substancja czynna homeopatyczna

Substancja czynna homeopatyczna to podstawowy składnik leku homeopatycznego, pozyskiwany najczęściej z materiałów pochodzenia roślinnego, zwierzęcego, mineralnego lub chemicznego. W homeopatii, zgodnie z zasadą „podobne leczy podobne” (similia similibus curentur), substancje te w stanie surowym wywołują objawy podobne do tych, które mają leczyć.

Substancje czynne homeopatyczne poddawane są procesowi potencjalizacji, który polega na wielokrotnym rozcieńczaniu i dynamizowaniu (wstrząsaniu). Proces ten ma na celu zmniejszenie toksyczności i wzmocnienie działania leczniczego substancji. Potencjalizacja prowadzi do uzyskania wysokich rozcieńczeń, w których często nie można już wykryć cząsteczek substancji wyjściowej metodami fizykochemicznymi.

W praktyce klinicznej substancje czynne homeopatyczne stosowane są w różnych potencjach (stopniach rozcieńczenia), dobieranych indywidualnie dla pacjenta. Działanie tych substancji jest przedmiotem kontrowersji w środowisku naukowym, gdyż mechanizm ich ewentualnego działania nie został wyjaśniony zgodnie z aktualną wiedzą z zakresu chemii i farmakologii. W Unii Europejskiej leki homeopatyczne podlegają rejestracji zgodnie z dyrektywą 2001/83/WE.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl