hamowanie syntezy puryn
Hamowanie syntezy puryn to proces metaboliczny polegający na blokadzie ścieżki biochemicznej odpowiedzialnej za tworzenie nukleotydów purynowych – adeniny i guaniny. Te nukleotydy są kluczowymi składnikami DNA i RNA oraz odgrywają istotną rolę w procesach energetycznych komórki.
W praktyce klinicznej hamowanie syntezy puryn wykorzystuje się głównie w terapii chorób autoimmunologicznych, nowotworów oraz w profilaktyce odrzucenia przeszczepu. Leki z tej grupy, takie jak azatiopryna, merkaptopuryna czy mykofenolan mofetylu, działają jako antymetabolity, zakłócając proces podziału komórkowego, szczególnie w szybko dzielących się limfocytach.
Mechanizm działania tych leków polega najczęściej na hamowaniu kluczowych enzymów szlaku purynowego, takich jak dehydrogenaza inozynowa (IMPDH) czy syntaza fosforybozyloaminowa (PRAT). Skutkiem ich działania jest ograniczenie proliferacji limfocytów T i B, co prowadzi do immunosupresji. Warto pamiętać, że terapia inhibitorami syntezy puryn wiąże się z ryzykiem mielosupresji, hepatotoksyczności oraz zwiększonej podatności na infekcje.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Myfortic 360 mg
Produkt leczniczy Myfortic, zawierający kwas mykofenolowy w postaci mykofenolanu sodu, stosowany jest w terapii immunosupresyjnej u pacjentów po przeszczepieniu narządów, w dawce 1440 mg/dobę przez okres do 12 miesięcy, najczęściej w skojarzeniu z cyklosporyną i kortykosteroidami. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje ryzyko rozwoju nowotworów złośliwych, w tym chłoniaków (0,9% u pacjentów de novo, 1,3% w terapii podtrzymującej) oraz nowotworów skóry (0,9% i 1,8% odpowiednio). Ponadto, immunosupresja zwiększa podatność na zakażenia oportunistyczne, z częstością zakażeń CMV u 21,6% pacjentów de novo i 1,9% w terapii podtrzymującej. Inne zakażenia obejmują drożdżaki, wirus Herpes simplex, a także poważne infekcje, takie jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, gruźlica, nefropatia wirusem BK oraz PML związana z wirusem JC. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
anemia, anomalia Pelgera-Hueta, biegunka, choroba limfoproliferacyjna, hamowanie syntezy puryn, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipofosfatemia, hipogammaglobulinemia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, krwiomocz, kwas mykofenolowy, leczenie immunosupresyjne, leukopenia, markery stanu zapalnego, martwica kanalików nerkowych, mięsak Kaposiego, nefropatia BK, neutropenia, nowotwór złośliwy, nowotwór złośliwy skóry, ostry zespół zapalny, owrzodzenie żołądka, pancytopenia, perforacja jelita, posocznica, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, profil bezpieczeństwa leku, rak płaskonabłonkowy, rak podstawnokomórkowy, rozstrzeń oskrzeli, samoistne poronienie, śródmiąższowa choroba płuc, trombocytopenia, wada wrodzona, wirus cytomegalii, wirus herpes simplex, wirus JC, wybiórcza aplazja układu czerwonokrwinkowego, zaburzenie hematologiczne, zakażenie drożdżakowe, zakażenie oportunistyczne, zapalenie okrężnicy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie szpiku, zapalenie żołądka