przerostowe podzastawkowe zwężenie aorty

Przerostowe podzastawkowe zwężenie aorty (ang. Subaortic Stenosis, SAS) to wrodzona wada serca charakteryzująca się obecnością zwężenia drogi odpływu lewej komory poniżej zastawki aortalnej. Zwężenie ma najczęściej postać włóknistego pierścienia lub błony, rzadziej przybiera formę tunelowatą lub mięśniową. Powoduje ono utrudnienie odpływu krwi z lewej komory do aorty.

Patofizjologicznie przerostowe podzastawkowe zwężenie aorty prowadzi do przeciążenia ciśnieniowego lewej komory, co skutkuje jej przerostem. W konsekwencji dochodzi do zwiększonego zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen, przy jednoczesnym upośledzeniu przepływu wieńcowego. Wada ta może współistnieć z innymi anomaliami serca, jak dwupłatkowa zastawka aortalna czy zespół Williamsa.

Klinicznie SAS może przebiegać bezobjawowo lub manifestować się dusznością wysiłkową, bólami dławicowymi, omdleniami czy nagłym zgonem sercowym. W badaniu fizykalnym charakterystyczny jest skurczowy szmer wyrzutowy, najgłośniejszy w drugiej przestrzeni międzyżebrowej po prawej stronie mostka, często z propagacją na tętnice szyjne.

Diagnostyka opiera się głównie na echokardiografii, która umożliwia określenie morfologii zwężenia, gradientu ciśnień oraz ocenę funkcji zastawki aortalnej. W przypadkach wątpliwych pomocne mogą być tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny. Leczenie przerostowego podzastawkowego zwężenia aorty jest głównie chirurgiczne i polega na resekcji włóknistego pierścienia lub miektomii, przy czym istnieje ryzyko nawrotu wady.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl