utrata smaku

Utrata smaku (ageuzja) to zaburzenie zmysłu polegające na całkowitej niezdolności do odbierania bodźców smakowych. W praktyce klinicznej częściej obserwuje się hipogeuzję, czyli częściowe osłabienie odczuwania smaku, lub dysgeuzję – jego zniekształcone odczuwanie.

Przyczyny utraty smaku mogą być różnorodne. Najczęściej wiąże się z infekcjami górnych dróg oddechowych (w tym COVID-19), urazami głowy, uszkodzeniem nerwów językowego, twarzowego i językowo-gardłowego, stosowaniem niektórych leków (m.in. antybiotyków, chemioterapeutyków, leków przeciwdepresyjnych), zaburzeniami endokrynologicznymi (np. niedoczynnością tarczycy), niedoborami witamin (szczególnie cynku i witamin z grupy B) oraz procesami starzenia się organizmu.

Diagnostyka utraty smaku obejmuje wywiad medyczny, badanie fizykalne oraz testy gustometryczne oceniające próg odczuwania poszczególnych smaków. W niektórych przypadkach konieczne jest wykonanie badań obrazowych (MRI, TK) celem wykluczenia zmian strukturalnych w obrębie OUN.

Leczenie ageuzji zależy od jej przyczyny. Gdy utrata smaku wynika z infekcji wirusowej, zwykle ustępuje samoistnie w ciągu kilku tygodni. W przypadkach związanych z niedoborami mikroelementów stosuje się suplementację. Jeśli zaburzenie jest skutkiem ubocznym farmakoterapii, może być konieczna modyfikacja leczenia. Istotna jest również edukacja pacjenta w zakresie higieny jamy ustnej i odpowiedniego nawodnienia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl