biegunka o podłożu infekcyjnym

Biegunka o podłożu infekcyjnym (biegunka infekcyjna) to ostra choroba przewodu pokarmowego wywołana przez patogeny – wirusy, bakterie, pasożyty lub grzyby. Charakteryzuje się zwiększoną częstotliwością wypróżnień (≥3 na dobę) i zmianą konsystencji stolca na płynny. W krajach rozwiniętych najczęstszymi czynnikami etiologicznymi są rotawirusy i norowirusy, a wśród bakterii – Campylobacter, Salmonella i enteropatogenna E. coli.

Obraz kliniczny obejmuje wodniste stolce, często z domieszką śluzu, krwi lub ropy, bóle brzucha, nudności, wymioty oraz objawy ogólnoustrojowe jak gorączka czy osłabienie. Diagnostyka opiera się na badaniu mikrobiologicznym kału, testach immunoenzymatycznych i metodach molekularnych. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić groźne powikłania w postaci odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych i niewydolności nerek.

Leczenie biegunki infekcyjnej polega przede wszystkim na nawodnieniu pacjenta (doustne lub dożylne płyny), stosowaniu probiotyków i leków przeciwbiegunkowych (loperamid, diosmektyt). Antybiotykoterapia empiryczna jest wskazana tylko w wybranych przypadkach – przy ciężkim przebiegu, obecności krwi w stolcu, u pacjentów z upośledzoną odpornością oraz przy potwierdzonym zakażeniu bakteryjnym. Profilaktyka obejmuje mycie rąk, bezpieczne praktyki żywieniowe oraz szczepienia przeciwko rotawirusom.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl