nierodzinna hipercholesterolemia

Nierodzinna hipercholesterolemia to zaburzenie metaboliczne charakteryzujące się podwyższonym poziomem cholesterolu we krwi, które nie jest związane z dziedziczeniem dominującym, jak ma to miejsce w przypadku rodzinnej hipercholesterolemii. Stan ten jest zazwyczaj wynikiem kombinacji czynników środowiskowych i genetycznych o złożonym charakterze.

W przeciwieństwie do rodzinnej hipercholesterolemii, w której defekt genetyczny dotyczy głównie receptora LDL, PCSK9 lub apolipoproteiny B, nierodzinna hipercholesterolemia może wynikać z wielu różnych mechanizmów, w tym zaburzeń metabolizmu lipoprotein, zwiększonej syntezy cholesterolu w wątrobie czy zmniejszonego wydalania cholesterolu z organizmu.

Pacjenci z nierodzinną hipercholesterolemią zwykle wykazują podwyższone stężenie cholesterolu LDL, przy czym poziom ten jest zazwyczaj niższy niż u osób z rodzinną hipercholesterolemią. Jednakże, nieleczona nierodzinna hipercholesterolemia również zwiększa ryzyko rozwoju miażdżycy naczyń i chorób sercowo-naczyniowych, takich jak choroba wieńcowa, zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu.

Leczenie nierodzinnej hipercholesterolemii obejmuje modyfikację stylu życia (dieta uboga w tłuszcze nasycone i cholesterol, regularna aktywność fizyczna, utrzymanie prawidłowej masy ciała) oraz farmakoterapię. Statyny są lekami pierwszego wyboru, a w przypadku niewystarczającej odpowiedzi na leczenie można rozważyć dołączenie ezetymibu, fibratów, kwasu nikotynowego lub inhibitorów PCSK9.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl