infekcja bakteryjna, infestacja wszami, leczenie wszawicy, mokre wyczesywanie, nimfa wszy, powiększone węzły chłonne, reakcja alergiczna, strupy skórne, swędzenie skóry głowy, ukąszenie wszy, wesz głowowa, wszawica głowowa, wtórna infekcja, wtórna infekcja bakteryjna, zapalenie skóry głowy