zrąb podnabłonkowy

Zrąb podnabłonkowy (ang. subepithelial stroma) to warstwa tkanki łącznej znajdująca się bezpośrednio pod nabłonkiem różnych narządów, pełniąca funkcje podporowe i odżywcze dla warstwy nabłonkowej. Jest to bogata w macierz pozakomórkową struktura zawierająca włókna kolagenowe, elastynowe, fibroblasty oraz elementy układu odpornościowego.

W zrębie podnabłonkowym znajdują się liczne naczynia krwionośne i limfatyczne, które zapewniają właściwe odżywienie nabłonka oraz uczestniczą w procesach immunologicznych. Ta warstwa zawiera również zakończenia nerwowe i komórki odpornościowe, takie jak limfocyty, makrofagi i komórki dendrytyczne, które stanowią pierwszą linię obrony przeciwko patogenom.

Zmiany patologiczne w zrębie podnabłonkowym mogą prowadzić do zaburzeń funkcji nabłonka i rozwoju różnych schorzeń, w tym stanów zapalnych, zwłóknień czy nowotworów. W diagnostyce histopatologicznej ocena stanu zrębu podnabłonkowego jest ważnym elementem analizy, szczególnie w przypadku chorób dermatologicznych, chorób układu oddechowego czy przewodu pokarmowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl