jama policzkowa
Jama policzkowa to przestrzeń anatomiczna zlokalizowana w obrębie twarzy, ograniczona od zewnątrz przez mięsień policzkowy, a od wewnątrz przez błonę śluzową jamy ustnej. Stanowi ważny element układu stomatognatycznego i odgrywa istotną rolę w procesach żucia oraz artykulacji mowy.
Pod względem klinicznym, jama policzkowa może być miejscem rozwoju różnych patologii, w tym torbieli, ropni, guzów, a także może stanowić drogę szerzenia się infekcji z zębów trzonowych szczęki. Przestrzeń ta zawiera istotne struktury anatomiczne, takie jak przewód ślinianki przyusznej (przewód Stenona), który uchodzi na wysokości drugiego zęba trzonowego górnego, oraz ciało tłuszczowe policzka (ciało Bichata).
W diagnostyce zmian patologicznych jamy policzkowej wykorzystuje się badania obrazowe, takie jak tomografia komputerowa czy rezonans magnetyczny. Dostęp chirurgiczny do tej przestrzeni może być uzyskany zarówno od strony jamy ustnej, jak i przez skórę policzka, w zależności od rodzaju interwencji i lokalizacji zmiany patologicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Epistatus 5 mg
Produkt leczniczy Epistatus zawiera midazolam maleinian w dawkach 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg i 10 mg w postaci roztworu do stosowania na śluzówkę jamy ustnej, przeznaczony do leczenia ostrych napadów drgawkowych u dzieci. Dawkowanie jest uzależnione od wieku pacjenta: od 3 do 6 miesięcy (2,5 mg/0,25 mL, oznaczenie żółte), >6 miesięcy do <1 roku (2,5 mg/0,25 mL, żółty), 1 do <5 lat (5 mg/0,5 mL, niebieski), 5 do <10 lat (7,5 mg/0,75 mL, fioletowy) oraz 10 do <18 lat (10 mg/1 mL, pomarańczowy). Podanie odbywa się za pomocą strzykawki doustnej, połowę dawki do każdej jamy policzkowej w czasie 2-3 sekund, z unikaniem aspiracji do gardła lub tchawicy. Po podaniu pacjent wymaga ścisłego nadzoru, a w przypadku braku ustąpienia napadów należy niezwłocznie wezwać pomoc medyczną, przekazując pustą strzykawkę w celu identyfikacji dawki.
aspiracja roztworu, drgawki, działanie kliniczne, eliminacja leku, jama policzkowa, klirens midazolamu, midazolamu maleinian, napad drgawkowy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, okres półtrwania, ostry napad drgawkowy, otyłość, pacjent krytycznie chory, parametry życiowe, roztwór do stosowania w jamie ustnej, śluzówka jamy ustnej, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Epistatus 2,5 mg
Lek Epistatus to roztwór do stosowania doustnego, zawierający midazolam maleinian w dawkach 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg oraz 10 mg, o objętościach odpowiednio 0,25 mL, 0,5 mL, 0,75 mL i 1 mL. Preparat ma pH w zakresie 4,8–5,6 i jest praktycznie wolny od widocznych cząstek. Substancje pomocnicze obejmują etanol bezwodny (od 49 mg do 197 mg na dawkę) oraz maltitol ciekły (od 169 mg do 675 mg na dawkę), a także sacharynę sodową, glicerol, wodę oczyszczoną i sodu wodorotlenek. Produkt jest pakowany w jednorazowe strzykawki doustne wykonane z cyklicznego polimeru olefinowego (COP) z silikonem, z kolorystycznym kodowaniem ułatwiającym identyfikację dawki.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Epistatus 7,5 mg
Epistatus to roztwór doustny zawierający midazolam maleinian w dawkach 2,5 mg (0,25 mL), 5 mg (0,5 mL), 7,5 mg (0,75 mL) oraz 10 mg (1 mL). Każda dawka zawiera odpowiednio 49-197 mg etanolu bezwodnego oraz 169-675 mg maltitolu ciekłego, co należy uwzględnić ze względu na ich farmakologiczne i toksykologiczne właściwości. Preparat charakteryzuje się pH 4,8-5,6, jest klarowny, bezbarwny do jasnożółtego, i dostarczany w strzykawkach doustnych z polipropylenu i COP, z kolorystycznym oznaczeniem dawek dla łatwej identyfikacji. Substancje pomocnicze obejmują etanol, sacharynę sodową, glicerol, wodę oczyszczoną, wodorotlenek sodu oraz maltitol, które wpływają na stabilność, smak i właściwości fizykochemiczne roztworu.
etanol bezwodny, glicerol, jama policzkowa, maltitol ciekły, midazolam, midazolamu maleinian, okres ważności leku, pH roztworu, przezroczysty roztwór, roztwór do stosowania w jamie ustnej, roztwór doustny, sacharyna sodowa, śluzówka jamy ustnej, sodu wodorotlenek, strzykawka doustna, substancja czynna, substancja pomocnicza o znanym działaniu, woda oczyszczona - Leksykon leków
Skład i postać leku – Epistatus 5 mg
Produkt leczniczy Epistatus to roztwór do stosowania w jamie ustnej zawierający midazolam maleinian w dawkach 2,5 mg (0,25 mL), 5 mg (0,5 mL), 7,5 mg (0,75 mL) oraz 10 mg (1 mL). Każda dawka jest podana w jednodawkowej strzykawce doustnej wykonanej z cyklicznego polimeru olefinowego (COP) z silikonem, z odpowiednio oznakowanymi kolorami etykiet i pojemników (żółty, niebieski, fioletowy, pomarańczowy). Roztwór ma pH w zakresie 4,8–5,6 i zawiera substancje pomocnicze takie jak etanol bezwodny (od 49 mg do 197 mg na dawkę) oraz maltitol ciekły (od 169 mg do 675 mg na dawkę), a także sacharynę sodową, glicerol, wodę oczyszczoną i sodu wodorotlenek do ustalenia pH. Produkt należy przechowywać w temperaturze do 25°C, chronić przed światłem, nie zamrażać, a okres ważności wynosi 18 miesięcy od daty produkcji.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Epistatus 10 mg
Lek Epistatus zawiera midazolam maleinian w dawkach 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg oraz 10 mg, podawany w formie roztworu doustnego o objętości odpowiednio 0,25 mL, 0,5 mL, 0,75 mL i 1 mL. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak etanol (od 49 mg do 197 mg na dawkę) oraz maltitol ciekły (od 169 mg do 675 mg na dawkę), które pełnią funkcje rozpuszczalnika, słodzika i stabilizatora. Roztwór ma pH w zakresie 4,8–5,6 i jest przeznaczony wyłącznie do aplikacji na śluzówkę jamy ustnej, w przestrzeń między wewnętrzną powierzchnią policzka a dolnym dziąsłem. Podawanie odbywa się za pomocą strzykawki doustnej, z zachowaniem szczególnej ostrożności, aby uniknąć ryzyka zakrztuszenia, a dawki są oznaczone kolorystycznie dla łatwej identyfikacji.
cykliczny polimer olefinowy, Epistatus, etanol bezwodny, jama policzkowa, maltitol ciekły, midazolam, midazolamu maleinian, opakowanie jednodawkowe, pH roztworu, roztwór do stosowania w jamie ustnej, sacharyna sodowa, śluzówka jamy ustnej, sodu wodorotlenek, strzykawka doustna, substancja czynna, substancja pomocnicza, termoplastyczny elastomer, zakrztuszenie