lek radiofarmaceutyczny

Lek radiofarmaceutyczny (radiofarmaceutyk) to preparat zawierający izotop promieniotwórczy, który jest stosowany w diagnostyce lub leczeniu chorób. Łączy on w sobie właściwości farmaceutyczne nośnika oraz fizyczne właściwości radioizotopu, umożliwiając celowane dostarczenie promieniowania do określonych tkanek lub narządów.

W diagnostyce medycznej radiofarmaceutyki są wykorzystywane głównie w badaniach medycyny nuklearnej, takich jak scyntygrafia, pozytonowa tomografia emisyjna (PET) czy tomografia emisyjna pojedynczych fotonów (SPECT). Dzięki nim możliwe jest obrazowanie funkcji narządów, metabolizmu komórkowego, przepływu krwi czy też wykrywanie ognisk nowotworowych.

W terapii radiofarmaceutyki stosuje się do leczenia nowotworów (radioterapia izotopowa), łagodzenia bólu pochodzenia nowotworowego oraz leczenia niektórych chorób nienowotworowych. Przykładami są jod-131 stosowany w leczeniu chorób tarczycy, rad-223 w przerzutach kostnych raka prostaty czy lutet-177 w leczeniu guzów neuroendokrynnych.

Produkcja leków radiofarmaceutycznych podlega rygorystycznym normom jakościowym i bezpieczeństwa, a ich stosowanie wymaga specjalistycznej wiedzy z zakresu medycyny nuklearnej, fizyki medycznej oraz farmacji. Ze względu na krótki okres półrozpadu wielu izotopów, radiofarmaceutyki często muszą być przygotowywane bezpośrednio przed podaniem pacjentowi.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl