spektrum aktywności mikrobiologicznej
Spektrum aktywności mikrobiologicznej to zakres działania substancji przeciwdrobnoustrojowej (antybiotyku, środka dezynfekującego lub antyseptycznego) wobec różnych rodzajów drobnoustrojów, takich jak bakterie Gram-dodatnie, Gram-ujemne, grzyby, wirusy czy prątki. Określa ono skuteczność danej substancji przeciwko konkretnym patogenom.
Leki o wąskim spektrum działają wybiórczo na określone grupy mikroorganizmów, na przykład tylko na bakterie Gram-dodatnie (jak penicylina naturalna) lub tylko na Gram-ujemne (jak kolistyna). Substancje o szerokim spektrum wykazują aktywność wobec wielu różnych rodzajów drobnoustrojów jednocześnie, jak na przykład karbapenemy czy fluorochinolony.
Znajomość spektrum aktywności mikrobiologicznej ma kluczowe znaczenie w praktyce klinicznej, gdyż pozwala na racjonalny dobór terapii empirycznej przed uzyskaniem wyników antybiogramu. Szerokospektralne antybiotyki, choć skuteczne wobec wielu patogenów, niosą ze sobą większe ryzyko zaburzenia mikrobiomu pacjenta i selekcji szczepów opornych, dlatego ich stosowanie powinno być ograniczone do sytuacji klinicznych, które tego bezwzględnie wymagają.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Tygecyklina – Właściwości farmakodynamiczne
Tygecyklina, antybiotyk z grupy glicylocyklin, działa bakteriostatycznie poprzez wiązanie się z podjednostką 30S rybosomu bakteryjnego i blokowanie przyłączania aminoacylo-tRNA do miejsca A, co hamuje syntezę białek. W stężeniu 4-krotnie przekraczającym MIC obserwuje się 2-logarytmiczne zmniejszenie liczebności kolonii Enterococcus spp., Staphylococcus aureus i Escherichia coli. Lek skutecznie pokonuje mechanizmy oporności tetracyklin, takie jak ochrona rybosomu i pompy efflux, choć u Enterobacteriaceae opornych na minocyklinę występuje oporność krzyżowa. Tygecyklina jest podatna na działanie chromosomalnych pomp efflux u Proteeae i Pseudomonas aeruginosa, co ogranicza jej skuteczność wobec tych patogenów. EUCAST ustalił wartości graniczne MIC dla tygecykliny: Enterobacterales (E. coli, Citrobacter koseri) ≤0,5 mg/l, Staphylococcus spp. ≤0,5 mg/l, Enterococcus spp. ≤0,25 mg/l, Streptococcus grup A, B, C, G ≤0,125 mg/l. Wartości MIC dla bakterii beztlenowych, takich jak Bacteroides i Clostridium, mogą przekraczać 2 mg/l, a brak jest ustalonych granic wrażliwości dla tej grupy.
acinetobacter baumannii, antagonizm antybiotyków, Bacteroides, Bacteroides fragilis, bakterie beztlenowe, Burkholderia cepacia, cIAI, Citrobacter freundii, Clostridium, Clostridium perfringens, cSSTI, działanie bakteriostatyczne, Enterobacter cloacae, Enterococcus, enterokok, Escherichia coli, EUCAST, glicylocyklina, Klebsiella oxytoca, Klebsiella pneumoniae, lekowrażliwość, MIC, nabyta oporność, najmniejsze stężenie hamujące, odstęp QTc, oporność krzyżowa, oporność nabyta, oporność naturalna, Peptostreptococcus, podjednostka 30S rybosomu bakteryjnego, pompy efflux, populacja MITT, powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich, powikłane zakażenie wewnątrzbrzuszne, Prevotella, Pseudomonas aeruginosa, repolaryzacja mięśnia sercowego, spektrum aktywności mikrobiologicznej, Staphylococcus aureus, Stenotrophomonas maltophilia, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pyogenes, terapia skojarzona, wielolekooporność, zakażenie polimikrobowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bactroban 20 mg/g
Bactroban, zawierający mupirocynę wapniową w stężeniu 20 mg/g, jest antybiotykiem miejscowym z grupy D06AX09, pozyskiwanym z fermentacji Pseudomonas fluorescens. Mechanizm działania mupirocyny polega na hamowaniu syntetazy izoleucynowej t-RNA, co blokuje syntezę białek bakteryjnych. W niskich stężeniach wykazuje efekt bakteriostatyczny, natomiast w wyższych działa bakteriobójczo. Oporność na mupirocynę u bakterii Staphylococcus może mieć charakter niskiego stopnia (mutacje genu ileS) lub wysokiego stopnia (enzym kodowany plazmidowo). U bakterii Gram-ujemnych, np. Enterobacteriaceae, oporność wynika z ograniczonej penetracji leku. Mupirocyna nie wykazuje oporności krzyżowej z innymi antybiotykami, co jest efektem jej unikalnego mechanizmu i struktury chemicznej.
antybiotyk miejscowy, bakterie Gram-ujemne, bakterie koagulazo-ujemne, corynebacterium, działanie bakteriobójcze, działanie bakteriostatyczne, Enterobacteriaceae, gen ileS, grupa farmakoterapeutyczna, infekcja bakteryjna, Micrococcus, minimalne stężenie hamujące, mupirocyna, mupirocyna wapniowa, mutacja punktowa genu, oporność krzyżowa, oporność na antybiotyk, oporność nabyta, oporność niskiego stopnia, oporność wysokiego stopnia, plazmid, Pseudomonas fluorescens, spektrum aktywności mikrobiologicznej, Staphylococcus, Staphylococcus aureus, Streptococcus, Streptococcus pyogenes, syntetaza izoleucynowa t-RNA, synteza białka bakteryjnego