estrogen endogenny
Estrogen endogenny to naturalnie wytwarzany przez organizm hormon płciowy, głównie produkowany w jajnikach u kobiet, a w mniejszych ilościach również w nadnerczach, tkance tłuszczowej i łożysku podczas ciąży. Do najważniejszych estrogenów endogennych należą estradiol (E2), estron (E1) i estriol (E3), przy czym estradiol jest najbardziej aktywną biologicznie formą.
Estrogeny endogenne odgrywają kluczową rolę w rozwoju i utrzymaniu żeńskich cech płciowych oraz regulacji cyklu menstruacyjnego. Ponadto wpływają na metabolizm kości (zapobiegając osteoporozie), funkcje poznawcze, układ sercowo-naczyniowy (działając kardioprotekcyjnie) oraz metabolizm lipidów (zwiększając poziom HDL i zmniejszając LDL).
Zaburzenia poziomu estrogenów endogennych mogą prowadzić do różnych stanów klinicznych, takich jak przedwczesne dojrzewanie płciowe, nieprawidłowe krwawienia maciczne, niepłodność, endometrioza czy zespół policystycznych jajników. Znaczący spadek stężenia estrogenów występuje w okresie menopauzy, prowadząc do objawów wazomotorycznych, atrofii urogenitalnej i zwiększonego ryzyka chorób sercowo-naczyniowych oraz osteoporozy.
W diagnostyce i monitorowaniu terapii hormonalnej, a także w ocenie funkcji jajników i cyklu menstruacyjnego kluczowe znaczenie ma pomiar stężenia estrogenów endogennych we krwi. Ocena ta jest szczególnie istotna w przypadkach niepłodności, zaburzeń miesiączkowania oraz w monitorowaniu rozwoju płciowego u dziewcząt.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Vagifem 10 mcg
Vagifem zawiera 10 mikrogramów estradiolu półwodnego w formie dopochwowej, co umożliwia pominięcie efektu pierwszego przejścia wątrobowego, charakterystycznego dla innych dróg podania. W badaniu farmakokinetycznym u kobiet po menopauzie (wiek 60-70 lat, średnio 65,4 lat) wykazano proporcjonalny wzrost AUC(0-24) estradiolu (E2) po podaniu dawki 10 i 25 mikrogramów, z wartościami AUC(0-24) dla 10 mikrogramów wynoszącymi 225,35 pg·h/ml w dniu 1 oraz 157,47 pg·h/ml w dniu 14. Średnie stężenia Cśr(0-24) E2 mieściły się w zakresie fizjologicznym dla kobiet pomenopauzalnych, a brak kumulacji leku potwierdzono na podstawie wartości z dni 82 i 83 (AUC 44,95 i 111,41 pg·h/ml, odpowiednio). Metabolity estronu (E1) i siarczanu estronu (E1S) nie wykazywały kumulacji, co wskazuje na stabilny profil farmakokinetyczny podczas stosowania podtrzymującego (dwa razy w tygodniu).
albumina, białko osocza, efekt pierwszego przejścia, estradiol, estradiol półwodny, estriol, estrogen, estrogen egzogenny, estrogen endogenny, estron, globulina wiążąca hormony płciowe, glukuronid, leczenie podtrzymujące, okres pomenopauzalny, podanie dopochwowe, reakcja sprzęgania, siarczan, siarczan estronu, tabletka dopochwowa, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie przez skórę, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, związek nieskoniugowany