obumarcie płodu
Obumarcie płodu (zgon wewnątrzmaciczny płodu, ang. intrauterine fetal death, IUFD) to śmierć płodu, która następuje w macicy przed porodem po ukończeniu 22. tygodnia ciąży. Stanowi jedno z najbardziej traumatycznych doświadczeń dla kobiety ciężarnej i jej rodziny, będąc jednocześnie istotnym problemem klinicznym.
Przyczynami obumarcia płodu mogą być czynniki płodowe (wady genetyczne, wady rozwojowe, zakażenia wewnątrzmaciczne), matczyne (nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, toczeń rumieniowaty układowy, zespół antyfosfolipidowy) oraz łożyskowe (przedwczesne oddzielenie łożyska, niewydolność łożyska, zakrzepica naczyń pępowinowych). W około 25-60% przypadków przyczyna pozostaje nieustalona pomimo przeprowadzenia pełnej diagnostyki.
Diagnostyka obumarcia płodu opiera się na badaniu ultrasonograficznym, które potwierdza brak czynności serca płodu. Po potwierdzeniu rozpoznania niezbędne jest przeprowadzenie kompleksowej diagnostyki obejmującej badania laboratoryjne, badanie histopatologiczne łożyska, a w wybranych przypadkach badanie genetyczne i autopsję płodu, co może pomóc w ustaleniu przyczyny zgonu i zapobieganiu podobnym zdarzeniom w przyszłych ciążach.
Postępowanie po rozpoznaniu obumarcia płodu obejmuje indukcję porodu lub zabieg cesarskiego cięcia w wybranych przypadkach. Bardzo istotna jest również opieka psychologiczna nad rodzicami, którzy doświadczyli utraty dziecka. W kolejnych ciążach po przebytym obumarciu płodu zazwyczaj konieczny jest zwiększony nadzór położniczy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lisinopril Grindeks 5 mg
Lisinopril Grindeks, zawierający lizynopryl w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego przewidywalny profil farmakodynamiczny i bezpieczeństwo typowe dla inhibitorów ACE. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych objawów toksyczności klinicznej, a testy genotoksyczności i karcynogenności nie wskazały na ryzyko mutagenne, uszkodzenia DNA ani działanie rakotwórcze. Profil bezpieczeństwa lizynoprylu jest zgodny z oczekiwaniami dla tej klasy leków, co potwierdza jego bezpieczeństwo w warunkach terapeutycznych u ludzi.
Istotnym aspektem jest wpływ lizynoprylu na rozwój płodu, potwierdzony w badaniach na zwierzętach, gdzie zaobserwowano ryzyko obumarcia płodu, wad wrodzonych (zwłaszcza malformacji czaszki), toksyczności płodowej, wewnątrzmacicznego zahamowania wzrostu oraz przetrwałego przewodu tętniczego. Mechanizmy tych zaburzeń obejmują bezpośrednią ingerencję w układ renina-angiotensyna płodu oraz pośrednie skutki hemodynamiczne u matki, takie jak niedociśnienie prowadzące do zmniejszonego przepływu łożyskowego i niedoboru tlenu oraz składników odżywczych. W związku z tym lizynopryl, podobnie jak inne inhibitory ACE, jest przeciwwskazany w ciąży, zwłaszcza w II i III trymestrze, co ma kluczowe znaczenie kliniczne dla stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, inhibitor konwertazy angiotensyny, lizynopryl dwuwodny, malformacja czaszki, niedociśnienie tętnicze, obumarcie płodu, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, przepływ łożyskowy, przetrwały przewód tętniczy, rozwój płodu, ryzyko teratogenne, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna, uszkodzenie DNA, wada wrodzona, wpływ na reprodukcję, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solacutan 30 mg/g
Przedkliniczne badania diklofenaku sodowego, substancji czynnej leku Solacutan, wykazały, że po podaniu doustnym działania niepożądane koncentrują się głównie w obrębie przewodu pokarmowego, co jest zgodne z profilem NLPZ. W badaniach na zwierzętach stwierdzono wpływ na funkcje rozrodcze, w tym hamowanie owulacji u królików oraz utrudnienie implantacji i wczesnego rozwoju zarodkowego u szczurów, co sugeruje potencjalne ryzyko dla płodności. Ekspozycja na dawki toksyczne dla matki powodowała obumarcie płodu i opóźnienie rozwoju, jednak diklofenak nie wykazywał działania teratogennego. Ponadto, lek wydłużał czas trwania ciąży i porodu, co ma znaczenie kliniczne w kontekście stosowania u kobiet ciężarnych.
alkohol benzylowy, diklofenak sodowy, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na dawkę, ekspozycja ogólnoustrojowa, implantacja zarodka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obumarcie płodu, owulacja, podanie ogólnoustrojowe, potencjał genotoksyczny, przewód pokarmowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, substancja czynna, toksyczność matczyna, toksyczność ogólna, zagrożenie rakotwórcze - Leksykon substancji czynnych
Kapecytabina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne kapecytabiny wykazały charakterystyczną dla fluoropirymidyn toksyczność obejmującą układ pokarmowy, limfatyczny i krwiotwórczy, obserwowaną u małp Cynomolgus i myszy po wielokrotnym podaniu doustnym. Objawy te, w tym zmiany zwyrodnieniowe i zanikowe skóry, były odwracalne po zaprzestaniu terapii. W zakresie bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego, dożylne podanie dawki 100 mg/kg u małp wywołało wydłużenie odstępów PR i QT, natomiast podanie doustne w dawce 1379 mg/m²/dobę nie skutkowało takimi zaburzeniami. Dwuletnie badania na myszach nie wykazały działania rakotwórczego kapecytabiny, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa leku.
5-fluorouracyl, analog nukleozydowy, atrofia narządów, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fluoropirymidyna, kapecytabina, komórki ssaków, limfocyt ludzki, obumarcie płodu, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność dermatologiczna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność sercowo-naczyniowa, układ krwiotwórczy, wpływ na płodność, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pentohexal 600 retard 600 mg
Dane przedkliniczne dotyczące pentoksyfiliny wskazują na różnorodne profile toksyczności w zależności od drogi podania i dawki. Toksyczność ostra wykazuje wartości LD50: dożylna 0,17-0,23 g/kg, dootrzewnowa 0,24-0,37 g/kg oraz doustna 1,2-2,1 g/kg masy ciała. Długoterminowe badania na szczurach i psach przy dawkach do 1000 mg/kg (szczury) i 100 mg/kg (psy) nie wykazały uszkodzeń narządów wewnętrznych, jednak dawki ≥320 mg/kg/dobę u psów indukowały poważne zaburzenia neurologiczne, krążeniowe, krwotoczne, płucne oraz zmiany w jądrach. Badania rakotwórczości na myszach i szczurach (do 570 mg/kg/dobę przez 18 miesięcy) nie potwierdziły działania kancerogennego u myszy, natomiast u samic szczurów zaobserwowano nieznaczny wzrost łagodnych gruczolakowłókniaków sutka o niejasnym znaczeniu klinicznym. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności pentoksyfiliny.
badanie genotoksyczne, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolakowłókniak sutka, koordynacja ruchowa, krwotok, laktacja, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, obumarcie płodu, pentoksyfilina, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, powikłanie krwotoczne, przedawkowanie, przenikanie do mleka, toksyczność ostra, wpływ na reprodukcję, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie układu krążenia, zmiany jąder - Leksykon substancji czynnych
Dekstran – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dekstran, stosowany w preparatach takich jak 10% Dekstran 40 000 Fresenius (płyny infuzyjne) oraz Tears Naturale II (krople do oczu zawierające dekstran 70), wymaga ostrożności w okresie ciąży i laktacji. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania 10% Dekstran 40 000 Fresenius u kobiet ciężarnych są ograniczone, jednak brak jest dowodów na negatywne skutki dla płodu podczas stosowania w sytuacjach nagłych, np. we wstrząsie porodowym. Kluczowym ryzykiem jest możliwość wystąpienia reakcji anafilaktycznych, które mogą prowadzić do poważnych powikłań u płodu, takich jak niedotlenienie mózgu czy obumarcie płodu. Preparat ten powinien być stosowany w ciąży wyłącznie, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko, a decyzja powinna być indywidualizowana. W przypadku Tears Naturale II, brak jest przeciwwskazań do stosowania w ciąży ze względu na farmakologicznie nieaktywne i nietoksyczne składniki preparatu.
ciąża, dekstran 40000, dekstran 70, działanie niepożądane, karmienie piersią, korzyść terapeutyczna, krople do oczu, laktacja, monitoring pacjenta, niedotlenienie mózgu, obumarcie płodu, płyn infuzyjny, przenikanie do mleka, reakcja anafilaktyczna, Tears Naturale, wstrząs, związek farmakologicznie nieczynny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anagrelid Nordic 0,75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa anagrelidu wykazały istotne działania niepożądane przy stosowaniu dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u psów, dawka ≥1 mg/kg m.c./dobę (12-16-krotność maksymalnej dawki u ludzi) indukowała krwotoki podwsierdziowe oraz ogniskową martwicę mięśnia sercowego, wskazując na potencjalne ryzyko kardiotoksyczności. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach, dawka 60 mg/kg m.c./dobę (720-krotność dawki u ludzi) powodowała zwiększoną resorpcję zarodków i obumarcie płodów, co sugeruje toksyczny wpływ na rozwijający się płód. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności anagrelidu, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa leku.
działanie farmakologiczne, enzym CYP1, epigenetyka, gruczolakorak macicy, guz chromochłonny nadnerczy, kardiotoksyczność, klastogenność, krwotok podwsierdziowy, martwica mięśnia sercowego, mutagenność, obumarcie płodu, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa, resorpcja zarodków, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diclomax 25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące diklofenaku potasowego, substancji czynnej preparatu Diclomax, wskazują na profil toksyczności charakterystyczny dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Badania toksyczności przewlekłej na zwierzętach wykazały przede wszystkim zmiany patologiczne i owrzodzenia w przewodzie pokarmowym oraz zależny od dawki wzrost częstości zakrzepicy serca przy długotrwałym podawaniu. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano hamowanie owulacji u królików, zaburzenia implantacji zarodka oraz negatywny wpływ na wczesny rozwój embrionalny u szczurów, a także wydłużenie okresu ciąży i czasu trwania porodu.
Ocena toksyczności dla płodu przeprowadzona na szczurach, myszach i królikach wykazała, że dawki toksyczne dla samic ciężarnych powodowały obumarcie płodu oraz opóźnienie jego rozwoju. Dawki poniżej progu toksyczności matczynej nie wpływały negatywnie na rozwój poporodowy potomstwa, co sugeruje, że toksyczność płodowa jest wtórna do toksyczności matczynej, a nie wynikiem bezpośredniego działania teratogennego diklofenaku. Podsumowując, diklofenak potasowy wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z innymi NLPZ, z dominującym ryzykiem gastrotoksyczności oraz potencjalnym wpływem na funkcje rozrodcze i rozwój płodu przy dawkach toksycznych dla matki.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dane przedkliniczne, diklofenak potasowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, hamowanie owulacji, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obumarcie płodu, opóźnienie rozwoju płodu, owrzodzenie przewodu pokarmowego, profil toksyczności, rozwój embrionalny, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, zaburzenie implantacji zarodka, zakrzepica serca, zmiany patologiczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lotensin 20 mg
Benazeprylu chlorowodorek, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE) stosowany w leku Lotensin, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko fetotoksyczności, obejmującej pogorszenie czynności nerek płodu, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Ekspozycja płodu na lek w tym okresie może prowadzić do poważnych powikłań noworodkowych, takich jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia, a w skrajnych przypadkach do obumarcia płodu lub zgonu noworodka. W pierwszym trymestrze stosowanie benazeprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku rozpoznania ciąży u pacjentki stosującej inhibitor ACE, leczenie należy natychmiast przerwać i rozważyć alternatywne metody terapii przeciwnadciśnieniowej o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży. Zaleca się ultrasonograficzną ocenę czynności nerek i czaszki płodu u kobiet narażonych na lek od drugiego trymestru oraz ścisłą obserwację noworodków pod kątem niedociśnienia tętniczego.
benazepryl chlorowodorek, czynność nerek płodu, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, fetotoksyczność, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, karmienie piersią, kostnienie czaszki, leczenie przeciwnadciśnieniowe, Lotensin, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obumarcie płodu, pierwszy trymestr ciąży, płodność, poród przedwczesny, układ sercowo-naczyniowy, ultrasonografia nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diclofenac diethylamine Teva 10 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące diklofenaku dietyloamoniowego, uzyskane z badań farmakologicznych, nie wykazały nowych zagrożeń dla człowieka poza znanymi efektami opisanymi w charakterystyce produktu leczniczego. W badaniach toksyczności przewlekłej na modelach zwierzęcych dominowały uszkodzenia i owrzodzenia przewodu pokarmowego, szczególnie po podaniu ogólnoustrojowym. Istotnym wynikiem jest 2-letnie badanie na szczurach, które wykazało dawkozależne zwężenie naczyń wieńcowych spowodowane zmianami zakrzepowymi. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej zaobserwowano hamowanie owulacji u królików, utrudnione zagnieżdżenie zarodka i zaburzenia rozwoju zarodkowego u szczurów oraz wydłużony czas trwania ciąży i porodu. Potencjalne działanie toksyczne na zarodek i płód, stwierdzone w badaniach na szczurach, myszach i królikach, występowało jedynie przy dawkach toksycznych dla organizmu matczynego, a diklofenak nie wykazuje właściwości teratogennych.
diklofenak dietyloamoniowy, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekotoksyczność, genotoksyczność, hamowanie owulacji, obumarcie płodu, owrzodzenie przewodu pokarmowego, przewlekła toksyczność, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, substancja teratogenna, toksyczność embrionalna, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zagnieżdżenie zarodka, zmiana zakrzepowa, zwężenie naczyń wieńcowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Decilosal 100 mg
Cylostazol, substancja czynna preparatu Decilosal, działa jako inhibitor fosfodiesterazy typu III (PDE III), co prowadzi do zwiększenia stężenia cAMP w płytkach krwi i naczyniach krwionośnych. W badaniach przedklinicznych u psów wykazano powstawanie zmian chorobowych w układzie sercowo-naczyniowym, które nie występowały u szczurów ani małp, wskazując na gatunkową specyficzność tych efektów. Badania elektrofizjologiczne nie wykazały wydłużenia odstępu QTc po podaniu cylostazolu, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa kardiologicznego. Testy genotoksyczności dały wyniki negatywne, z wyjątkiem słabego, lecz statystycznie istotnego wzrostu aberracji chromosomalnych in vitro w komórkach jajników chomików chińskich. Dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów (dawki do 500 mg/kg mc./dobę) i myszy (dawki do 1000 mg/kg mc./dobę) nie wykazały zwiększonej częstości nowotworów.
aberracja chromosomalna, bezpieczeństwo kardiologiczne, cykliczny adenozynomonofosforan, cylostazol, Decilosal, działanie inotropowe dodatnie, fosfodiesteraza typu III, genotoksyczność, naczynie krwionośne, naprawa DNA, obumarcie płodu, odstęp QTc, oocyt, opóźnienie kostnienia, płytki krwi, rakotwórczość, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olfen UNO 150 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne diklofenaku sodowego, substancji czynnej leku Olfen UNO, wykazały brak toksyczności ostrej przy krótkotrwałej ekspozycji. Toksyczność przewlekła ujawniała się przy dawkach powyżej 0,2–0,5 mg/kg masy ciała, manifestując się głównie wrzodami żołądka, owrzodzeniami jelit oraz istotnymi zmianami hematologicznymi, co jest charakterystyczne dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego, a badania długoterminowe na szczurach i myszach nie wykazały efektów karcynogennych, wskazując na brak ryzyka indukcji nowotworów w warunkach eksperymentalnych.
diklofenak sodowy, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obumarcie płodu, opóźnienie wzrostu, owrzodzenie jelita, rozwój pourodzeniowy, test in vitro, test in vivo, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, wrzód żołądka, zmiana liczby krwinek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ibuprofen Kabi 4 mg/ml
Ibuprofen Kabi w roztworze do infuzji (4 mg/ml) jako inhibitor syntezy prostaglandyn wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Mechanizm działania polegający na hamowaniu syntezy prostaglandyn może negatywnie wpływać na przebieg ciąży i rozwój płodu, zwiększając ryzyko poronień, wad wrodzonych serca (wzrost ryzyka z <1% do około 1,5%) oraz wytrzewienia. Stosowanie ibuprofenu od 20. tygodnia ciąży wiąże się z ryzykiem małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego, co wymaga monitorowania prenatalnego. W trzecim trymestrze lek jest bezwzględnie przeciwwskazany ze względu na ryzyko toksycznych działań na układ krążenia i oddechowy płodu, a także wydłużenie czasu krwawienia i zahamowanie czynności skurczowej macicy u matki.
diagnostyka niepłodności, dysfunkcja nerek, efekt antyagregacyjny, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, monitorowanie przedporodowe, nadciśnienie płucne, niewydolność nerek, obumarcie płodu, toksyczne działanie na układ krążenia, wada wrodzona serca, wada wrodzona układu krążenia, wydłużenie czasu krwawienia, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek płodu, zaburzenie owulacji, zahamowanie czynności skurczowej macicy, zamknięcie przewodu tętniczego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Noradrenaline Aguettant 0,08 mg/ml
Przedkliniczne dane dotyczące noradrenaliny wskazują na jej istotne działanie sympatykomimetyczne, które prowadzi do nadmiernej aktywacji receptorów adrenergicznych, zwłaszcza podtypów α. Skutkiem tego jest zaburzenie hemodynamiki, w tym skurcz naczyń łożyskowych, co może powodować bradykardię płodu oraz ryzyko jego obumarcia. Ponadto noradrenalina wywiera działanie skurczowe na mięśniówkę macicy, co w późnych etapach ciąży może prowadzić do niedotlenienia płodu i poważnych konsekwencji rozwojowych. Mechanizmy te podkreślają potencjalne zagrożenia związane z farmakologicznym stosowaniem noradrenaliny w populacjach wrażliwych, zwłaszcza u kobiet ciężarnych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dironorm 20 mg + 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Dironorm opierają się na badaniach poszczególnych substancji czynnych: lizynoprylu i amlodypiny, gdyż nie przeprowadzono badań nieklinicznych z ich skojarzeniem. Standardowe badania lizynoprylu nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi, jednak inhibitory konwertazy angiotensyny mogą wywierać toksyczny wpływ na rozwój płodu, zwłaszcza w późnej ciąży, powodując obumarcie płodu, wady wrodzone (szczególnie czaszki), wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu oraz przetrwały przewód tętniczy. Mechanizm tych zaburzeń obejmuje bezpośredni wpływ na układ renina-angiotensyna-aldosteron płodu oraz niedokrwienie wynikające z niedociśnienia u matki i zmniejszonego przepływu krwi łożyskowej, co prowadzi do niedotlenienia i niedożywienia płodu.
amlodypina, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, lizynopryl, mutagenność, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie, obumarcie płodu, opóźnienie porodu, potencjał rakotwórczy, przetrwały przewód tętniczy, spermatyda, testosteron, toksyczność płodowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wada wrodzona, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bimatoprost Indoco 0,3 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne bimatoprostu (substancji czynnej Bimatoprost Indoco 0,3 mg/ml) wykazały, że stosowanie leku w dawkach znacznie przekraczających maksymalne narażenie kliniczne wiąże się z odwracalnym wzrostem pigmentacji tęczówki oraz zmianami w tkankach okołoocznych, takimi jak wyraźna bruzda i poszerzenie szpary powiekowej. Mechanizm pigmentacji wynika ze zwiększonej produkcji melaniny w melanocytach, bez wzrostu ich liczby. Nie stwierdzono czynnościowych ani mikroskopowych uszkodzeń tkanek okołogałkowych. Kompleksowe testy mutagenności i kancerogenności, przeprowadzone in vitro i in vivo, nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego bimatoprostu, co potwierdza jego bezpieczeństwo długoterminowe.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie niekliniczne, badanie toksykologiczne, bimatoprost, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja neurobehawioralna, margines bezpieczeństwa, melanocyt, obumarcie płodu, pigmentacja tęczówki, poronienie, potencjał mutagenny, rozwój płodu, rozwój zarodka, szpara powiekowa, tkanka okołooczna, toksyczność matczyna, worek spojówkowy, wpływ na rozrodczość, wytwarzanie melaniny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etraga 25 mg/ml
Azacytydyna, substancja czynna preparatu Etraga, wykazuje wyraźny potencjał genotoksyczny potwierdzony badaniami in vitro, które wykazały indukcję mutacji genowych oraz aberracji chromosomowych w komórkach bakterii i ssaków. W badaniach na modelach zwierzęcych (myszy i szczury) stwierdzono działanie rakotwórcze, w tym rozwój nowotworów układu krwiotwórczego, chłonno-siateczkowego, płuc, sutków i skóry u myszy oraz nowotworów jądra u szczurów po długotrwałej ekspozycji dootrzewnowej (3 razy w tygodniu przez 50-52 tygodnie). Wyniki te podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu azacytydyny ze względu na jej onkogenny potencjał.
aberracja chromosomowa, azacytydyna, deformacja stopy, działanie genotoksyczne, egzencefalia, embriotoksyczność, karcynogenność, małoocze, mikrognacja, mikromelia, mutacja genowa, najądrze, nieprawidłowość rozwojowa mózgu, nieprawidłowość żebra, nowotwór jądra, nowotwór płuc, nowotwór sutka, nowotwór układu krwiotwórczego, obrzęk, obumarcie płodu, oligodaktylia, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, plemnik, potencjał rakotwórczy, przepuklina mózgowa, resorpcja, syndaktylia, toksyczność rozwojowa, układ chłonno-siateczkowy, wewnątrzmaciczne obumarcie zarodka, wytrzewienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Seractil 200 mg
Badania przedkliniczne wykazały, że deksibuprofen, aktywny izomer S(+) ibuprofenu, posiada profil toksykologiczny porównywalny do racemicznej mieszaniny ibuprofenu. Oceny obejmowały toksyczność ogólną, mutagenność oraz wpływ na reprodukcję, nie wykazując istotnych różnic w toksyczności ogólnoustrojowej ani mutagenności między tymi substancjami. W szczególności, deksibuprofen nie wykazuje znaczącego potencjału mutagennego przy dawkach terapeutycznych, co pozwala na ekstrapolację danych bezpieczeństwa z racemicznego ibuprofenu na ten izomer.
badanie przedkliniczne, deksybuprofen, hamowanie owulacji, implantacja zarodka, inhibitor prostaglandyn, mutagenność, obumarcie płodu, poronienie, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, profil toksykologiczny, racemiczny ibuprofen, reprodukcja, substancja lecznicza, toksyczność ogólna, toksyczność ogólnoustrojowa, trymestr ciąży, wada rozwojowa, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vidotin 4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne peryndoprylu z tert-butyloaminą (substancji czynnej leku Vidotin) wykazały, że nerki są głównym narządem docelowym przy długotrwałym doustnym podawaniu, z obserwacją odwracalnych uszkodzeń nerkowych u szczurów i małp. Analizy mutagenności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania genotoksycznego, co potwierdza brak ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego. Badania reprodukcyjne na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność, jednak ze względu na charakterystykę grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny, odnotowano potencjalne ryzyko uszkodzeń nerek płodów oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową i poporodową przy ekspozycji w późnym okresie rozwoju płodowego.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie genotoksyczne, działanie gonadotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, inhibitor konwertazy angiotensyny, obumarcie płodu, peryndopryl, płodność, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, śmiertelność okołoporodowa, tkanka nerkowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerki, wada wrodzona, zmiany w nerkach płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aulin 100 mg
Nimesulid, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych u płodu i matki, takich jak przedwczesne zwężenie lub zamknięcie przewodu tętniczego, nadciśnienie płucne, zaburzenia czynności nerek, a także wydłużenie czasu krwawienia i hamowanie skurczów macicy u matki. W pierwszych dwóch trymestrach stosowanie nimesulidu jest dopuszczalne jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, przy zastosowaniu najmniejszej skutecznej dawki i najkrótszego czasu leczenia. Od 20. tygodnia ciąży istnieje ryzyko małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego, które mogą ustąpić po odstawieniu leku. Ryzyko wad rozwojowych serca i wytrzewienia wzrasta z mniej niż 1% do około 1,5% przy stosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn we wczesnej ciąży, co podkreśla konieczność ostrożności i monitorowania prenatalnego w przypadku ekspozycji na nimesulid.
badanie farmakoepidemiologiczne, dysfunkcja nerek płodu, działanie antyagregacyjne, hamowanie skurczów macicy, inhibitor syntezy prostaglandyn, laktacja, małowodzie, monitoring prenatalny, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nimesulid, obumarcie płodu, synteza prostaglandyn, toksyczność sercowo-płucna, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa serca, wada wrodzona, wydłużony czas krwawienia, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anagrelide Glenmark 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa anagrelidu wykazały istotne działania niepożądane przy wielokrotnym podaniu w modelach zwierzęcych, zwłaszcza na układ sercowo-naczyniowy u psów, gdzie dawka NOEL dla samców wynosiła 0,3 mg/kg mc./dobę (0,1-krotność AUC u ludzi). U samic szczurów stwierdzono wpływ na płodność przy dawce NOEL 10 mg/kg mc./dobę, co odpowiada ekspozycji 143-krotnie wyższej niż u ludzi. W badaniach rozwoju zarodkowo-płodowego dawka NOEL wynosiła 3 mg/kg mc./dobę u szczurów (14-krotność AUC u ludzi), a u suk 30 mg/kg mc./dobę (425-krotność AUC u ludzi) wiązała się z wydłużeniem porodu i zwiększoną śmiertelnością płodów. Brak działania mutagennego potwierdzono w testach genotoksyczności, co jest korzystnym aspektem profilu bezpieczeństwa leku.
anagrelid, działanie klastogenne, działanie mutagenne, enzym CYP1, genotoksyczność, gruczolakorak macicy, guz chromochłonny nadnerczy, kardiotoksyczność, krwotok podwsierdziowy, martwica mięśnia sercowego, obumarcie płodu, poziom NOEL, resorpcja zarodka, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność płodowa, toksyczność wielokrotnych dawek, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT nie był poddany specyficznym badaniom przedklinicznym oceniającym bezpieczeństwo skojarzonego stosowania lizynoprylu i amlodypiny. Dane przedkliniczne dotyczące poszczególnych substancji czynnych wskazują, że lizynopryl nie wykazuje potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego przy dawkach konwencjonalnych, jednak inhibitory ACE mogą wywoływać poważne działania teratogenne, takie jak obumarcie płodu, wady wrodzone (szczególnie czaszki), zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego oraz przetrwały przewód tętniczy, co jest związane z wpływem na układ renina-angiotensyna-aldosteron płodu oraz niedociśnieniem u matki. Amlodypina, przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg), powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa u zwierząt doświadczalnych, natomiast dawki do 10 mg/kg/dobę (8-krotność dawki ludzkiej w przeliczeniu na mg/m²) nie wykazywały negatywnego wpływu na płodność.
badanie przedkliniczne, bezylan, dysfagia, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, lizynopryl i amlodypina, mutagenność, niedociśnienie tętnicze, obumarcie płodu, przetrwały przewód tętniczy, rakotwórczość, spermatyda, testosteron, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Noradrenaline Aguettant 0,08 mg/ml
Noradrenaline Aguettant w stężeniu 0,08 mg/ml (0,16 mg/ml noradrenaliny winianu) może być stosowana u kobiet w ciąży jedynie w sytuacjach klinicznych uzasadnionych stanem pacjentki, po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka. Lek może powodować zaburzenia przepływu łożyskowego, bradykardię płodu, skurcze macicy, niedotlenienie, a w skrajnych przypadkach obumarcie płodu. Zaleca się ścisłe monitorowanie czynności serca płodu, przepływu łożyskowego (np. metodą dopplerowską), aktywności skurczowej macicy oraz ciśnienia tętniczego matki. Dawkowanie powinno być dostosowane do minimalnej skutecznej dawki, a całkowita dawka leku obliczana na podstawie zawartości 0,08 mg noradrenaliny na 1 ml roztworu (w fiolce 50 ml znajduje się 4 mg noradrenaliny). Brak jest danych dotyczących wpływu noradrenaliny na płodność.
badanie dopplerowskie, bradykardia płodu, charakterystyka produktu leczniczego, ciśnienie tętnicze, laktacja, niedotlenienie płodu, noradrenalina, noradrenalina winian, obumarcie płodu, okres półtrwania, perfuzja łożyska, przepływ łożyskowy, roztwór do infuzji, skurcz macicy, wstrząs, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ibuprofen Alkaloid-INT 50 mg/g
Stosowanie ibuprofenu w żelu (50 mg/g) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka, mimo mniejszego ogólnoustrojowego stężenia substancji czynnej w porównaniu z podaniem doustnym. Hamowanie syntezy prostaglandyn przez NLPZ, w tym ibuprofen, może prowadzić do powikłań takich jak poronienie, wady wrodzone serca oraz rozszczepienie powłok brzusznych, a ryzyko to wzrasta wraz z dawką i czasem terapii. W trzecim trymestrze ciąży stosowanie ibuprofenu jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu ryzyka toksycznego działania na układ krążenia płodu (przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, nadciśnienie płucne), zaburzeń czynności nerek oraz działań niepożądanych u matki i noworodka, takich jak wydłużenie czasu krwawienia i zahamowanie skurczów macicy.
działanie antyagregacyjne, hamowanie syntezy prostaglandyn, implantacja zarodka, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, malformacja układu sercowo-naczyniowego, małowodzie, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obumarcie płodu, organogeneza, poronienie, rozszczepienie powłok brzusznych, toksyczność układu krążenia, wada wrodzona serca, wydłużenie czasu krwawienia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie owulacji, zahamowanie skurczów macicy, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aparxon PR 8 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa ropinirolu obejmuje badania dotyczące wpływu na rozrodczość, toksyczności, genotoksyczności, rakotwórczości oraz farmakologii bezpieczeństwa. U samic szczurów zaobserwowano wpływ na implantację zarodka związany z obniżeniem poziomu prolaktyny, jednak efekt ten może nie mieć znaczenia klinicznego u ludzi. W dawkach toksycznych dla matki (60-150 mg/kg/dobę, AUC 2-5× MRHD) stwierdzono zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększone obumieranie płodów oraz wady wrodzone palców, natomiast dawka 120 mg/kg/dobę (AUC ~4× MRHD) nie wykazała działania teratogennego. U królików nie zaobserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (Cmax 9,5× MRHD). Interakcje z lewodopą zwiększały częstość i nasilenie wad rozwojowych palców. Profil toksyczności obejmuje zmiany zachowania, hiperprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek i ślinienie się. Długoterminowo u szczurów albinosów w dawce 50 mg/kg/dobę obserwowano degenerację siatkówki, prawdopodobnie związaną z ekspozycją na światło, a nie bezpośrednim działaniem leku.
badanie długoterminowe, ciśnienie tętnicze krwi, czynność serca, dawka toksyczna, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, implantacja zarodka, interakcja lekowa, kanał jonowy hERG, komórki Leydiga, obumarcie płodu, organogeneza, prolaktyna, repolaryzacja mięśnia sercowego, stężenie leku w osoczu, wada wrodzona palców - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Betaloc 1 mg/ml
Stosowanie metoprololu winianu (Betaloc) w dawce 1 mg/ml u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko zmniejszenia perfuzji łożyska, co może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak obumarcie płodu, niewczesny lub przedwczesny poród. Metoprolol przenika przez łożysko i może wywoływać u płodu i noworodka działania niepożądane, w tym bradykardię oraz hipoglikemię, które wymagają monitorowania. Dane kliniczne wskazują na stosowanie metoprololu pod ścisłą kontrolą u kobiet powyżej 20 tygodnia ciąży z nadciśnieniem ciążowym, bez istotnych zaburzeń u płodu, jednak konieczne jest kompleksowe monitorowanie stanu matki i płodu przez cały okres terapii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Losacor 50 mg
Przedkliniczne badania losartanu potasowego, substancji czynnej leku Losacor, wykazały jego selektywny antagonizm receptora angiotensyny II typu AT1, bez istotnego ryzyka dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego i nerwowego. W badaniach toksyczności dawek wielokrotnych zaobserwowano zmniejszenie liczby erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu, a także wzrost stężenia azotu mocznikowego i sporadyczne podwyższenie kreatyniny w surowicy. Dodatkowo odnotowano zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych oraz uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, w tym owrzodzenia, nadżerki i krwawienia. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego potencjału losartanu.
antagonista receptora angiotensyny II, azot mocznikowy, błona śluzowa, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, karcynogeneza, kreatynina, krwinki czerwone, losartan potasowy, nadżerka, obumarcie płodu, parametry hematologiczne, parametry nerkowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, toksyczność reprodukcyjna, układ moczowy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Propranolol Accord 40 mg
Propranolol, jako beta-adrenolityk, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i podczas karmienia piersią. Nie zaleca się jego stosowania w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko, ze względu na możliwość zmniejszenia przepływu krwi przez łożysko, co może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak śmierć płodu, poronienia czy przedwczesny poród. U płodu i noworodka mogą wystąpić działania niepożądane, w tym hipoglikemia, bradykardia płodu i noworodka oraz zwiększone ryzyko powikłań sercowo-płucnych wymagających intensywnej opieki. Warto podkreślić, że propranolol przenika do mleka matki ze względu na swoje właściwości lipofilne, co stanowi przeciwwskazanie do karmienia piersią podczas terapii tym lekiem.
antykoncepcja, beta-adrenolityk, bradykardia noworodkowa, bradykardia płodu, działanie teratogenne, hipoglikemia noworodkowa, karmienie piersią, obumarcie płodu, poród przedwczesny, poronienie, powikłania sercowo-płucne, propranolol, przenikanie do mleka matki, przepływ łożyskowy, wiek rozrodczy, właściwości lipofilne, związek lipofilny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cilostazol LEK-AM 50 mg
Cylostazol, substancja czynna leku Cilostazol LEK-AM, działa jako inhibitor fosfodiesterazy typu III (PDE III), prowadząc do wzrostu stężenia cAMP w płytkach krwi i naczyniach krwionośnych, co skutkuje efektami inotropowymi dodatnimi oraz rozszerzeniem naczyń. W badaniach przedklinicznych u psów zaobserwowano zmiany patologiczne w układzie sercowo-naczyniowym, które nie występowały u szczurów i małp, sugerując gatunkową specyfikę tych efektów. Badania elektrofizjologiczne nie wykazały wydłużenia odstępu QTc, co zmniejsza ryzyko arytmii. Kompleksowa ocena mutagenności cylostazolu, obejmująca testy in vitro i in vivo, nie potwierdziła działania mutagennego ani aberracji chromosomalnych in vivo, mimo że in vitro zaobserwowano słabe, ale istotne statystycznie zwiększenie aberracji chromosomalnych w komórkach jajników chomików chińskich, co jednak nie ma potwierdzenia klinicznego.
aberracja chromosomalna, arytmia, badanie elektrofizjologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, cykliczny AMP, cylostazol, dojrzewanie oocytów, fosfodiesteraza typu III, kardiotoksyczność, lek inotropowy, mutacja genu, naczynie krwionośne, naprawa DNA, obumarcie płodu, odstęp QTc, opóźnione kostnienie, płytki krwi, potencjał mutagenny, rakotwórczość, rozwój płodowy, swoistość gatunkowa, szpik kostny, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alprox 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu obejmują szeroki zakres testów toksykologicznych, reprodukcyjnych oraz genotoksycznych, które wykazały, że długotrwałe podawanie leku w wysokich dawkach u zwierząt (do 30 mg/kg/dobę u szczurów i 10 mg/kg/dobę u myszy, odpowiednio 150- i 50-krotnie przekraczających maksymalną dawkę ludzką 10 mg/dobę) nie powoduje działania rakotwórczego ani mutagennego. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u psów zaobserwowano drgawki, czasem prowadzące do śmierci, jednak ich znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne. Długoterminowa ekspozycja u szczurów wiązała się z występowaniem zaćmy i rozrostem naczyń w rogówce, co wskazuje na potencjalne działania niepożądane przy bardzo wysokich dawkach.
badanie in vitro, benzodiazepin, dawka terapeutyczna, drgawki, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutagenność, obumarcie płodu, rakotwórczość, rozrost naczyń rogówki, rozwój behawioralny, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotna, wada wrodzona, zaburzenia zachowania potomstwa, zaćma, zależność od dawki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Podtlenek Azotu Medyczny Air Liquide 100%
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania Podtlenku Azotu Medycznego Air Liquide wykazały, że długotrwała i wielokrotna ekspozycja na wysokie stężenia tego gazu (100%) w modelach zwierzęcych może prowadzić do poważnych zaburzeń rozwojowych płodu, takich jak obumarcie płodu, zaburzenia wzrostu oraz nieprawidłowości w osteogenezie, szczególnie podczas okresu organogenezy. Efekty te podkreślają konieczność ostrożności przy stosowaniu podtlenku azotu u kobiet ciężarnych, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży. Należy jednak zaznaczyć, że typowe kliniczne schematy podawania charakteryzują się krótkotrwałą ekspozycją, co znacząco różni się od warunków eksperymentalnych, w których obserwowano te niekorzystne efekty.
działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt kancerogenny, efekt teratogenny, gaz medyczny skroplony, mutacja genetyczna, obumarcie płodu, organogeneza, osteogeneza, pierwszy trymestr ciąży, podtlenek azotu, podtlenek azotu medyczny, uszkodzenie materiału genetycznego, zaburzenia rozwoju kości, zaburzenia wzrostu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Krka 100 mg
Dazatynib wykazuje toksyczność głównie w obrębie przewodu pokarmowego, układu krwiotwórczego oraz limfatycznego, z odwracalnymi zmianami obserwowanymi u szczurów i małp. W badaniach długoterminowych na małpach stwierdzono zwiększoną śródmiąższową mineralizację nerek bez istotnych zaburzeń funkcji nerkowych. Lek hamuje agregację płytek krwi in vitro i wydłuża czas krwawienia in vivo, jednak nie wywołuje samoistnych krwotoków. Pomimo potencjału do wydłużania odstępu QT w badaniach in vitro, nie zaobserwowano zmian w zapisie EKG u małp po podaniu dazatynibu. Ocena genotoksyczności wykazała brak mutagenności in vitro (test Amesa) i genotoksyczności in vivo, choć stwierdzono efekt klastogenny in vitro na komórkach CHO. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i królików dazatynib nie wpływał na płodność, ale powodował embriotoksyczność, w tym obumieranie zarodków i zmiany kostne płodów przy dawkach zbliżonych do klinicznych.
agregacja płytek krwi, badanie in vitro, badanie in vivo, brodawczak, czas krwawienia, dazatynib, efekt klastogenny, embriotoksyczność, fototoksyczność, genotoksyczność, gruczolak prostaty, hemostaza, immunosupresja, kanał potasowy hERG, karcynogenność, komórki CHO, mineralizacja śródmiąższowa nerek, narząd limfoidalny, obumarcie płodu, odstęp QT, parametry czerwonokrwinkowe, przewód pokarmowy, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój embrionalno-płodowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, układ kostny płodu, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, węzeł chłonny, włókno Purkinjego, zapis EKG - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Losartan Krka 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa losartanu potasowego wykazały typowy dla antagonistów receptora angiotensyny II profil farmakologiczny bez istotnych zagrożeń genotoksycznych i rakotwórczych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku przy długotrwałym stosowaniu. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek zaobserwowano zmniejszenie parametrów hematologicznych (liczba erytrocytów, stężenie hemoglobiny, hematokryt), wzrost stężenia azotu mocznikowego i sporadycznie kreatyniny w surowicy, a także zmiany w przewodzie pokarmowym (uszkodzenia błony śluzowej, owrzodzenia, nadżerki, krwawienia) oraz zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych. Zmiany te są charakterystyczne dla leków wpływających na układ renina-angiotensyna i wymagają monitorowania parametrów hematologicznych i nerkowych u pacjentów przewlekle leczonych losartanem.
antagonista receptora angiotensyny II, azot mocznikowy, błona śluzowa, dysfagia, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, erytrocyty, hematokryt, hemoglobina, kreatynina, losartan potasowy, małowodzie, masa serca, nadciśnienie tętnicze, nadżerka, nefropatia cukrzycowa, niewydolność serca, obumarcie płodu, owrzodzenie, parametry czerwonokrwinkowe, parametry hematologiczne, potencjał mutagenny, rozwój płodu, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna, wada rozwojowa, zaburzenie rozwoju nerek płodu, zahamowanie wzrostu płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anagrelid Aurovitas 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa anagrelidu wykazały istotne działania toksyczne, zwłaszcza w odniesieniu do układu sercowo-naczyniowego u psów, gdzie dawka NOEL u samców wynosiła 0,3 mg/kg/dobę, co odpowiada 0,1-krotności AUC u ludzi dla anagrelidu i jego metabolitów. Wpływ na reprodukcję był zróżnicowany: u samców szczurów nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 240 mg/kg/dobę, natomiast u samic szczurów dawka NOEL wynosiła 10 mg/kg/dobę, przy której obserwowano zwiększoną utratę zarodków i zmniejszenie liczby żywych zarodków (AUC anagrelidu 143-krotnie wyższe niż u ludzi). W badaniach rozwoju pre- i postnatalnego u szczurów dawka NOEL wynosiła 3 mg/kg/dobę, powodując wydłużenie ciąży, a u suk dawka NOEL 30 mg/kg/dobę wiązała się z wydłużeniem porodu i zwiększoną śmiertelnością płodów, przy czym wartości AUC były wielokrotnie wyższe niż u ludzi (do 425-krotnie dla anagrelidu). Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności anagrelidu. Jednak w dwuletnich badaniach rakotwórczości u szczurów stwierdzono wzrost częstości guzów chromochłonnych nadnerczy u samców przy dawkach ≥ 3 mg/kg/dobę (37-krotność AUC u ludzi) oraz gruczolakoraków macicy u samic przy dawce 30 mg/kg/dobę (572-krotność AUC). Zmiany te były powiązane z nadmiernym działaniem farmakologicznym oraz indukcją enzymów CYP1. Podsumowując, profil bezpieczeństwa anagrelidu wskazuje na potencjalne ryzyko kardiotoksyczności, wpływu na reprodukcję oraz działanie promotorowe nowotworów przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co wymaga uwzględnienia w ocenie ryzyka stosowania leku u pacjentów.
anagrelid, działanie klastogenne, działanie mutagenne, enzym CYP1, gruczolakorak macicy, guz chromochłonny nadnerczy, krwotok podwsierdziowy, martwica mięśnia sercowego, obumarcie płodu, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, poziom bez obserwowanego działania, resorpcja zarodka, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność płodów, toksyczność po wielokrotnym podaniu, utrata zarodka, wydłużenie ciąży, wydłużony poród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voltaren Forte 140 mg
Dane przedkliniczne dotyczące diklofenaku, substancji czynnej w plastrach Voltaren Forte (140 mg), wskazują na potencjalne ryzyko toksyczności przy podaniu systemowym. Badania na zwierzętach wykazały przewlekłe działanie toksyczne, głównie w postaci zmian i owrzodzeń przewodu pokarmowego oraz zależne od dawki zwiększenie częstości zakrzepów zamykających naczynia wieńcowe. Wpływ na reprodukcję obejmował zahamowanie owulacji u królików, nieprawidłowości implantacji i wczesnego rozwoju zarodka u szczurów oraz wydłużenie czasu trwania ciąży i porodu. Diklofenak nie wykazuje działania teratogennego, choć dawki toksyczne dla matki powodowały opóźnienie wzrostu i śmierć płodu. Dawki poniżej progu toksyczności nie wpływały negatywnie na rozwój potomstwa.
bezpieczeństwo farmakologiczne, diklofenak, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekspozycja systemowa, genotoksyczność, implantacja, obumarcie płodu, owrzodzenie układu pokarmowego, owulacja, plaster leczniczy, podanie ogólnoustrojowe, postać farmaceutyczna, rozwój zarodka, substancja nieteratogenna, toksyczność diklofenaku, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowa, tolerancja miejscowa, układ sercowo-naczyniowy, wada strukturalna, zaburzenia rozrodczości, zakrzep - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Capecitabinum Glenmark 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kapecytabiny wykazały, że doustne podawanie leku u małp Cynomolgus i myszy powoduje odwracalne objawy toksyczności charakterystyczne dla fluoropirymidyn, obejmujące układ pokarmowy, limfatyczny oraz krwiotwórczy. Zaobserwowano również odwracalne zmiany zwyrodnieniowe i zanikowe skóry, bez toksyczności wątroby i ośrodkowego układu nerwowego. W badaniach kardiotoksyczności u małp, dożylne podanie dawki 100 mg/kg skutkowało wydłużeniem odstępów PR i QT w EKG, natomiast doustne podawanie w dawce 1379 mg/m²/dobę nie wywołało takich efektów, co ma istotne znaczenie kliniczne. Dwuletnie badania na myszach nie wykazały działania rakotwórczego kapecytabiny, a wpływ na płodność u myszy był odwracalny – samice wykazywały zaburzenia płodności, a samce atrofie narządów płciowych, które ustępowały po przerwaniu terapii.
analog nukleozydowy, atrofia narządów, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, fluoropirymidyna, genotoksyczność, hematopoeza, hepatotoksyczność, kapecytabina, kardiotoksyczność, mutagenność, obumarcie płodu, ośrodkowy układ nerwowy, resorpcja płodu, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, tkanka limfoidalna, toksyczność leku, toksyczność skórna, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomu, zapis EKG - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Capecitabine Glenmark 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne kapecytabiny wykazały charakterystyczne dla fluoropirymidyn objawy toksyczności układu pokarmowego, limfatycznego i krwiotwórczego u małp Cynomolgus oraz myszy po wielokrotnym podaniu doustnym, które były odwracalne po zaprzestaniu leczenia. Zaobserwowano również toksyczność skórną o charakterze zwyrodnieniowym i zanikowym, bez zmian toksycznych w wątrobie i ośrodkowym układzie nerwowym. W badaniach sercowo-naczyniowych u małp toksyczność objawiająca się wydłużeniem odstępów PR i QT wystąpiła jedynie po dożylnym podaniu dawki 100 mg/kg, natomiast nie zaobserwowano jej po podawaniu doustnym w dawce 1379 mg/m²/dobę. Dwuletnie badania rakotwórczości na myszach nie wykazały działania karcynogennego kapecytabiny.
analog nukleozydowy, atrofia narządów, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, dawka leku, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fluoropirymidyna, kapecytabina, obumarcie płodu, ośrodkowy układ nerwowy, resorpcja płodu, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutacji genowej, toksyczność sercowo-naczyniowa, układ krwiotwórczy, uszkodzenie chromosomalne, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie płodności, zmiany zwyrodnieniowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Opokan-forte 15 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), hamuje syntezę prostaglandyn, co może negatywnie wpływać na płodność kobiet poprzez zaburzenie procesu owulacji. Stosowanie meloksykamu nie jest zalecane u pacjentek planujących ciążę oraz u tych z trudnościami w zajściu w ciążę, gdyż efekt hamujący na płodność jest odwracalny po odstawieniu leku. W ciąży, szczególnie w pierwszym i drugim trymestrze, meloksykam powinien być stosowany wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, w najniższej skutecznej dawce i przez możliwie najkrótszy czas, ze względu na zwiększone ryzyko poronień oraz wad wrodzonych, w tym serca i wytrzewienia. Epidemiologicznie ryzyko wad serca wzrasta z <1% do około 1,5% przy stosowaniu NLPZ w ciąży, a badania na modelach zwierzęcych potwierdzają zwiększoną częstość poronień i wad rozwojowych.
agregacja płytek krwi, cyklooksygenaza, czynność skurczowa macicy, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, meloksykam, nadciśnienie płucne, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obumarcie płodu, organogeneza, owulacja, poronienie, przewód tętniczy, synteza prostaglandyn, wada rozwojowa serca, wada wrodzona, wytrzewienie - Leksykon substancji czynnych
Deksibuprofen – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne wykazały, że deksibuprofen charakteryzuje się profilem toksyczności, mutagenności oraz wpływu na reprodukcję porównywalnym do racemicznego ibuprofenu. Zarówno deksibuprofen, jak i ibuprofen, wykazują negatywny wpływ na procesy rozrodcze u zwierząt doświadczalnych, w tym hamowanie owulacji u królików oraz uszkodzenie implantacji zarodka w macicy u królików, szczurów i myszy. Podawanie inhibitorów prostaglandyn, do których należy deksibuprofen, ciężarnym zwierzętom wiąże się z ryzykiem zwiększonej częstości poronień, obumierania płodu oraz powstawania wad rozwojowych, szczególnie przy dawkach przekraczających terapeutyczne.
dawka terapeutyczna, deksybuprofen, hamowanie owulacji, implantacja zarodka, inhibitor prostaglandyn, mutagenność, obumarcie płodu, poronienie, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, profil toksyczności, racemiczny ibuprofen, rozwój płodu, układ rozrodczy, wada rozwojowa, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cholinex Direct 8,75 mg
Dane przedkliniczne dotyczące flurbiprofenu, substancji czynnej w Cholinex Direct (8,75 mg), wskazują na toksyczność o charakterze dawko-zależnym przy podawaniu dawek 12 i 25 mg/kg mc. u zwierząt laboratoryjnych, manifestującą się uszkodzeniami nerek (zmiany w brodawkach nerkowych) oraz przewodu pokarmowego. Badania długoterminowe (do 2 lat) nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo genotoksyczne substancji. Profil toksykologiczny flurbiprofenu jest zgodny z charakterystyką NLPZ, z typowymi dla tej grupy leków efektami ubocznymi dotyczącymi narządów docelowych.
brodawki nerkowe, działanie teratogenne, flurbiprofen, inhibitor syntezy prostaglandyn, mutagenność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, obumarcie płodu, organogeneza, potencjał mutagenny i rakotwórczy, śmiertelność zarodkowo-płodowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trymestr ciąży, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie przewodu pokarmowego, wada wrodzona, zagnieżdżenie jaja płodowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bimatoprost Indoco 0,1 mg/ml
Badania niekliniczne bimatoprostu wykazały, że obserwowane efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne narażenie u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne. W długoterminowych badaniach na naczelnych stosowanie bimatoprostu w stężeniu ≥0,3 mg/ml przez 1 rok powodowało wzrost pigmentacji tęczówki, wynikający ze zwiększonej produkcji melaniny w melanocytach, oraz odwracalne zmiany w tkankach okołoocznych, takie jak poszerzenie szpary powiekowej i wyraźne bruzdy. Nie zaobserwowano jednak czynnościowych ani mikroskopowych uszkodzeń tych tkanek. Ponadto, badania genotoksyczności i karcinogenności nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego bimatoprostu.
badania in vitro, badania na naczelnych, bimatoprost, bruzda powiekowa, działanie mutagenne, ekspozycja leku, funkcje neurobehawioralne, genotoksyczność, melanocyty, obumarcie płodu, pigmentacja tęczówki, poronienie, potencjał karcinogenny, rozwój płodu, rozwój zarodkowo-płodowy, szpara powiekowa, testy in vivo, tkanki okołooczne, toksyczność matczyna, worek spojówkowy, wpływ na płodność