Anagrelide Stada
Anagrelide Stada to preparat leczniczy zawierający anagrelid, substancję czynną należącą do grupy inhibitorów fosfodiesterazy III. Lek jest stosowany w leczeniu nadpłytkowości samoistnej (essential thrombocythaemia, ET) – choroby mieloproliferacyjnej, w której dochodzi do nadmiernej produkcji płytek krwi.
Mechanizm działania anagrelideu polega na hamowaniu dojrzewania megakariocytów i ich różnicowania w kierunku płytek krwi. Lek nie wpływa na inne linie komórkowe szpiku. Głównym celem terapii jest zmniejszenie liczby płytek krwi poniżej 600×10^9/l lub o co najmniej 50% wartości wyjściowej, co prowadzi do redukcji ryzyka powikłań zakrzepowych.
Anagrelide Stada jest wskazany u pacjentów z ET z grupy wysokiego ryzyka, którzy nie tolerują dotychczasowego leczenia lub u których leczenie to nie przyniosło odpowiedniej kontroli liczby płytek. Podczas stosowania leku konieczne jest regularne monitorowanie morfologii krwi oraz funkcji wątroby i nerek. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: ból głowy, kołatanie serca, biegunka, nudności i zawroty głowy.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Anagrelid – Wskazania do stosowania
Anagrelid jest inhibitorem dojrzewania megakariocytów, stosowanym głównie w leczeniu nadpłytkowości samoistnej (NS), choroby mieloproliferacyjnej charakteryzującej się nadmierną produkcją płytek krwi i zwiększonym ryzykiem powikłań zakrzepowo-krwotocznych. Lek redukuje liczbę płytek do wartości bezpiecznych, zwykle poniżej 1000 x 10⁹/l (1 000 000/µl), a w przypadku preparatu Anagrelide Nordic także łagodzi objawy kliniczne związane z NS. Kryteria kwalifikacji pacjentów do terapii obejmują wiek powyżej 60 lat, liczbę płytek przekraczającą 1000 x 10⁹/l, przebyte zdarzenia zakrzepowo-krwotoczne oraz dodatkowe czynniki ryzyka, takie jak szybki wzrost liczby płytek (>300 000/µl w ciągu 3 miesięcy) czy ciężkie incydenty niedokrwienne. Anagrelid jest wskazany u pacjentów nietolerujących lub niewystarczająco reagujących na leczenie pierwszej linii (hydroksymocznik, interferon alfa).
anagrelid, Anagrelide Accord, Anagrelide Glenmark, Anagrelide Ranbaxy, Anagrelide Sandoz, Anagrelide Stada, Anagrelide Vipharm, choroba mieloproliferacyjna, choroba współistniejąca, czynnik ryzyka naczyniowego, Grenalvon, hydroksymocznik, interferon alfa, leczenie pierwszej linii, lek drugiego rzutu, megakariocyt, nadpłytkowość samoistna, objaw niedokrwienia, płytka krwi, powikłanie zakrzepowo-krwotoczne, szpik kostny, terapia drugiej linii, Thromboreductin, zdarzenie zakrzepowo-krwotoczne - Leksykon substancji czynnych
Anagrelid – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Anagrelid, stosowany w leczeniu chorób mieloproliferacyjnych, jest związany z ryzykiem wystąpienia zawrotów głowy, które klasyfikowane są jako częste działanie niepożądane (występujące u 1–10% pacjentów). Objaw ten może znacząco obniżać sprawność psychomotoryczną, co stanowi istotne zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Pomimo braku specyficznych badań oceniających wpływ anagrelidu na zdolność prowadzenia pojazdów, obserwacje kliniczne jednoznacznie wskazują na konieczność ograniczenia tych czynności u pacjentów doświadczających zawrotów głowy w trakcie terapii. Lekarze powinni monitorować pacjentów pod kątem objawów neurologicznych i edukować ich na temat potencjalnych zagrożeń związanych z terapią.
anagrelid, Anagrelid Aurovitas, Anagrelid Nordic, Anagrelide Accord, Anagrelide Glenmark, Anagrelide Ranbaxy, Anagrelide Sandoz, Anagrelide Stada, Anagrelide Vipharm, badanie kliniczne, choroba mieloproliferacyjna, dawkowanie leku, działanie niepożądane, Grenalvon, objaw neurologiczny, profil bezpieczeństwa leku, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, Thromboreductin, zawroty głowy