zaburzenie powierzchni oka

Zaburzenie powierzchni oka (ZPO) to szeroka grupa schorzeń dotyczących rogówki, spojówki, powiek i gruczołów łzowych, które prowadzą do dysfunkcji filmu łzowego i uszkodzenia nabłonka rogówki. Stan ten może powodować dyskomfort, zaburzenia widzenia i potencjalne uszkodzenia struktur oka.

Najczęstsze przyczyny ZPO obejmują zespół suchego oka, zapalenie brzegów powiek, alergie oczne, choroby autoimmunologiczne, długotrwałe stosowanie leków miejscowych czy noszenie soczewek kontaktowych. Charakterystyczne objawy to uczucie suchości, pieczenia, obecność ciała obcego, światłowstręt oraz niewyraźne widzenie.

Diagnostyka obejmuje ocenę stabilności filmu łzowego (TBUT), test Schirmera, barwienie fluoresceiną, lizaminą zieloną lub różem bengalskim, a także zaawansowane metody jak analiza osmolarności łez czy mikroskopia konfokalna. Leczenie jest wielokierunkowe i obejmuje suplementację sztucznych łez, kontrolę stanu zapalnego, optymalizację higieny powiek oraz w cięższych przypadkach stosowanie cyklosporyny, steroidów lub zamknięcie punktów łzowych.

Zaburzenia powierzchni oka są często przewlekłe i wymagają systematycznego podejścia diagnostyczno-terapeutycznego. Nieleczone mogą prowadzić do poważnych powikłań, jak owrzodzenia rogówki, neowaskularyzacja i bliznowacenie, skutkujące trwałym upośledzeniem widzenia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl