obrzęk naczynioruchowy jelita cienkiego

Obrzęk naczynioruchowy jelita cienkiego (ang. angioedema of small intestine) to rzadkie, ale poważne schorzenie charakteryzujące się nagłym obrzękiem ściany jelita cienkiego, spowodowanym zwiększoną przepuszczalnością naczyń krwionośnych. Może występować jako część uogólnionego obrzęku naczynioruchowego lub jako izolowane zajęcie przewodu pokarmowego.

Etiologia obrzęku naczynioruchowego jelita cienkiego jest zróżnicowana. Może być związany z niedoborem inhibitora C1-esterazy (wrodzony lub nabyty), przyjmowaniem niektórych leków (szczególnie inhibitorów ACE), reakcjami alergicznymi na pokarmy, a także może mieć podłoże idiopatyczne. Mechanizm patofizjologiczny obejmuje nadmierną produkcję lub zaburzoną degradację mediatorów zapalnych, głównie bradykininy.

Klinicznie manifestuje się ostrymi, nawracającymi bólami brzucha, często o znacznym nasileniu, którym mogą towarzyszyć nudności, wymioty, biegunka lub wzdęcia. Charakterystyczną cechą jest samoograniczający się przebieg – objawy zwykle ustępują samoistnie w ciągu 24-72 godzin. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (TK, USG), które mogą uwidocznić pogrubienie ściany jelita i obecność wolnego płynu w jamie otrzewnej.

Leczenie obrzęku naczynioruchowego jelita cienkiego zależy od jego przyczyny. W ostrym epizodzie stosuje się koncentrat inhibitora C1-esterazy, antagonistów receptora bradykininowego lub świeżo mrożone osocze. W profilaktyce nawrotów wykorzystuje się androgeny (danazol), leki antyfibrynolityczne (kwas traneksamowy) oraz przeciwciała monoklonalne (lanadelumab). Kluczowe znaczenie ma edukacja pacjenta i unikanie czynników wyzwalających.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl