hipergonadotropowy hipogonadyzm

Hipergonadotropowy hipogonadyzm to stan kliniczny charakteryzujący się niedoborem hormonów płciowych (hipogonadyzmem) przy jednoczesnym podwyższonym stężeniu gonadotropin (FSH i LH) we krwi. Stanowi przykład pierwotnej niewydolności gonad, gdzie dysfunkcja występuje bezpośrednio w jajnikach lub jądrach, natomiast oś przysadkowo-podwzgórzowa funkcjonuje prawidłowo i odpowiada zwiększonym wydzielaniem gonadotropin.

W przypadku kobiet hipergonadotropowy hipogonadyzm może objawiać się przedwczesnym wygaszaniem czynności jajników, brakiem miesiączki, niepłodnością oraz objawami związanymi z niedoborem estrogenów. U mężczyzn stan ten prowadzi do zaburzeń spermatogenezy, zmniejszonego libido, zaburzeń erekcji oraz niedorozwoju cech płciowych wtórnych. Najczęstsze przyczyny obejmują zaburzenia chromosomalne (np. zespół Turnera, zespół Klinefeltera), autoimmunologiczne uszkodzenie gonad, konsekwencje chemio- lub radioterapii oraz mutacje genetyczne.

Diagnostyka hipergonadotropowego hipogonadyzmu obejmuje oznaczenie stężenia gonadotropin (FSH, LH) oraz hormonów płciowych (testosteron, estradiol), badania obrazowe, a w wybranych przypadkach badania genetyczne. Leczenie polega głównie na hormonalnej terapii zastępczej dostosowanej do płci pacjenta, wieku oraz indywidualnych potrzeb. U osób planujących posiadanie potomstwa konieczne jest specjalistyczne postępowanie z zakresu medycyny rozrodu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl