zastawka dozująca
Zastawka dozująca to specjalne urządzenie medyczne stosowane głównie w leczeniu wodogłowia, czyli nadmiernego gromadzenia się płynu mózgowo-rdzeniowego w układzie komorowym mózgu. Jej podstawowym zadaniem jest regulacja przepływu i ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego poprzez odprowadzanie nadmiaru płynu z komór mózgowych do innej części ciała, najczęściej do jamy otrzewnowej.
Konstrukcja zastawki dozującej obejmuje zawór jednokierunkowy, który otwiera się przy określonym poziomie ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, a następnie zamyka, gdy ciśnienie spadnie poniżej ustalonego progu. Współczesne zastawki często wyposażone są w mechanizmy programowalne, pozwalające neurochirurgom na nieinwazyjne dostosowanie parametrów pracy zastawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Zastosowanie zastawki dozującej wymaga przeprowadzenia zabiegu neurochirurgicznego, podczas którego implantuje się system drenujący składający się z cewnika komorowego, samej zastawki oraz cewnika dystalnego. Najczęstsze komplikacje związane z zastosowaniem zastawek dozujących obejmują infekcje, niedrożność, nadmierny drenaż płynu lub niedostateczny drenaż, co może wymagać rewizji chirurgicznej systemu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Flixotide 250 mcg/dawkę inh.
Flixotide w formie aerozolu inhalacyjnego zawiera mikronizowany flutykazonu propionian w dawce 250 μg na dawkę inhalacyjną, co zapewnia optymalne właściwości aerodynamiczne i efektywne dotarcie do dróg oddechowych. Substancją pomocniczą jest 1,1,1,2-tetrafluoroetan (HFA 134a), pełniący funkcję gazu nośnego, bez innych składników pomocniczych, co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych. Preparat jest dostępny w aluminiowych pojemnikach ciśnieniowych z zastawką dozującą i plastikowym dozownikiem, zawierających 60 lub 120 dawek, umożliwiając bezpośrednią aplikację leku do dróg oddechowych i ograniczając ekspozycję ogólnoustrojową.
aerozol inhalacyjny, aerozol inhalacyjny zawiesina, drogi oddechowe, ekspozycja ogólnoustrojowa, flutykazon propionian, lek wziewny, mechanizm dozujący, mikronizacja, niezgodność farmaceutyczna, odpady medyczne, pojemnik ciśnieniowy, promienie słoneczne, reakcja alergiczna, skuteczność terapeutyczna, tetrafluoroetan, właściwości aerodynamiczne, właściwości fizykochemiczne, zastawka dozująca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atrovent N 20 mcg/dawkę inh.
Atrovent N to aerozol inhalacyjny zawierający bromek ipratropiowy jako substancję czynną, w dawce 21 μg bromku ipratropiowego (odpowiadającej 20 μg bromku ipratropiowego bezwodnego) na pojedyncze rozpylenie. Produkt jest dostępny w pojemniku ze stali nierdzewnej o pojemności 10 ml, co umożliwia podanie 200 dawek inhalacyjnych. Substancje pomocnicze obejmują 1,1,1,2-czterofluoroetan (HFA 134a) jako gaz nośny, kwas cytrynowy bezwodny jako stabilizator, etanol bezwodny w ilości 8,415 mg na dawkę oraz wodę oczyszczoną jako rozpuszczalnik. Lek przeznaczony jest do podania wziewnego poprzez inhalację, a substancja czynna uwalniana jest w formie mgiełki podczas aktywacji inhalatora.