nefropatia BK
Nefropatia BK to schorzenie nerek spowodowane reaktywacją wirusa BK (BKV) u pacjentów z immunosupresją, najczęściej występujące po przeszczepieniu nerki. Wirus BK należy do rodziny poliomawirusów i jest powszechny w populacji – pierwotne zakażenie zwykle ma miejsce w dzieciństwie i pozostaje w stanie latentnym w układzie moczowym.
U pacjentów z obniżoną odpornością, szczególnie po transplantacji nerki, może dojść do reaktywacji wirusa BK, co prowadzi do wiremii, a następnie nefropatii BK. Choroba objawia się postępującym pogorszeniem funkcji nerki przeszczepionej bez innych oczywistych przyczyn. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się wzrost stężenia kreatyniny i mocznika w surowicy.
Diagnostyka obejmuje wykrywanie DNA wirusa BK w moczu i krwi metodą PCR oraz biopsję nerki z oceną histopatologiczną. Charakterystyczne zmiany w biopsji to obecność ciałek wtrętowych w jądrach komórek nabłonka kanalików nerkowych oraz ich uszkodzenie i martwica. Leczenie polega głównie na redukcji immunosupresji, co pozwala układowi odpornościowemu na kontrolę replikacji wirusa, choć może zwiększać ryzyko odrzucania przeszczepu.
Profilaktyka i wczesne wykrywanie nefropatii BK są kluczowe dla pacjentów po transplantacji nerki. Zaleca się regularne monitorowanie wiremii BK w pierwszych 2 latach po przeszczepieniu. Obecnie trwają badania nad skutecznością leków przeciwwirusowych, takich jak cidofowir, leflunomid czy immunoglobuliny, w leczeniu nefropatii BK, jednak żaden z nich nie został jeszcze oficjalnie zatwierdzony do tego wskazania.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Mykofenolan mofetylu – Działania niepożądane
Mykofenolan mofetylu, stosowany w profilaktyce odrzucania przeszczepów nerek, wątroby i serca, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to biegunka (do 52,6%), leukopenia (do 45,8%), zakażenia bakteryjne (do 39,9%) oraz wymioty (do 39,1%). Immunosupresja indukowana tym lekiem zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń oportunistycznych, takich jak posocznica, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zakażenia wirusem CMV (13,5% pacjentów), a także nefropatia BK i postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML). Ponadto, mykofenolan mofetylu może powodować cytopenie (leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość, pancytopenia), które wymagają regularnego monitorowania ze względu na ryzyko zakażeń i krwawień, a także poważne powikłania hematologiczne, takie jak aplazja szpiku i niedokrwistość aplastyczna. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym owrzodzenia i krwotoki przewodu pokarmowego, stanowią istotne zagrożenie kliniczne, podobnie jak ryzyko rozwoju nowotworów, zwłaszcza chłoniaków i raka skóry, w wyniku długotrwałej immunosupresji.
agranulocytoza, anomalia Pelgera-Hueta, aplazja czerwonokrwinkowa, chłoniak, choroba limfoproliferacyjna, choroba śródmiąższowa płuc, cytopenia, gruźlica, hipogammaglobulinemia, kandydoza, krwotok z przewodu pokarmowego, lek immunosupresyjny, leukoencefalopatia wieloogniskowa, leukopenia, małopłytkowość, mykofenolan mofetylu, nefropatia BK, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedrożność jelit, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, odrzucanie przeszczepu, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pancytopenia, poronienie samoistne, posocznica, przerost dziąseł, reakcja anafilaktyczna, reaktywacja zakażenia wirusowego, rozstrzenie oskrzeli, teratogenność, wada wrodzona, wiremia, wirus JC, włóknienie płuc, wrzód jamy ustnej, zakażenie bakteryjne, zakażenie CMV, zakażenie Herpes simplex, zakażenie oportunistyczne, zakażenie prątkowe, zanik kosmków jelitowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wsierdzia, zapalenie żołądka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Equoral
Produkt leczniczy Equoral, zawierający cyklosporynę w postaci roztworu doustnego, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym nefrotoksyczności, hepatotoksyczności oraz zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów złośliwych, zwłaszcza chłoniaków i nowotworów skóry. Zaleca się regularne badania czynności nerek (w tym stężenia kreatyniny i eGFR), parametrów wątrobowych oraz kontrolę ciśnienia tętniczego. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów po transplantacji, u których konieczne jest monitorowanie stężenia cyklosporyny we krwi metodami swoistymi (przeciwciało monoklonalne lub HPLC) w celu optymalizacji dawki i minimalizacji ryzyka powikłań. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek dawkę początkową należy dostosować do 2,5 mg/kg mc./dobę, a kontrola parametrów powinna być częstsza. Cyklosporyna zwiększa ryzyko zakażeń oportunistycznych, w tym aktywacji wirusów polioma (BKV, JC), co może prowadzić do nefropatii i postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML).
antagonista receptora angiotensyny II, atopowe zapalenie skóry, białko transportujące aniony organiczne, choroba limfoproliferacyjna, cyklosporyna, endogenne zapalenie błony naczyniowej oka, fotochemioterapia PUVA, hiperkaliemia, hipomagnezemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, leczenie immunosupresyjne, lerkanidypina, łuszczyca, miopatia, nefropatia BK, nefropatia o minimalnych zmianach, niesteroidowy lek przeciwzapalny, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, promieniowanie UVB, reumatoidalne zapalenie stawów, rozpad mięśni prążkowanych, wirus JC, wirus polioma, zespół Behceta, zespół nerczycowy, ziarnica złośliwa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sandimmun Neoral
Sandimmun Neoral, zawierający cyklosporynę, wymaga ścisłego monitorowania klinicznego i laboratoryjnego ze względu na swoje działanie immunosupresyjne oraz ryzyko działań niepożądanych, takich jak nefrotoksyczność (wzrost kreatyniny i mocznika), hepatotoksyczność (zwiększenie bilirubiny i enzymów wątrobowych) oraz zwiększone ryzyko nowotworów złośliwych, zwłaszcza chłoniaków i nowotworów skóry. Zaleca się regularne badania czynności nerek, wątroby, ciśnienia tętniczego oraz stężenia cyklosporyny we krwi, preferencyjnie metodą z użyciem swoistego przeciwciała monoklonalnego lub HPLC. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek, a także podczas stosowania leków wpływających na metabolizm cyklosporyny (CYP3A4, P-gp). Monitorowanie stężenia potasu i magnezu jest istotne ze względu na ryzyko hiperkaliemii i hipomagnezemii. Przerwanie terapii jest wskazane w przypadku niekontrolowanego nadciśnienia tętniczego lub rozwoju poważnych działań niepożądanych.
antagonista receptora angiotensyny II, atopowe zapalenie skóry, chłoniak, cholestaza, choroba limfoproliferacyjna, cyklosporyna, endogenne zapalenie błony naczyniowej oka, fotochemioterapia PUVA, gronkowiec złocisty, hiperkaliemia, hipomagnezemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, izradypina, łuszczyca, nefropatia BK, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, nowotwór złośliwy, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, promieniowanie UVB, rabdomioliza, reumatoidalne zapalenie stawów, terapia immunosupresyjna, wirus JC, wirus opryszczki, wirus Polyomaviridae, zapalenie wątroby, zespół Behceta, zespół nerczycowy, żółtaczka, zwłóknienie śródmiąższowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mycophenolate mofetil Sandoz 500 mg tabletki powlekane
Mykofenolan mofetylu (MMF) jest silnym lekiem immunosupresyjnym stosowanym w terapii skojarzonej, wymagającym ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Pacjenci leczeni MMF są narażeni na zwiększone ryzyko rozwoju chłoniaków i nowotworów skóry, co koreluje z intensywnością i czasem trwania immunosupresji. Konieczne jest stosowanie profilaktyki przeciwsłonecznej oraz regularne badania kontrolne. Istotnym zagrożeniem są zakażenia oportunistyczne (bakteryjne, grzybicze, wirusowe, pasożytnicze), w tym reaktywacja wirusów HBV i HCV oraz infekcje poliomawirusami (np. wirus BK, JC). Monitorowanie morfologii krwi jest kluczowe, zwłaszcza w kierunku neutropenii (bezwzględna liczba neutrofilów <1,3 x 10³/μl), która wymaga rozważenia przerwania terapii. Dodatkowo, u pacjentów mogą wystąpić hipogammaglobulinemia, rozstrzenie oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc i włóknienie płuc, co wymaga uważnej obserwacji klinicznej.
bezwzględna liczba neutrofilów, chłoniak, fosforybozylotransferaza hipoksantynowo-guaninowa, hipogammaglobulinemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, mykofenolan mofetylu, nefropatia BK, neutropenia, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, poliomawirus, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rozstrzenie oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, szczepionka żywa atenuowana, wada wrodzona, wirus JC, włóknienie płuc, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zakażenie oportunistyczne, zespół Kelleya-Seegmillera, zespół Lescha-Nyhana - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aderolio
Ewerolimus, stosowany w terapii immunosupresyjnej po przeszczepieniu narządów, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych i interakcji lekowych. W badaniach klinicznych ewerolimus był stosowany w połączeniu z cyklosporyną w mikroemulsji, bazyliksymabem lub takrolimusem oraz kortykosteroidami, jednak brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa innych kombinacji. Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie indukcji króliczą globuliną antytymocytarną wraz z ewerolimusem, co wiąże się ze zwiększonym ryzykiem ciężkich zakażeń, w tym śmiertelnych. Pacjenci leczeni ewerolimusem są narażeni na zakażenia oportunistyczne, takie jak nefropatia wirusa BK i postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML) wywołana wirusem JC, które mogą prowadzić do dysfunkcji nerki przeszczepionej lub poważnych powikłań neurologicznych. Zaleca się profilaktykę przeciw Pneumocystis jiroveci oraz wirusowi cytomegalii (CMV) u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest monitorowanie minimalnego stężenia ewerolimusu (C0) i dostosowanie dawki ze względu na wydłużony okres półtrwania leku.
azoospermia, bazyliksymab, białkomocz, chłoniak, choroba śródmiąższowa płuc, cyklosporyna w mikroemulsji, dysfagia, ewerolimus, fibrat, globulina antytymocytarna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kortykosteroidy, leukoencefalopatia wieloogniskowa, mikroangiopatia zakrzepowa, nefropatia BK, obrzęk naczynioruchowy, oligospermia, Pneumocystis jiroveci, rabdomioliza, statyna, substrat CYP3A4, takrolimus, tymoglobulina, wirus cytomegalii, wirus JC, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie oportunistyczne, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół hemolityczno-mocznicowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aderolio
Aderolio (ewerolimus) jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym głównie w terapii po przeszczepieniu narządów, wymagającym szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich zakażeń oportunistycznych, takich jak nefropatia wirusa BK czy postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML). W badaniu A2310 u pacjentów po przeszczepieniu serca wykazano zwiększoną śmiertelność z powodu zakażeń przy jednoczesnym stosowaniu indukcji króliczą globuliną antytymocytarną. Zaleca się profilaktykę przeciw Pneumocystis jiroveci i CMV oraz ścisłe monitorowanie stężenia ewerolimusu (C0) u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Interakcje z lekami metabolizowanymi przez CYP3A4 i PgP wymagają szczególnej uwagi, gdyż mogą prowadzić do wzrostu stężenia ewerolimusu i zwiększenia toksyczności. Ponadto, stosowanie ewerolimusu wiąże się z ryzykiem rozwoju chłoniaków, nowotworów skóry, hiperlipidemii (wzrost cholesterolu i triglicerydów), obrzęku naczynioruchowego oraz zaburzeń czynności nerek, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu cyklosporyny lub takrolimusu.
azoospermia, bazyliksymab, białkomocz, chłoniak, choroba śródmiąższowa płuc, cyklosporyna w mikroemulsji, ewerolimus, glikoproteina p, hiperlipidemia, immunosupresja, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, mikroangiopatia zakrzepowa, nefropatia BK, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, oligospermia, pneumocystozowe zapalenie płuc, posocznica, profilaktyka przeciwdrobnoustrojowa, rabdomioliza, substrat CYP3A4, szczepionka żywa, takrolimus, torbiel limfatyczna, tymoglobulina, wieloogniskowa leukoencefalopatia, wirus JC, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie cytomegalowirusem, zakażenie oportunistyczne, zakrzepica tętnicza, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aderolio
Ewerolimus, stosowany w terapii immunosupresyjnej, wykazuje istotne ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zakażeń oportunistycznych (np. nefropatia związana z wirusem BK, PML związana z wirusem JC) oraz zwiększonego ryzyka rozwoju chłoniaków i nowotworów skóry. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu ewerolimusu z indukcją króliczą globuliną antytymocytarną, co w badaniu A2310 u pacjentów po przeszczepieniu serca wiązało się ze wzrostem ciężkich zakażeń, w tym śmiertelnych. Zaleca się profilaktykę przeciw Pneumocystis jiroveci oraz CMV, a także ścisłe monitorowanie minimalnych stężeń leku (C0) u pacjentów z upośledzoną funkcją wątroby, ze względu na wydłużony okres półtrwania ewerolimusu. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie profilu lipidowego, czynności nerek oraz występowania białkomoczu, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu cyklosporyny lub takrolimusu, ze względu na ryzyko hiperlipidemii, nefrotoksyczności i mikroangiopatii. Dawkowanie ewerolimusu wymaga dostosowania w przypadku interakcji z inhibitorami lub induktorami CYP3A4 i PgP, a także uwzględnienia ryzyka powikłań gojenia ran i zakrzepicy naczyniowej w pierwszych 30 dniach po transplantacji.
azoospermia, bazyliksymab, białkomocz, choroba śródmiąższowa płuc, cyklosporyna w mikroemulsji, CYP3A4, glikoproteina p, globulina antytymocytarna, hiperlipidemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lek immunosupresyjny, leukoencefalopatia wieloogniskowa, mikroangiopatia zakrzepowa, nefropatia BK, nieinfekcyjne zapalenie płuc, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, oligospermia, plamica małopłytkowa zakrzepowa, Pneumocystis jiroveci, rabdomioliza, takrolimus, torbiel limfatyczna, tymoglobulina, wirus cytomegalii, wirus JC, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zakażenie oportunistyczne, zakrzepica tętnicza, zespół hemolityczno-mocznicowy - Leksykon substancji czynnych
Kwas mykofenolowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kwas mykofenolowy (MPA), stosowany w postaci mykofenolanu sodu lub mykofenolan mofetylu, wykazuje silne działanie immunosupresyjne poprzez cytostatyczne hamowanie limfocytów B i T. Terapia MPA wymaga ścisłego monitorowania, zwłaszcza morfologii krwi (częstotliwość badań: raz w tygodniu w pierwszym miesiącu, dwa razy w miesiącu w drugim i trzecim miesiącu, a następnie raz w miesiącu do końca pierwszego roku), ze względu na ryzyko neutropenii (<1,5 x 10^9/μl) i niedokrwistości, które mogą wymagać przerwania leczenia. Pacjenci są narażeni na zwiększone ryzyko zakażeń oportunistycznych, w tym nefropatii wirusa BK i postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML) wywołanej przez wirusa JC, a także na ciężki przebieg COVID-19. Ponadto, obserwuje się ryzyko reaktywacji wirusów HBV i HCV, dlatego konieczne jest monitorowanie pacjentów z aktywnym zakażeniem. W terapii MPA odnotowano także przypadki hipogammaglobulinemii, aplazji układu czerwonokrwinkowego (PRCA) oraz rozstrzenia oskrzeli i śródmiąższowej choroby płuc, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej i ewentualnej zmiany leczenia.
azatiopryna, bazyliksymab, chłoniak, cholestyramina, cyklosporyna, dehydrogenaza inozynomonofosforanu, działanie immunosupresyjne, fosforybozylotransferaza hipoksantynowo-guaninowa, globulina antylimfocytarna, hipogammaglobulinemia, kortykosteroid, kwas mykofenolowy, mykofenolan mofetylu, mykofenolan sodu, nefropatia BK, neutropenia, niedokrwistość, perforacja przewodu pokarmowego, posocznica, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rozstrzenie oskrzeli, sód mykofenolanu, śródmiąższowa choroba płuc, takrolimus, terapia indukcyjna, teratogenność, węgiel aktywowany, wirus JC, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zakażenie oportunistyczne, zapalenie wątroby typu B, zapalenie wątroby typu C, zespół Kelly-Seegmillera, zespół Lesch-Nyhana, żywa atenuowana szczepionka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Myfortic 360 mg
Produkt leczniczy Myfortic, zawierający kwas mykofenolowy w postaci mykofenolanu sodu, stosowany jest w terapii immunosupresyjnej u pacjentów po przeszczepieniu narządów, w dawce 1440 mg/dobę przez okres do 12 miesięcy, najczęściej w skojarzeniu z cyklosporyną i kortykosteroidami. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje ryzyko rozwoju nowotworów złośliwych, w tym chłoniaków (0,9% u pacjentów de novo, 1,3% w terapii podtrzymującej) oraz nowotworów skóry (0,9% i 1,8% odpowiednio). Ponadto, immunosupresja zwiększa podatność na zakażenia oportunistyczne, z częstością zakażeń CMV u 21,6% pacjentów de novo i 1,9% w terapii podtrzymującej. Inne zakażenia obejmują drożdżaki, wirus Herpes simplex, a także poważne infekcje, takie jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, gruźlica, nefropatia wirusem BK oraz PML związana z wirusem JC. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
anemia, anomalia Pelgera-Hueta, biegunka, choroba limfoproliferacyjna, hamowanie syntezy puryn, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipofosfatemia, hipogammaglobulinemia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, krwiomocz, kwas mykofenolowy, leczenie immunosupresyjne, leukopenia, markery stanu zapalnego, martwica kanalików nerkowych, mięsak Kaposiego, nefropatia BK, neutropenia, nowotwór złośliwy, nowotwór złośliwy skóry, ostry zespół zapalny, owrzodzenie żołądka, pancytopenia, perforacja jelita, posocznica, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, profil bezpieczeństwa leku, rak płaskonabłonkowy, rak podstawnokomórkowy, rozstrzeń oskrzeli, samoistne poronienie, śródmiąższowa choroba płuc, trombocytopenia, wada wrodzona, wirus cytomegalii, wirus herpes simplex, wirus JC, wybiórcza aplazja układu czerwonokrwinkowego, zaburzenie hematologiczne, zakażenie drożdżakowe, zakażenie oportunistyczne, zapalenie okrężnicy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie szpiku, zapalenie żołądka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cyclaid
Produkt leczniczy Cyclaid, zawierający cyklosporynę, wymaga ścisłego nadzoru medycznego ze względu na ryzyko działań niepożądanych, w tym nefrotoksyczności, hepatotoksyczności oraz zwiększonego ryzyka rozwoju chorób nowotworowych, zwłaszcza chłoniaków i nowotworów skóry. Zaleca się regularne monitorowanie parametrów klinicznych, takich jak ciśnienie tętnicze, czynność nerek (w tym stężenie kreatyniny i eGFR), oraz parametrów laboratoryjnych, w tym stężenia cyklosporyny we krwi, bilirubiny, enzymów wątrobowych, lipidów, potasu i magnezu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek, a także u osób z łuszczycą lub atopowym zapaleniem skóry, u których konieczne jest unikanie ekspozycji na promieniowanie UVB i fotochemioterapii PUVA. Wskazane jest prowadzenie pacjentów po transplantacji w wyspecjalizowanych ośrodkach transplantacyjnych z możliwością szybkiej interwencji medycznej. Dawki cyklosporyny powinny być dostosowywane indywidualnie, a w przypadku wystąpienia nefrotoksyczności lub nadciśnienia tętniczego rozważane jest zmniejszenie dawki lub przerwanie terapii.
antagonista receptora angiotensyny II, atopowe zapalenie skóry, cholestaza, choroba limfoproliferacyjna, choroba nowotworowa, ciśnienie tętnicze krwi, cyklosporyna, CYP3A4, fotochemioterapia PUVA, glikoproteina p, gronkowiec złocisty, hiperurykemia, hipomagnezemia, HPLC, inhibitor konwertazy angiotensyny, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, nefropatia BK, nefropatia o minimalnych zmianach, nefrotoksyczność, niewydolność wątroby, NLPZ, objawy neurologiczne, opryszczka, ośrodek transplantacyjny, parametry kliniczne i laboratoryjne, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, promieniowanie UVB, przeciwciało monoklonalne, rabdomioliza, reumatoidalne zapalenie stawów, statyny, stężenie kreatyniny, szczepionka atenuowana, terapia immunosupresyjna, zakażenie oportunistyczne, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie wątroby, zespół Behceta, zespół nerczycowy, żółtaczka, zwłóknienie śródmiąższowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sandimmun Neoral
Sandimmun Neoral, zawierający cyklosporynę, wymaga stosowania pod ścisłą kontrolą lekarzy doświadczonych w terapii immunosupresyjnej, ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak nefrotoksyczność, hepatotoksyczność, nadciśnienie tętnicze oraz zwiększone ryzyko rozwoju chłoniaków i nowotworów złośliwych, zwłaszcza skóry. Monitorowanie funkcji nerek (w tym stężenia kreatyniny i eGFR), parametrów wątrobowych, ciśnienia tętniczego oraz stężenia cyklosporyny we krwi (preferowane metody: swoiste przeciwciało monoklonalne lub HPLC) jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek, a także podczas stosowania leków wpływających na metabolizm cyklosporyny (CYP3A4, P-gp), w tym statyn, leków nefrotoksycznych oraz inhibitorów konwertazy angiotensyny. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania cyklosporyny i takrolimusu oraz ekspozycji na promieniowanie UVB i fotochemioterapię PUVA, zwłaszcza u pacjentów z łuszczycą lub atopowym zapaleniem skóry.
atopowe zapalenie skóry, bilirubina, chłoniak, cholestaza, choroba limfoproliferacyjna, fotochemioterapia PUVA, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipomagnezemia, kreatynina, leczenie immunosupresyjne, lerkanidypina, łuszczyca, nefropatia BK, nefropatia o minimalnych zmianach, nefrotoksyczność, niewydolność wątroby, odrzucanie przeszczepu, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, reumatoidalne zapalenie stawów, rozpad mięśni prążkowanych, statyna, transplantacja, wirus JC, zapalenie wątroby, zespół Behceta, zespół nerczycowy, ziarnica złośliwa, żółtaczka, zwłóknienie śródmiąższowe - Leksykon substancji czynnych
Mykofenolan mofetylu – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Mykofenolan mofetylu (MMF), stosowany w terapii immunosupresyjnej, wiąże się z podwyższonym ryzykiem rozwoju chłoniaków, nowotworów skóry oraz zakażeń oportunistycznych, w tym reaktywacji latentnych wirusów (HBV, HCV, wirusy BK i JC). Ryzyko to koreluje z intensywnością i czasem trwania immunosupresji. Zaleca się ograniczenie ekspozycji na promieniowanie UV oraz regularne monitorowanie poziomu immunoglobulin, zwłaszcza u pacjentów z nawracającymi infekcjami, ze względu na możliwość hipogammaglobulinemii. W trakcie leczenia należy kontrolować morfologię krwi, szczególnie liczbę granulocytów obojętnochłonnych, z uwzględnieniem neutropenii przy wartości <1,3 x 10³/µl, co może wymagać przerwania terapii. Zgłaszano także przypadki rozstrzenia oskrzeli, śródmiąższowej choroby płuc i włóknienia, które mogą mieć ciężki przebieg. MMF wykazuje działanie cytostatyczne na limfocyty B i T, co może pogarszać przebieg zakażenia COVID-19.
chłoniak, choroba cytomegalowirusowa, dehydrogenaza inozynomonofosforanu, hipogammaglobulinemia, IMPDH, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas mykofenolowy, leczenie immunosupresyjne, mykofenolan mofetylu, nefropatia BK, neutropenia, niewydolność szpiku kostnego, odrzucanie przeszczepu, poliomawirus, postępująca leukoencefalopatia wieloogniskowa, rozstrzenie oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, wirus JC, wirusowe zapalenie wątroby, włóknienie płuc, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zakażenie oportunistyczne, zespół Kelley-Seegmillera, zespół Lesch-Nyhana, żywa atenuowana szczepionka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mycofit 250 mg
Mykofenolan mofetylu (MMF), stosowany w dawkach 2-3 g/dobę w terapii skojarzonej z cyklosporyną i kortykosteroidami, jest kluczowym lekiem immunosupresyjnym w profilaktyce odrzutu przeszczepów narządów (nerki, wątroby, serca). Najczęstsze działania niepożądane obejmują biegunkę (do 52,6%), leukopenię (do 45,8%), zakażenia bakteryjne (do 39,9%) oraz wymioty (do 39,1%). Istotnym problemem klinicznym jest zwiększone ryzyko zakażeń oportunistycznych, w tym wiremii CMV (13,5%), zakażeń Candida oraz wirusem Herpes simplex, a także poważnych infekcji takich jak posocznica, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy gruźlica. Dodatkowo obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne, w tym cytopenie, agranulocytozę, niedokrwistość aplastyczną i pancytopenię, które wymagają regularnego monitorowania morfologii krwi. Profil działań niepożądanych u dzieci (600 mg/m² 2x/dobę) jest podobny do dorosłych, z wyższą częstością biegunek, leukopenii i zakażeń u najmłodszych pacjentów.
agranulocytoza, biegunka, chłoniak, chłoniak rzekomy, choroba limfoproliferacyjna, choroba śródmiąższowa płuc, cytopenia, czarny stolec, dysfagia, gruźlica, hiperbilirubinemia, hipogammaglobulinemia, krwawe wymioty, krwotok z przewodu pokarmowego, lek immunosupresyjny, leukocytoza, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, mykofenolan mofetylu, nefropatia BK, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność szpiku kostnego, nowotwór skóry, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół zapalny, owrzodzenie jamy ustnej, pancytopenia, posocznica, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, reakcja anafilaktyczna, samoistne poronienie, włóknienie płuc, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, wysięk opłucnowy, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybiczne, zakażenie wirusem CMV, zakażenie wirusem Herpes simplex, zakażenie wirusowe, zanik kosmków jelitowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie wątroby, zapalenie wsierdzia, zapalenie żołądka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Marelim
Lek Marelim (mykofenolan sodu) jest stosowany jako immunosupresant u pacjentów po przeszczepieniu narządów, jednak jego stosowanie wiąże się z istotnym ryzykiem rozwoju chłoniaków, nowotworów skóry oraz zakażeń oportunistycznych, w tym nefropatii wywołanej wirusem BK i postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML) związaną z wirusem JC. Ze względu na cytostatyczne działanie na limfocyty B i T, u pacjentów leczonych Marelimem może wystąpić ciężki przebieg zakażenia COVID-19. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia immunoglobulin, szczególnie w przypadku nawracających infekcji, oraz kontrolę morfologii krwi z uwzględnieniem neutropenii (granulocyty obojętnochłonne < 1,5 x 10³/µl) i niedokrwistości, z częstotliwością badań: raz w tygodniu w pierwszym miesiącu, dwa razy w miesiącu w drugim i trzecim miesiącu oraz raz w miesiącu od czwartego miesiąca do końca pierwszego roku leczenia.
azatiopryna, bazyliksymab, chłoniak, cyklosporyna, globulina antylimfocytarna, hipogammaglobulinemia, immunoglobulina, krwawienie, kwas mykofenolowy, leczenie immunosupresyjne, limfocyty, mykofenolan mofetylu, mykofenolan sodu, nefropatia BK, neutropenia, niedokrwistość, nowotwór skóry, owrzodzenie, perforacja, posocznica, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rozstrzenie oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, szczepionka żywa atenuowana, takrolimus, wirus JC, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wybiórcza aplazja układu czerwonokrwinkowego, zakażenie oportunistyczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mycophenolate mofetil Sandoz 500 mg tabletki powlekane 500 mg
Mykofenolan mofetylu, stosowany w profilaktyce odrzucania przeszczepionych narządów, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie związanych z jego działaniem immunosupresyjnym. Na podstawie badań klinicznych obejmujących 1557 pacjentów (991 po przeszczepieniu nerki, 277 wątroby, 289 serca) najczęstsze działania niepożądane to biegunka, leukopenia, posocznica oraz wymioty. Leczenie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem infekcji bakteryjnych, wirusowych (w tym wiremia CMV u 13,5% pacjentów, zakażenia wirusem Herpes simplex) i grzybiczych (kandydoza skóry i błon śluzowych). Ponadto obserwowano nefropatię związaną z wirusem BK, postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię (PML) związaną z wirusem JC oraz cytopenie (leukopenia, niedokrwistość, małopłytkowość, pancytopenia), które mogą prowadzić do zakażeń i krwawień. Zalecane jest regularne monitorowanie morfologii krwi ze względu na ryzyko agranulocytozy, neutropenii oraz rzadkich przypadków niedokrwistości aplastycznej i niewydolności szpiku kostnego.
agranulocytoza, anomalia Pelgera-Hueta, aplazja czerwonokrwinkowa, działanie immunosupresyjne, hipogammaglobulinemia, kandydoza, kortykosteroidy, krwawe wymioty, krwotok, leukoencefalopatia wieloogniskowa, leukopenia, małopłytkowość, mykofenolan mofetylu, nefropatia BK, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, odrzucanie przeszczepionych narządów, ostry zespół zapalny, owrzodzenie, pancytopenia, poronienie samoistne, posocznica, reakcja anafilaktyczna, rozstrzeń oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, stolec smolisty, synteza puryn, wada wrodzona, wiremia CMV, wirus cytomegalii, wirus herpes simplex, włóknienie płuc, zakażenie grzybicze, zakażenie prątkowe, zanik kosmków jelitowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wsierdzia, zapalenie żołądka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mycophenolate mofetil Sandoz 250 mg kapsułki twarde
Mykofenolan mofetylu (MMF) jest silnym lekiem immunosupresyjnym, którego stosowanie wiąże się z istotnym ryzykiem rozwoju nowotworów, zwłaszcza chłoniaków oraz nowotworów złośliwych skóry, co jest powiązane z intensywnością i czasem trwania immunosupresji. Konieczne jest ograniczenie ekspozycji na promieniowanie UV oraz stosowanie ochrony przeciwsłonecznej. MMF zwiększa podatność na zakażenia oportunistyczne (bakteryjne, grzybicze, wirusowe, pasożytnicze), w tym posocznicę oraz reaktywację latentnych infekcji wirusowych, zwłaszcza HBV i HCV. Wskazane jest regularne monitorowanie parametrów hematologicznych, ze szczególnym uwzględnieniem neutropenii (bezwzględna liczba neutrofilów <1,3 x 10³/μl), która wymaga rozważenia przerwania terapii. U pacjentów obserwowano także hipogammaglobulinemię z nawracającymi zakażeniami oraz przypadki rozstrzenia oskrzeli i śródmiąższowej choroby płuc, co wymaga monitorowania objawów ze strony układu oddechowego.
chłoniak, choroba nowotworowa, dehydrogenaza inozynomonofosforanu, działanie niepożądane, fosforybozylotransferaza hipoksantynowo-guaninowa, hipogammaglobulinemia, immunoglobulina G, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, leukoencefalopatia wieloogniskowa, limfocyty, morfologia krwi, mykofenolan mofetylu, nefropatia BK, neutropenia, nowotwór złośliwy skóry, odrzucenie przeszczepu, owrzodzenie, posocznica, rozstrzenie oskrzeli, samoistne poronienie, śródmiąższowa choroba płuc, teratogenność, wada wrodzona, wirusowe zapalenie wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu B, włóknienie płuc, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zakażenie oportunistyczne, zespół Kelleya-Seegmillera, zespół Lescha-Nyhana - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dailiport 1 mg
Ocena działań niepożądanych takrolimusu stanowi wyzwanie kliniczne ze względu na nakładanie się symptomów choroby podstawowej oraz stosowanie terapii skojarzonej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥10%) obejmują drżenie, zaburzenia czynności nerek, hiperglikemię, cukrzycę, hiperkaliemię, zakażenia oportunistyczne (m.in. CMV, wirus BK, PML związane z wirusem JC), nadciśnienie tętnicze oraz bezsenność. Immunosupresja indukowana takrolimusem zwiększa ryzyko onkogenezy, w tym nowotworów skóry i zaburzeń limfoproliferacyjnych związanych z EBV. Reakcje alergiczne i rzekomoanafilaktyczne, choć rzadsze, mogą stanowić zagrożenie życia. Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z wytycznymi regulacyjnymi, a objawy uszeregowane według nasilenia, co umożliwia priorytetyzację ryzyka klinicznego.
artralgia, bezsenność, biegunka, cholestaza, cukrzyca, CYP3A, Dailiport, drżenie, enzym wątrobowy, funkcja wątroby, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hiperkaliemia, hirsutyzm, immunosupresja, interakcja lekowa, kardiotoksyczność, kreatynina, leukocytoza, leukopenia, małopłytkowość, mielosupresja, nadciśnienie tętnicze, nefropatia BK, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, niedokrwistość, nowotwór skóry, nudność, okno terapeutyczne, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, reakcja alergiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, śródmiąższowa choroba płuc, stężenie takrolimusu, takrolimus, wirus JC, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zakażenie, zakażenie oportunistyczne, zakażenie wirusem cytomegalii - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Marelim
Produkt leczniczy Marelim (mykofenolan sodu) wykazuje silne działanie immunosupresyjne, co wiąże się z podwyższonym ryzykiem rozwoju chłoniaków, nowotworów skóry oraz zakażeń oportunistycznych, w tym nefropatii wywołanej wirusem BK i postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML) związanej z wirusem JC. Zaleca się ograniczenie ekspozycji na promieniowanie UV oraz regularne monitorowanie pacjentów pod kątem objawów zakażeń, zaburzeń hematologicznych (neutropenia < 1,5 x 10³/µl, niedokrwistość) oraz hipogammaglobulinemii, która może wymagać modyfikacji terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkiego przebiegu COVID-19 oraz potencjalną reaktivację wirusów HBV i HCV. Morfologię krwi należy wykonywać raz w tygodniu przez pierwszy miesiąc, dwa razy w miesiącu w drugim i trzecim miesiącu, a następnie raz w miesiącu do końca pierwszego roku leczenia.
aplazja układu czerwonokrwinkowego, azatiopryna, bazyliksymab, chłoniak, COVID-19, cyklosporyna, globulina antylimfocytarna, hipogammaglobulinemia, kwas mykofenolowy, morfologia krwi obwodowej, mykofenolan mofetylu, mykofenolan sodu, nefropatia BK, neutropenia, niedokrwistość, owrzodzenie, posocznica, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rozstrzenie oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, takrolimus, wirus JC, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakażenie oportunistyczne, żywa atenuowana szczepionka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prograf 1 mg
Prograf (takrolimus) wykazuje szeroki i złożony profil działań niepożądanych, które obejmują liczne układy i narządy. Najczęstsze powikłania dotyczą układu immunologicznego (zwiększone ryzyko zakażeń wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych i pierwotniakowych, w tym CMV, wirusa BK i JC), metabolicznego (hiperglikemia, cukrzyca, hiperkaliemia), nerwowego (drżenia mięśniowe, bóle głowy, drgawki, zespół PRES), sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca, tachykardia), nerek (niewydolność nerek, toksyczna nefropatia) oraz przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, owrzodzenia, perforacje). Działania niepożądane mogą mieć charakter odwracalny po modyfikacji dawki, a doustna droga podania wiąże się z mniejszą częstością powikłań niż dożylna. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko rozwoju nowotworów złośliwych, zwłaszcza zaburzeń limfoproliferacyjnych związanych z EBV oraz nowotworów skóry, a także na reakcje alergiczne i anafilaktoidalne stanowiące zagrożenie życia.
agranulocytoza, aplazja czysto czerwonokrwinkowa, bezmocz, bezsenność, biegunka, ból głowy, cukrzyca, drżenie mięśniowe, działanie niepożądane, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hipomagnezemia, komorowe zaburzenia rytmu, leukopenia, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, nefropatia BK, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, nudności, parestezje, plamica zakrzepowa małopłytkowa, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, reakcja anafilaktoidalna, skąpomocz, tachykardia, takrolimus, toksyczna nekroliza naskórka, torsades de pointes, trombocytopenia, wodobrzusze, zaburzenia limfoproliferacyjne EBV, zaburzenie czynności nerek, zakażenia oportunistyczne, zakażenie wirusem CMV, zapalenie trzustki, zespół bólowy indukowany inhibitorem kalcyneuryny, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół Stevensa-Johnsona, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Myfortic
Produkt leczniczy Myfortic, zawierający mykofenolan sodu, stosowany w terapii immunosupresyjnej, wiąże się z istotnym ryzykiem rozwoju chłoniaków, nowotworów skóry oraz zakażeń oportunistycznych, w tym nefropatii związanej z wirusem BK i postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML) z wirusem JC. Ze względu na cytostatyczne działanie na limfocyty B i T, pacjenci mogą doświadczać ciężkiego przebiegu COVID-19. Konieczne jest monitorowanie morfologii krwi (np. neutropenia z ANC < 1,5 x 10³/μl), stężenia immunoglobulin oraz objawów zakażeń, a także unikanie ekspozycji na promieniowanie UV i stosowanie wysokich filtrów przeciwsłonecznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipogammaglobulinemii, rozstrzeni oskrzeli, śródmiąższowych chorób płuc oraz reaktywacji wirusów HBV i HCV. W przypadku nieprawidłowości hematologicznych lub nawracających zakażeń, może być konieczne przerwanie terapii lub zmiana leczenia.
bazyliksymab, bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych, chłoniak, cholestyramina, dehydrogenaza inozynomonofosforanu, działanie cytostatyczne, hipogammaglobulinemia, inhibitor IMPDH, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas mykofenolowy, limfocyt, mykofenolan sodu, nefropatia BK, neutropenia, niedobór fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej, niedokrwistość, nieprawidłowy obraz krwi, nowotwór skóry, nowotwór złośliwy, odrzucanie przeszczepu, perforacja przewodu pokarmowego, posocznica, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rozstrzeń oskrzeli, samoistne poronienie, śródmiąższowa choroba płuc, takrolimus, terapia immunosupresyjna, wada wrodzona, węgiel aktywowany, wirus JC, wirusowe zapalenie wątroby, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakażenie oportunistyczne, zapalenie wątroby typu B, zapalenie wątroby typu C, zespół Kelly-Seegmillera, zespół Lesch-Nyhana, żywa atenuowana szczepionka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mycofit
Mykofenolan mofetylu (Mycofit 250 mg) jest silnym lekiem immunosupresyjnym, którego stosowanie wiąże się z podwyższonym ryzykiem rozwoju chłoniaków, nowotworów skóry oraz zakażeń oportunistycznych, w tym reaktywacji latentnych infekcji wirusowych (HBV, HCV, wirusy BK i JC). Należy zwrócić szczególną uwagę na monitorowanie objawów niewydolności nerek i powikłań neurologicznych, a także na możliwość ciężkiego przebiegu COVID-19. U pacjentów obserwowano hipogammaglobulinemię z nawracającymi infekcjami, rozstrzenia oskrzeli, śródmiąższową chorobę płuc i włóknienie płuc, co wymaga diagnostyki i ewentualnej zmiany terapii. Monitorowanie morfologii krwi jest kluczowe, zwłaszcza w kierunku neutropenii (granulocyty obojętnochłonne < 1,3 x 10³/µl), z zaleceniem badań: raz w tygodniu w pierwszym miesiącu, dwa razy w miesiącu w drugim i trzecim, a następnie raz w miesiącu do końca roku leczenia. W przypadku neutropenii wskazane jest rozważenie przerwania terapii.
chłoniak, COVID-19, cytomegalia, hipogammaglobulinemia, immunosupresja, inhibitor IMPDH, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas mykofenolowy, mykofenolan mofetylu, nefropatia BK, neutropenia, obrzęk płuc, perforacja przewodu pokarmowego, poliomawirus, poronienie samoistne, postępująca leukoencefalopatia wieloogniskowa, rozstrzenie oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, wirus JC, wirusowe zapalenie wątroby, włóknienie płuc, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zakażenie oportunistyczne, zespół Kelleya-Seegmillera, zespół Lescha-Nyhana - Leksykon substancji czynnych
Ewerolimus – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Ewerolimus, stosowany głównie w skojarzeniu z cyklosporyną, takrolimusem lub bazyliksymabem oraz kortykosteroidami, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich zakażeń oportunistycznych, takich jak nefropatia wirusa BK, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML) oraz infekcyjne zapalenie płuc. Profilaktyka przeciwko Pneumocystis jiroveci i wirusowi cytomegalii (CMV) jest zalecana, zwłaszcza u pacjentów z podwyższonym ryzykiem. Należy monitorować objawy infekcji i w razie ich wystąpienia natychmiast wdrożyć leczenie oraz rozważyć przerwanie terapii ewerolimusem. Charakterystycznym działaniem niepożądanym jest nieinfekcyjne zapalenie płuc, które może wymagać leczenia kortykosteroidami, a w ciężkich przypadkach odstawienia leku. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy, mogą wystąpić, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE, co wymaga szczególnej ostrożności.
anafilaksja, aspergiloza, azoospermia, azot mocznikowy, bazyliksymab, białkomocz, cyklosporyna w mikroemulsji, glikoproteina p, globulina antytymocytarna, hiperglikemia, hiperlipidemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kandydoza, lek immunosupresyjny, leukoencefalopatia wieloogniskowa, mikroangiopatia zakrzepowa, nefropatia BK, nieinfekcyjne zapalenie płuc, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, oligospermia, owrzodzenie jamy ustnej, Pneumocystis jiroveci, rabdomioliza, rapamycyna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, stężenie kreatyniny, takrolimus, tymoglobulina, wirus cytomegalii, wirus JC, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze inwazyjne, zakażenie oportunistyczne, zakrzepica tętnicza, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie płuc, zespół hemolityczno-mocznicowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Myfortic 180 mg
Myfortic, zawierający kwas mykofenolowy (mykofenolan sodu), jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym głównie u pacjentów po przeszczepieniu narządów, w dawce 1440 mg/dobę przez okres do 1 roku. Terapia ta wiąże się ze znacznym ryzykiem rozwoju poważnych działań niepożądanych, w tym nowotworów złośliwych (np. chłoniaków u 0,9-1,3% pacjentów, raka skóry u 0,9-1,8%), zakażeń oportunistycznych (np. CMV u 21,6% pacjentów de novo, zakażenia drożdżakowe, Herpes simplex) oraz ciężkich infekcji zagrażających życiu, takich jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy nefropatia wirusem BK. Ponadto, leczenie może indukować istotne zaburzenia hematologiczne, w tym leukopenię (bardzo często), niedokrwistość i trombocytopenię (często), a także neutropenię i limfopenię (niezbyt często), z możliwymi przypadkami agranulocytozy, aplazji układu czerwonokrwinkowego i pancytopenii. Do często obserwowanych działań niepożądanych należą również zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka (bardzo często), wzdęcia, ból brzucha, nudności i wymioty (często), a także poważne powikłania, w tym krwotok z przewodu pokarmowego i perforacja jelita.
agranulocytoza, anomalia Pelgera-Hueta, biegunka, choroba limfoproliferacyjna, hipogammaglobulinemia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, leukopenia, limfopenia, martwica kanalików nerkowych, mięsak Kaposiego, mykofenolan sodu, nefropatia BK, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk płuc, ostry zespół zapalny, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, pancytopenia, perforacja jelita, posocznica, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rak podstawnokomórkowy, refluks żołądkowo-przełykowy, rozstrzeń oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, trombocytopenia, wirus cytomegalii, wirus herpes simplex, wybiórcza aplazja układu czerwonokrwinkowego, zakażenie drożdżakowe, zakażenie oportunistyczne, zapalenie okrężnicy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie szpiku, zapalenie trzustki