dół łokciowy

Dół łokciowy (fossa olecrani) to anatomiczne zagłębienie znajdujące się w dystalnej części kości ramiennej, na jej tylnej powierzchni. Struktura ta ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania stawu łokciowego, ponieważ w pozycji wyprostowanej przedramienia mieści się w nim wyrostek łokciowy (olecranon) kości łokciowej.

Dół łokciowy jest ograniczony bocznie przez nadkłykieć boczny (epicondylus lateralis) i przyśrodkowo przez nadkłykieć przyśrodkowy (epicondylus medialis) kości ramiennej. Podczas ruchu zginania i prostowania w stawie łokciowym, wyrostek łokciowy przesuwa się w dole łokciowym, umożliwiając pełny zakres ruchu kończyny górnej.

W praktyce klinicznej dół łokciowy jest istotnym punktem orientacyjnym podczas badania i leczenia urazów stawu łokciowego. Złamania w obrębie dołu łokciowego mogą prowadzić do ograniczenia ruchu w stawie łokciowym i wymagają dokładnej diagnostyki obrazowej oraz precyzyjnego postępowania terapeutycznego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl