zdarzenie zakrzepowo-krwotoczne

Zdarzenie zakrzepowo-krwotoczne to stan patologiczny, w którym jednocześnie dochodzi do tworzenia się zakrzepów wewnątrznaczyniowych oraz krwawienia. Taka paradoksalna sytuacja występuje najczęściej w przebiegu zespołu rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC), gdzie początkowo nadmierna aktywacja układu krzepnięcia prowadzi do powstawania zakrzepów, a następnie, wskutek zużycia czynników krzepnięcia, dochodzi do krwawień.

Przyczyny zdarzeń zakrzepowo-krwotocznych obejmują ciężkie infekcje (zwłaszcza posocznicę), urazy wielonarządowe, powikłania położnicze (np. zator płynem owodniowym), choroby nowotworowe oraz zatrucia. Kluczowym mechanizmem patofizjologicznym jest niekontrolowana aktywacja układu krzepnięcia, prowadząca do jednoczesnego występowania zakrzepicy mikrokrążenia i skazy krwotocznej.

Diagnostyka opiera się na ocenie klinicznej oraz badaniach laboratoryjnych, takich jak oznaczenie poziomu D-dimerów, fibrynogenu, płytek krwi, czasu protrombinowego i APTT. Charakterystyczne jest podwyższenie stężenia D-dimerów przy jednoczesnym obniżeniu poziomu fibrynogenu i liczby płytek krwi. Leczenie obejmuje terapię choroby podstawowej oraz postępowanie wspomagające, w tym przetaczanie składników krwi i, w określonych przypadkach, stosowanie heparyny.

Powiązane wpisy

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl