dodatkowy skurcz komorowy
Dodatkowy skurcz komorowy (premature ventricular contraction, PVC) to przedwczesne pobudzenie komór serca, powstające poza fizjologicznym układem przewodzącym. Charakteryzuje się nieprawidłowym, poszerzonym zespołem QRS w zapisie EKG, zwykle trwającym powyżej 120 ms, po którym występuje pełna pauza kompensacyjna.
Dodatkowe skurcze komorowe mogą występować zarówno u osób zdrowych, jak i u pacjentów z chorobami serca. Ich częstość wzrasta z wiekiem. Etiologia obejmuje m.in. chorobę niedokrwienną serca, kardiomiopatie, zaburzenia elektrolitowe, stres, nadużywanie kofeiny czy alkoholu oraz działania niepożądane niektórych leków.
Klinicznie PVC mogą być bezobjawowe lub manifestować się jako uczucie „potknięcia” serca, kołatania, niepokoju w klatce piersiowej. Izolowane skurcze komorowe u osób bez strukturalnej choroby serca zwykle nie wymagają leczenia. W przypadku objawowych, częstych PVC lub współistnienia choroby serca, terapia może obejmować beta-blokery, leki antyarytmiczne klasy I lub III, a w wybranych przypadkach ablację ogniska arytmogennego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Dobutamina – Działania niepożądane
Dobutamina, będąca sympatomimetykiem stosowanym w terapii niewydolności serca oraz diagnostyce kardiologicznej, wykazuje liczne działania niepożądane, głównie ze strony układu sercowo-naczyniowego. Najczęściej obserwuje się tachykardię z przyspieszeniem czynności serca o ≥30/min, zmiany ciśnienia tętniczego (wzrost o ≥50 mmHg lub niedociśnienie), a także arytmie, w tym komorowe zaburzenia rytmu, dodatkowe skurcze komór, częstoskurcz i migotanie komór. Szczególnie niebezpieczne są powikłania takie jak niedokrwienie i zawał mięśnia sercowego oraz kardiomiopatia stresowa (zespół takotsubo). Dobutamina może również indukować skurcz oskrzeli i duszność, co stanowi ryzyko u pacjentów z astmą. W układzie krwiotwórczym obserwuje się eozynofilię i zahamowanie agregacji płytek, a rzadko hipokaliemię, wymagającą monitorowania elektrolitów. Neurologicznie występują ból głowy, parestezje, drżenia i skurcze miokloniczne, a u pacjentów z niewydolnością nerek – drgawki kloniczne. Reakcje skórne obejmują wysypkę, wybroczyny i rzadko martwicę skóry, zwłaszcza przy wynaczynieniu leku.
agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, ból głowy, choroba wieńcowa, częstoskurcz komorowy, dławica piersiowa, dodatkowy skurcz komorowy, duszność, echokardiografia obciążeniowa, eozynofilia, glikozyd naparstnicy, hipokaliemia, kardiomiopatia stresowa, komorowe zaburzenie rytmu, martwica skóry, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność nerek, niewydolność serca, parestezja, POChP, przełom nadciśnieniowy, skurcz miokloniczny, skurcz oskrzeli, sympatykomimetyk, tachykardia, tolerancja lekowa, wybroczyna, wynaczynienie leku, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zapalenie żyły, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego, zespół takotsubo - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ivabradine Ranbaxy 5 mg
Iwabradyna, stosowana w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego, wykazuje charakterystyczne działania niepożądane związane z jej mechanizmem działania, przede wszystkim bradykardię i zaburzenia widzenia. Zaburzenia widzenia, zgłaszane u 14,5% pacjentów, manifestują się jako przemijające wrażenia silnego światła, efekt stroboskopowy, kalejdoskopowy lub zwielokrotnione obrazy, zwykle pojawiające się w ciągu pierwszych dwóch miesięcy leczenia i ustępujące w trakcie terapii lub po jej zakończeniu. Bradykardia występuje u 3,3% pacjentów, z ciężką postacią (HR ≤40/min) u 0,5%. Ponadto, badanie SIGNIFY wykazało zwiększone ryzyko migotania przedsionków (4,86% vs. 4,08% w grupie kontrolnej; HR 1,26, 95% CI 1,15-1,39). Inne działania niepożądane obejmują bóle głowy, zawroty głowy, omdlenia, zaburzenia widzenia (niewyraźne, podwójne), blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, dodatkowe skurcze serca, wahania ciśnienia tętniczego, nudności, zaparcia, wysypki skórne oraz podwyższone stężenie kwasu moczowego i kreatyniny.
astenia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba układu sercowo-naczyniowego, dodatkowy skurcz komorowy, dodatkowy skurcz nadkomorowy, duszność, dysfunkcja węzła zatokowego, efekt stroboskopowy, eozynofilia, iwabradyna, kołatanie serca, kreatynina we krwi, kurcz mięśni, kwas moczowy we krwi, mechanizm farmakologiczny, migotanie przedsionków, niedociśnienie, niekontrolowane ciśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk skóry, odstęp PQ, omdlenie, podwójne widzenie, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, przetrwałe wrażenie wzrokowe, repolaryzacja komór serca, rumień, właściwość chronotropowa, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie widzenia, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ivabradine Viatris 7,5 mg
Iwabradyna, substancja czynna leku Ivabradine Viatris, wykazuje charakterystyczny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi obejmującymi niemal 45 000 pacjentów. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zaburzenia widzenia (14,5% pacjentów), manifestujące się jako przemijające wrażenia silnego światła, aureole, efekt stroboskopowy lub kalejdoskopowy, które zwykle pojawiają się w pierwszych dwóch miesiącach terapii i ustępują u 77,5% chorych podczas kontynuacji leczenia. Bradykardia występuje u 3,3% pacjentów, z ciężką bradykardią (≤40 uderzeń/min) u 0,5%. Istotne jest także zwiększone ryzyko migotania przedsionków, które w badaniu SIGNIFY dotyczyło 5,3% pacjentów leczonych iwabradyną w porównaniu do 3,8% w grupie placebo (współczynnik ryzyka 1,26, 95% CI [1,15-1,39]).
badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, ciężka bradykardia, dodatkowy skurcz komorowy, efekt stroboskopowy, eozynofilia, hiperurykemia, iwabradyna, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, przetrwałe wrażenie wzrokowe na siatkówce, wrażenie widzenia silnego światła, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie widzenia, zapis EKG, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cilozek 50 mg
Cilozek (cylostazol) w dawce 100 mg jest stosowany w terapii, jednakże jego profil bezpieczeństwa wymaga szczególnej uwagi ze względu na częstość występowania działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane objawy to bóle głowy (>30% pacjentów), biegunka oraz nieprawidłowe stolce (>15%), zwykle o nasileniu od lekkiego do umiarkowanego, które mogą ustępować po redukcji dawki. Istotnym ryzykiem jest zwiększone ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwkrzepliwe oraz u chorych z cukrzycą, u których ryzyko krwawienia śródgałkowego jest podwyższone. U osób powyżej 70. roku życia częściej występują biegunka i kołatanie serca, co wymaga dostosowania schematu leczenia. Ponadto, współstosowanie cylostazolu z antagonistami kanału wapniowego z grupy dihydropirydyn może nasilać działania wazodylatacyjne, prowadząc do kołatania serca i obrzęków obwodowych.
agranulocytoza, antagonista kanału wapniowego, bezsenność, biegunka, ból głowy, cylostazol, dławica piersiowa, dodatkowy skurcz komorowy, działanie wazodylatacyjne, granulocytopenia, hiperglikemia, kołatanie serca, kreatynina we krwi, krwawienie śródgałkowe, krwotok do oka, krwotok mózgowy, krwotok płucny, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwkrzepliwy, lek wazodylatacyjny, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedowład, nieprawidłowy stolec, niestrawność, niewydolność nerek, nudności i wymioty, obrzęk obwodowy, omdlenie, pancytopenia, pochodna dihydropirydyny, pokrzywka, reakcja alergiczna, śródmiąższowe zapalenie płuc, szum uszny, tachykardia, tachykardia komorowa, tachykardia nadkomorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytoza, wybroczyna, zaburzenie rytmu serca, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Phenylephrine Unimedic 0,05 mg/ml
Przedawkowanie fenylefryny (dostępnej w stężeniach 0,05 mg/ml oraz 0,1 mg/ml) prowadzi do nadmiernej stymulacji receptorów alfa-adrenergicznych, manifestującej się objawami neurologicznymi (np. psychozy paranoidalne, omamy), żołądkowo-jelitowymi (nudności, wymioty), psychiatrycznymi oraz sercowo-naczyniowymi. Szczególnie istotne są zaburzenia rytmu serca, takie jak dodatkowe skurcze komorowe i napadowy częstoskurcz komorowy, które mogą skutkować niestabilnością hemodynamiczną. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji i ścisłego monitorowania parametrów życiowych, w tym ciśnienia tętniczego i EKG.
badanie elektrokardiograficzne, ból głowy, bradykardia odruchowa, dodatkowy skurcz komorowy, fentolamina, fenylefryna, lek blokujący receptor alfa-adrenergiczny, nadciśnienie, nadciśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, nudności, omam, psychoza paranoidalna, receptor alfa-adrenergiczny, stan neurologiczny, wymioty, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arduan 4 mg
Bromek pipekuronium (Arduan) jest niedepolaryzującym lekiem blokującym przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, charakteryzującym się korzystnym profilem bezpieczeństwa w zakresie układu sercowo-naczyniowego, powodującym jedynie niewielkie, klinicznie nieistotne obniżenie tętna, ciśnienia tętniczego (skurczowego i rozkurczowego) oraz rzutu serca. W dawce do 100 µg/kg nie wywołuje uwalniania histaminy, co zmniejsza ryzyko reakcji histaminopodobnych. Mimo to, istnieje ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktycznych, zwłaszcza u pacjentów z historią nadwrażliwości na inne leki z grupy niedepolaryzujących środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, co wymaga przygotowania odpowiednich środków do natychmiastowego leczenia anafilaksji. Monitorowanie działań niepożądanych jest kluczowe i powinno być zgłaszane do odpowiednich instytucji nadzorczych.
alergia krzyżowa, atelektazja, atrofia mięśniowa, bezmocz, blok nerwowo-mięśniowy, bromek pipekuronium, ciśnienie krwi, dodatkowy skurcz komorowy, duszność, działanie sympatomimetyczne, działanie wagolityczne, indukcja znieczulenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedepolaryzujący lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, niedokrwienie mięśnia sercowego, parametry hemodynamiczne, pokrzywka, profilaktyka przeciwzakrzepowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja histaminopodobna, rzut serca, skurcz krtani, uwalnianie histaminy, wysypka, zaburzenia OUN, zaburzenie kwasowo-zasadowe, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zakrzepica, zwoje nerwowe - Leksykon substancji czynnych
Bromek pipekuronium – Działania niepożądane
Bromek pipekuronium, niedepolaryzujący lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, stosowany w produkcie leczniczym Arduan, może wywoływać różnorodne działania niepożądane o częstości od bardzo rzadkich (<1/10 000) do nieznanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji anafilaktycznych, które mogą wystąpić z powodu alergii krzyżowej w grupie leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Bromek pipekuronium wykazuje nieznaczny wpływ na układ sercowo-naczyniowy, powodując niewielkie, klinicznie nieistotne spadki tętna, ciśnienia tętniczego oraz rzutu serca, bez działania wagolitycznego, sympatomimetycznego czy blokady zwojów nerwowych. Istotnym atutem jest brak uwalniania histaminy przy dawce do 100 µg/kg, co zmniejsza ryzyko hipotensji, skurczu oskrzeli i reakcji skórnych.
alergia krzyżowa, atelektazja, atrofia mięśniowa, bezmocz, blokada zwojów nerwowych, bromek pipekuronium, dodatkowy skurcz komorowy, duszność, działanie sympatomimetyczne, działanie wagolityczne, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedepolaryzujący lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, niedodma, niedokrwienie mięśnia sercowego, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, układ sercowo-naczyniowy, uwalnianie histaminy, wydzielanie histaminy, zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego, zakrzepica - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cilozek 100 mg
Cilozek, zawierający cylostazol w dawce 100 mg, jest stosowany w leczeniu chromania przestankowego, jednak jego profil bezpieczeństwa wymaga szczególnej uwagi. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są bóle głowy (≥30%), biegunka oraz nieprawidłowe stolce (każde ≥15%), z nasileniem objawów od łagodnego do umiarkowanego. Ból głowy stanowi najczęstszą przyczynę przerwania terapii (≥3%), a kołatanie serca i biegunka również mogą prowadzić do odstawienia leku (1,1%). Istotne jest ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą, gdzie może dojść do krwawienia śródgałkowego, a także podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami przeciwzakrzepowymi. U osób powyżej 70. roku życia zwiększa się częstość biegunek i kołatania serca, co wymaga ostrożności w populacji geriatrycznej.
agranulocytoza, antagonista kanału wapniowego, biegunka, ból głowy, chromanie przestankowe, cylostazol, dławica piersiowa, dodatkowy skurcz komorowy, granulocytopenia, hiperglikemia, kołatanie serca, krwawienie śródgałkowe, krwotok mózgowy, krwotok płucny, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedowład, nieprawidłowy stolec, niewydolność nerek, obrzęk obwodowy, pancytopenia, pochodna dihydropirydyny, reakcja alergiczna, śródmiąższowe zapalenie płuc, szum uszny, tachykardia komorowa, tachykardia nadkomorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytoza, wybroczyna, zaburzenie rytmu serca, zapalenie spojówek, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Mepiwakaina – Działania niepożądane
Mepiwakaina, amidowy środek miejscowo znieczulający stosowany głównie w stomatologii, wykazuje działania niepożądane zależne od dawki i mechanizmu podania, takie jak przedawkowanie, szybkie wchłanianie, przypadkowe wstrzyknięcie do naczyń krwionośnych, nadwrażliwość czy idiosynkrazja. Najpoważniejsze powikłania mają charakter ogólnoustrojowy i obejmują reakcje alergiczne (bardzo rzadko <1/10 000), w tym wstrząs anafilaktyczny, oraz zaburzenia układu nerwowego, takie jak ból głowy (często ≥1/100 do <1/10), pobudzenie OUN, drgawki, neuropatia, parestezje, a także depresję OUN manifestującą się utratą przytomności, śpiączką czy drgawkami (rzadko ≥1/10 000 do <1/1 000). Dodatkowo obserwuje się zaburzenia widzenia, zespół Hornera, zawroty głowy, zaburzenia rytmu serca (rzadko), w tym bradykardię, tachyarytmię, zatrzymanie akcji serca, oraz objawy ze strony układu oddechowego, takie jak niewydolność oddechowa i bezdech (rzadko). W preparacie Mepidont 2% z adrenaliną 1:100 000 adrenalina może wywołać dodatkowe reakcje sercowo-naczyniowe, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia.
bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, bradykardia, budowa amidowa, częstoskurcz, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dławica piersiowa, dodatkowy skurcz komorowy, drętwienie, duszność, dysfagia, dysfonia, dyzartria, enoftalmia, hiperkapnia, idiosynkrazja, kołatanie serca, migotanie komór, nadciśnienie, nadmierna potliwość, nadmierne wydzielanie śliny, nadwrażliwość pacjenta, napad toniczno-kloniczny, niedoczulica, niedotlenienie, niewydolność krążeniowa, niewydolność mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, podwójne widzenie, pokrzywka, przedawkowanie, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie naczyń, rozszerzenie źrenic, rumień, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, słowotok, środek miejscowo znieczulający, środek obkurczający naczynia krwionośne, świąd, światłowstręt, szum uszny, tachyarytmia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie mowy, zaburzenie rytmu serca, zaniewidzenie, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Hornera, złuszczanie błony śluzowej, zwężenie oskrzeli - Leksykon leków
Działania niepożądane – Stepcil 100 mg
Stepcil (cylostazol) w dawce 100 mg, stosowany w terapii, wykazuje profil działań niepożądanych, z których najczęściej obserwuje się bóle głowy (≥30%), biegunkę oraz nieprawidłowe stolce (każde ≥15%). Objawy te mają zwykle łagodne do umiarkowanego nasilenie i mogą ustępować po zmniejszeniu dawki. Ból głowy jest najczęstszą przyczyną przerwania leczenia (≥3%), a kołatanie serca i biegunka występują u 1,1% pacjentów jako powody odstawienia leku. U osób powyżej 70. roku życia zwiększa się częstość biegunek i kołatania serca, a u pacjentów z cukrzycą istnieje podwyższone ryzyko krwawienia do gałki ocznej. Interakcje z innymi lekami rozszerzającymi naczynia, zwłaszcza dihydropirydynowymi blokerami kanału wapniowego, mogą nasilać kołatanie serca i obrzęk obwodowy.
agranulocytoza, astenia, bezsenność, biegunka, bloker kanału wapniowego, ból głowy, cylostazol, częstomocz, dławica piersiowa, dodatkowy skurcz komorowy, duszność, hiperglikemia, kołatanie serca, krwawienie, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok do oka, krwotok mózgowy, krwotok płucny, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedowład, nieprawidłowy stolec, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, obrzęk obwodowy, pancytopenia, reakcja alergiczna, skłonność do krwawień, śródmiąższowe zapalenie płuc, szum uszny, tachykardia, tachykardia komorowa, tachykardia nadkomorowa, tachykardia odruchowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytoza, uderzenie gorąca, wybroczynę, wydłużony czas krwawienia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gardła, zapalenie płuc, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxytocin-Richter 5 IU/ml
Oksytocyna w roztworze do infuzji (5 IU/ml) może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych u matki, obejmujących układy krwiotwórczy, immunologiczny, nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz żołądkowo-jelitowy. Najpoważniejsze z nich to zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, reakcje anafilaktyczne, arytmie, odruchowa tachykardia, niedokrwienie mięśnia sercowego, wydłużenie odstępu QTc, ostry obrzęk płuc, a także powikłania położnicze takie jak nadmierne napięcie macicy, skurcze tężcowe i pęknięcie macicy. Działania te mogą być nasilone przy stosowaniu wyższych dawek oksytocyny lub u pacjentek z nadwrażliwością. Zatrucie wodne, objawiające się hiponatremią, jest szczególnie istotne ze względu na antydiuretyczne działanie leku. W trakcie terapii konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu pacjentki, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego i położniczego, aby zapobiec poważnym powikłaniom i zagrożeniom życia.
arytmia, ból głowy, bradykardia zatokowa, dodatkowy skurcz komorowy, duszność, hiponatremia, kardiotokografia, krwotok, krwotok siatkówki, nadmierne napięcie macicy, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedotlenienie płodu, niewydolność płodu, nudność, odruchowa tachykardia, oksytocyna, ostry obrzęk płuc, pęknięcie macicy, reakcja anafilaktyczna, skala Apgar, skurcz tężcowy, tachykardia, uszkodzenie mózgu, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zamartwica, zatrucie wodne, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adenosine Kabi 3 mg/ml
Adenosine Kabi, zawierający adenozynę w stężeniu 3 mg/ml, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które są zwykle łagodne i krótkotrwałe (<1 min), jednak mogą wystąpić poważne reakcje wymagające natychmiastowej interwencji. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu sercowo-naczyniowego, w tym bardzo często występująca bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy oraz zaburzenia pobudliwości komór (dodatkowe skurcze komorowe, częstoskurcz komorowy). Rzadziej obserwuje się migotanie przedsionków, ciężką bradykardię oporną na atropinę, a także potencjalnie zagrażające życiu arytmie, takie jak migotanie komór i torsade de pointes. Dodatkowo mogą wystąpić niedociśnienie tętnicze, asystolia, skurcz tętnic wieńcowych oraz objawy neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, drgawki), oddechowe (duszność, skurcz oskrzeli, niewydolność oddechowa) i żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty). W przypadku działań niepożądanych zaleca się podanie metyloksantyn (aminofilina lub teofilina) w dawce 50-125 mg dożylnie.
adenozyna, aminofilina, asystolia, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bradykardia ciężka, choroba niedokrwienna serca, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz zatokowy, dodatkowy skurcz komorowy, drgawki, duszność, dysgeuzja, hiperwentylacja, kołatanie serca, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja niepożądana, rumień, skurcz oskrzeli, skurcz tętnicy wieńcowej, stymulator serca, teofilina, torsade de pointes, utrata przytomności, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie czynności serca, zatrzymanie oddechu, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Dobutamina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Dobutamina, będąca silnym lekiem o dodatnim działaniu inotropowym, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobą wieńcową, ostrym zawałem mięśnia sercowego oraz u dzieci. Lek może powodować zmiany hemodynamiczne, takie jak przyspieszenie rytmu serca, wzrost ciśnienia tętniczego oraz ryzyko arytmii, w tym częstoskurczu komorowego i migotania komór. Wskazane jest monitorowanie EKG, ciśnienia tętniczego, rytmu serca oraz stężenia potasu w surowicy. Dobutamina jest przeciwwskazana u pacjentów z astmą oskrzelową z nadwrażliwością na siarczyny ze względu na obecność pirosiarczynu sodu (E223). W przypadku nadmiernego przyspieszenia tętna lub zaburzeń rytmu konieczne jest zmniejszenie dawki lub przerwanie infuzji. U pacjentów z ciężkim niedociśnieniem (średnie ciśnienie tętnicze <70 mmHg) stosowanie dobutaminy wymaga ostrożności, a w razie utrzymującego się niskiego ciśnienia rozważa się dodanie leków obkurczających naczynia, takich jak dopamina lub noradrenalina.
amina katecholowa, ból dławicowy, choroba wieńcowa, ciśnienie napełniania komór, ciśnienie zaklinowania tętnicy płucnej, częstoskurcz komorowy, dodatkowy skurcz komorowy, dysfunkcja mięśnia sercowego, działanie inotropowe dodatnie, echokardiografia obciążeniowa, hipowolemia, kardiomiopatia, kardiomiopatia stresowa, migotanie komór, migotanie przedsionków, niedokrwienie mięśnia sercowego, ostra niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, pęknięcie serca, pirosiarczyn sodu, pojemność minutowa serca, przerostowe podzastawkowe zwężenie aorty, skurcz naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, tachyfilaksja, tamponada serca, uniesienie odcinka ST, wstrząs kardiogenny, wstrząs septyczny, zespół takotsubo, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atropinum sulfuricum WZF 0,5 mg/ml
Atropinum Sulfuricum WZF, dostępny w stężeniach 0,5 mg/ml oraz 1 mg/ml w formie roztworu do wstrzykiwań, wykazuje działania niepożądane zależne od dawki. Nawet przy niskich dawkach obserwuje się zmniejszenie wydzielania oskrzelowego, co może prowadzić do zagęszczenia wydzieliny i tworzenia czopów oskrzelowych, suchość w jamie ustnej oraz anhidrozę. Wraz ze wzrostem dawki pojawiają się poważniejsze objawy obejmujące układ nerwowy (omamy, bóle głowy, dezorientacja), sercowo-naczyniowy (tachykardia, trzepotanie przedsionków, rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe), wzrokowy (mydriasis, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe), a także reakcje anafilaktyczne, zaparcia, zatrzymanie moczu oraz zmiany skórne (pokrzywka, wysypka). Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie przypadki ciężkiej bradykardii wywołanej hiperkaliemią, opornej na leczenie atropiną, co jest klinicznie istotne w kontekście standardowego zastosowania atropiny w bradykardii.
anafilaksja, anhidroza, bezsenność, ciężka bradykardia, czop oskrzelowy, dodatkowy skurcz komorowy, działanie niepożądane, hiperkaliemia, migotanie przedsionków, mydriaza, narząd wzroku, nudność, omam, pobudzenie, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe, roztwór do wstrzykiwań, siarczan atropiny, suchość jamy ustnej, tachykardia, układ immunologiczny, układ nerwowy, układ oddechowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, utrata smaku, wymioty, wysypka, zaburzenie akomodacji oka, zaczerwienienie twarzy, zaparcie, zatrzymanie moczu, złuszczanie naskórka, zmniejszenie wydzielania potu, zmniejszenie wydzielania śliny, zmniejszenie wydzieliny oskrzelowej - Leksykon substancji czynnych
Milrinon – Działania niepożądane
Milrinon, stosowany jako inotrop dodatni w terapii ostrej i przewlekłej niewydolności serca, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które mogą znacząco wpłynąć na bezpieczeństwo pacjenta. Do najważniejszych należą zaburzenia rytmu serca, takie jak dodatkowe skurcze komorowe, częstoskurcz komorowy, migotanie komór oraz torsades de pointes, występujące niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), a także niedociśnienie tętnicze (≥1/1 000 do <1/100) związane z działaniem wazodylatacyjnym. Szczególną uwagę należy zwrócić na małopłytkowość, występującą bardzo często (≥1/10), zwłaszcza u dzieci i niemowląt, gdzie ryzyko wzrasta wraz z czasem trwania infuzji. Ponadto obserwuje się często (≥1/100 do <1/10) zmniejszenie liczby erytrocytów i stężenia hemoglobiny, co może prowadzić do anemii i pogorszenia transportu tlenu. Hipokaliemia (≥1/1 000 do <1/100) jest istotnym czynnikiem ryzyka nasilającym arytmie, szczególnie u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy.
częstoskurcz komorowy, dławica piersiowa, dodatkowy skurcz komorowy, drżenie, działanie inotropowe dodatnie, glikozyd naparstnicy, hipokaliemia, krwawienie dokomorowe, małopłytkowość, martwicze zapalenie jelit, migotanie komór, milrinon, nadkomorowe zaburzenie rytmu, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk płuc, przetrwały przewód tętniczy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, skurcz oskrzeli, torsades de pointes, trzepotanie przedsionków, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bloxazoc 23,75 mg
Bloxazoc, zawierający metoprololu bursztynian w dawkach 23,75 mg, 47,5 mg, 95 mg oraz 190 mg (odpowiednio 25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg metoprololu winianu), jest lekiem o przedłużonym uwalnianiu stosowanym u dorosłych w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dusznicy bolesnej, zaburzeń rytmu serca (w tym częstoskurczu nadkomorowym i migotaniu przedsionków), kołatania serca o podłożu czynnościowym, prewencji wtórnej po zawale mięśnia sercowego oraz stabilnej przewlekłej niewydolności serca z upośledzoną czynnością skurczową lewej komory. W populacji pediatrycznej (6-18 lat) wskazaniem jest jedynie leczenie nadciśnienia tętniczego, z dawkowaniem dostosowanym do masy ciała i odpowiedzi klinicznej. W terapii migreny lek pełni rolę profilaktyczną u pacjentów z nawracającymi napadami. W przypadku niewydolności serca zaleca się stopniowe zwiększanie dawki i regularne monitorowanie pacjenta zgodnie z wytycznymi kardiologicznymi.
angina pectoris, choroba niedokrwienna serca, częstoskurcz nadkomorowy, dodatkowy skurcz komorowy, dusznica bolesna, kołatanie serca, lek hipotensyjny, metoprololu bursztynian, metoprololu winian, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nagły zgon sercowy, napad migrenowy, niewydolność serca, prewencja wtórna po zawale serca, profilaktyka migreny, przedłużone uwalnianie, zaburzenie rytmu serca, zaburzona czynność skurczowa lewej komory, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Decilosal 100 mg
Decilosal, zawierający cylostazol w dawce 100 mg, jest stosowany w leczeniu chromania przestankowego, jednak jego stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwowane efekty to bóle głowy (≥30%), biegunka oraz nieprawidłowe stolce (każde ≥15%), zwykle o nasileniu od lekkiego do umiarkowanego, które mogą ulec złagodzeniu po redukcji dawki. Działania niepożądane prowadzące do przerwania terapii obejmują ból głowy (≥3%), kołatanie serca oraz biegunkę (około 1,1% każde). Szczególną uwagę należy zwrócić na zwiększone ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów powyżej 70 roku życia, z cukrzycą oraz przyjmujących jednocześnie inne leki rozszerzające naczynia krwionośne lub przeciwzakrzepowe. Występują także liczne działania niepożądane o różnej częstości, od bardzo częstych (np. wybroczyny, ból głowy, biegunka) po rzadkie i nieznane, obejmujące układy krwiotwórczy, nerwowy, sercowo-naczyniowy, pokarmowy i skórny.
agranulocytoza, antagonista kanału wapniowego, bezsenność, biegunka, ból głowy, chromanie przestankowe, cylostazol, częstomocz, dławica piersiowa, dodatkowy skurcz komorowy, duszność, granulocytopenia, kołatanie serca, krwawienie śródgałkowe, krwawienie z nosa, krwotok do oka, krwotok mózgowy, krwotok płucny, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedowład, nieprawidłowy stolec, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudność, obrzęk obwodowy, omdlenie, pancytopenia, pochodna dihydropirydyny, pokrzywka, reakcja alergiczna, śródmiąższowe zapalenie płuc, szum uszny, tachykardia, tachykardia komorowa, tachykardia nadkomorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytoza, uderzenie gorąca, wybroczyna, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gardła, zapalenie płuc, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ivabradine Aurovitas 5 mg
Iwabradyna, stosowana w terapii kardiologicznej, wykazuje dobrze poznany profil działań niepożądanych na podstawie badań klinicznych obejmujących około 45 000 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami są zaburzenia widzenia, występujące u 14,5% leczonych, manifestujące się jako przemijające wrażenia silnego światła, aureole, efekt stroboskopowy lub kalejdoskopowy, a także zwielokrotnione obrazy. Objawy te pojawiają się głównie w pierwszych dwóch miesiącach terapii i mają zazwyczaj łagodny do umiarkowanego charakter, ustępując u 77,5% pacjentów podczas kontynuacji leczenia. Bradykardia występuje u 3,3% pacjentów, z ciężką postacią (HR ≤40/min) u 0,5%, szczególnie w początkowym okresie terapii. Ponadto iwabradyna zwiększa ryzyko migotania przedsionków (4,86% vs. 4,08% w grupie kontrolnej; HR 1,26, 95% CI: 1,15-1,39). Inne działania niepożądane obejmują bóle głowy, zawroty głowy, bloki przedsionkowo-komorowe, a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe i skórne, z częstością od niezbyt często do rzadko.
astenia, badanie EKG, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, dodatkowy skurcz komorowy, duszność, efekt stroboskopowy, eozynofilia, hiperkreatynemia, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, monitoring elektrokardiograficzny, niedociśnienie, niekontrolowane ciśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, podwójne widzenie, pokrzywka, przetrwałe wrażenie wzrokowe, rumień, skurcz nadkomorowy, świąd, wrażenie widzenia silnego światła, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie przewodnictwa serca, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Phenylephrine Aguettant 100 mikrogramów/ml
Przedawkowanie fenylefryny w preparacie Phenylephrine Aguettant (100 µg/ml, roztwór do wstrzykiwań/infuzji) prowadzi do objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego. Klinicznie obserwuje się silny ból głowy, nudności, wymioty, psychozy paranoidalne oraz omamy. W układzie sercowo-naczyniowym dominuje nadciśnienie tętnicze z odruchową bradykardią, a także zaburzenia rytmu serca, takie jak dodatkowe skurcze komorowe i napadowa tachykardia komorowa. Objawy te wynikają z nadmiernej stymulacji receptorów alfa-adrenergicznych, co powoduje skurcz naczyń obwodowych i wzrost oporu naczyniowego.
dodatkowy skurcz komorowy, fentolamina, fenylefryna, lek antyarytmiczny, monitorowanie EKG, nadciśnienie tętnicze, odruchowa bradykardia, omam, opór naczyniowy, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hemodynamiczny, psychoza paranoidalna, receptor alfa-adrenergiczny, roztwór do wstrzykiwań, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie rytmu, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levosimendan Kabi 2,5 mg/ml
Lewozymendan, stosowany w leczeniu ostrej, zdekompensowanej ciężkiej przewlekłej niewydolności serca, wykazuje działanie inotropowe dodatnie. Dane z badań klinicznych (REVIVE I, REVIVE II, SURVIVE, LIDO, RUSSLAN, 300105, 3001024) wskazują na występowanie działań niepożądanych u 53% pacjentów w badaniach kontrolowanych placebo oraz u 18% w badaniu kontrolowanym dobutaminą. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to tachykardia komorowa, niedociśnienie tętnicze, ból głowy, migotanie przedsionków, dodatkowe skurcze komorowe oraz zaburzenia rytmu serca. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano jako bardzo często (≥1/10) i często (≥1/100 do <1/10), obejmując m.in. hipokaliemię, bezsenność, zawroty głowy, nudności, zaparcia, biegunkę, wymioty oraz zmniejszone stężenie hemoglobiny.
bezsenność, biegunka, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, dodatkowy skurcz, dodatkowy skurcz komorowy, działanie inotropowe dodatnie, hipokaliemia, infuzja leku, lewozymendan, migotanie komór, migotanie przedsionków, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, nudności, ostra zdekompensowana niewydolność serca, parametry hemodynamiczne, równowaga elektrolitowa, tachykardia, tachykardia komorowa, wymioty, zaburzenia rytmu serca, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bloxazoc 47,5 mg
Bloxazoc, zawierający metoprolol w postaci bursztynianu, jest dostępny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 23,75 mg, 47,5 mg, 95 mg oraz 190 mg, odpowiadających 25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg metoprololu winianu. Preparat znajduje zastosowanie u dorosłych w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dusznicy bolesnej, zaburzeń rytmu serca (w tym częstoskurczu nadkomorowym, migotaniu przedsionków i dodatkowych skurczach komorowych), kołatania serca o podłożu czynnościowym, prewencji wtórnej po zawale mięśnia sercowego, profilaktyce migreny oraz stabilnej przewlekłej niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory. U dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat Bloxazoc jest wskazany wyłącznie w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu umożliwiają dawkowanie raz na dobę, a dostępność różnych dawek pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Tabletki 23,75 mg można dzielić na równe dawki, pozostałe mają linię podziału ułatwiającą rozkruszenie.
beta-adrenolityk, choroba wieńcowa, częstoskurcz nadkomorowy, diuretyk, dławica piersiowa, dodatkowe pobudzenie komorowe, dodatkowy skurcz komorowy, dusznica bolesna, epizod bólowy, glikozyd nasercowy, inhibitor ACE, kołatanie serca, lek hipotensyjny, metoprolol bursztynian, metoprolol winian, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nagły zgon sercowy, napad migrenowy, obniżona frakcja wyrzutowa, parametr hemodynamiczny, profilaktyka migreny, przewlekła niewydolność serca, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachyarytmia, terapia skojarzona, tolerancja wysiłku, zaburzenie rytmu serca, zaburzona czynność skurczowa lewej komory, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Lewozymendan – Działania niepożądane
Lewozymendan jest stosowany w leczeniu ostrej zdekompensowanej niewydolności serca, jednak jego profil bezpieczeństwa wymaga szczególnej uwagi. W badaniach klinicznych REVIVE i SURVIVE działania niepożądane wystąpiły odpowiednio u 53% i 18% pacjentów, z najczęstszymi objawami takimi jak tachykardia komorowa, niedociśnienie tętnicze oraz ból głowy. Inne często obserwowane działania niepożądane to migotanie przedsionków, dodatkowe skurcze komorowe, zawroty głowy, nudności, zaparcia, biegunka, wymioty oraz hipokaliemia, która może nasilać ryzyko arytmii. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana jako bardzo często (≥1/10) i często (≥1/100 do <1/10), co podkreśla konieczność ścisłego monitorowania pacjentów podczas terapii lewozymendanem.
biegunka, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, dobutamina, dodatkowy skurcz komorowy, EKG, hemoglobina, hipokaliemia, lek moczopędny, lewozymendan, migotanie komór, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, nudności, ostra zdekompensowana niewydolność serca, perfuzja narządowa, tachykardia, tachykardia komorowa, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zaparcie, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bloxazoc 95 mg
Bloxazoc to preparat zawierający metoprololu bursztynian w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 23,75 mg, 47,5 mg, 95 mg i 190 mg, co odpowiada odpowiednio 25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg metoprololu winianu. Lek jest wskazany u dorosłych w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dusznicy bolesnej, zaburzeń rytmu serca (w tym częstoskurczu nadkomorowym i kontroli akcji serca w migotaniu przedsionków), kołatania serca o podłożu czynnościowym, prewencji wtórnej po zawale mięśnia sercowego, zapobieganiu migrenie oraz stabilnej przewlekłej niewydolności serca z zaburzoną funkcją skurczową lewej komory. U pacjentów pediatrycznych (6-18 lat) preparat jest wskazany wyłącznie w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu umożliwiają dawkowanie raz na dobę, co sprzyja poprawie adherencji do terapii.
beta-adrenolityk, choroba niedokrwienna serca, częstoskurcz nadkomorowy, dawkowanie dobowe, dodatkowy skurcz komorowy, dusznica bolesna, kołatanie serca, lek hipotensyjny, metoprololu bursztynian, metoprololu winian, migotanie przedsionków, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagły zgon sercowy, napad migrenowy, niewydolność serca, objaw z odbicia, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności skurczowej lewej komory, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levosimendan Zentiva 2,5 mg/ml
Lewozymendan, stosowany w leczeniu ostrej zdekompensowanej niewydolności serca, wykazuje istotny profil działań niepożądanych, potwierdzony w badaniach klinicznych takich jak REVIVE, SURVIVE, LIDO czy RUSSLAN. W programie REVIVE działania niepożądane wystąpiły u 53% pacjentów, z najczęstszymi objawami takimi jak tachykardia komorowa, niedociśnienie tętnicze oraz ból głowy. W badaniu SURVIVE, porównującym lewozymendan z dobutaminą, działania niepożądane zgłoszono u 18% pacjentów, z tachykardią komorową, migotaniem przedsionków, niedociśnieniem tętniczym i dodatkowymi skurczami komorowymi jako najczęstszymi zdarzeniami. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, z bardzo częstymi (≥1/10) obejmującymi ból głowy, tachykardię komorową i niedociśnienie, oraz częstymi (≥1/100 do <1/10) takimi jak hipokaliemia, bezsenność, zawroty głowy, migotanie przedsionków, tachykardia, dodatkowe skurcze komorowe, niewydolność serca, choroba niedokrwienna serca, nudności, zaparcia, biegunka, wymioty oraz zmniejszone stężenie hemoglobiny.
arytmia, bezsenność, biegunka, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, dodatkowy skurcz, dodatkowy skurcz komorowy, glikozyd nasercowy, hemoglobina, hipokaliemia, hipoperfuzja narządowa, lewozymendan, mechanizm działania leku, migotanie komór, migotanie przedsionków, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, nudności, ostra zdekompensowana niewydolność serca, potas we krwi, tachykardia, tachykardia komorowa, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Iwabradyna Synthon 7,5 mg
Iwabradyna w dawce 7,5 mg w postaci tabletek powlekanych charakteryzuje się specyficznym profilem bezpieczeństwa, z najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi w postaci zaburzeń widzenia (14,5%) oraz bradykardii (3,3%). Zaburzenia widzenia manifestują się jako przemijające wrażenia silnego światła, często w formie aureoli, efektu kalejdoskopowego lub stroboskopowego, pojawiające się głównie w pierwszych dwóch miesiącach terapii i ustępujące w trakcie leczenia u 77,5% pacjentów. Bradykardia, szczególnie w początkowym okresie leczenia (2-3 miesiące), dotyczy 3,3% pacjentów, z ciężką bradykardią (≤40 uderzeń/min) u 0,5%. Ponadto, w badaniu SIGNIFY odnotowano zwiększoną częstość migotania przedsionków u pacjentów leczonych iwabradyną (5,3% vs 3,8% placebo; HR 1,26, 95% CI 1,15-1,39). Epizody niekontrolowanego ciśnienia tętniczego występowały u 7,1% pacjentów w badaniu SHIFT, zazwyczaj przemijające i związane z modyfikacją leczenia nadciśnienia.
astenia, aureola, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, dekompozycja obrazu, diplopia, dna moczanowa, dodatkowy skurcz komorowy, duszność, eozynofilia, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, niedociśnienie, niekontrolowane ciśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, osłabione widzenie, podwójne widzenie, pokrzywka, przetrwałe wrażenie wzrokowe na siatkówce, rumień, stężenie kreatyniny, stężenie kwasu moczowego, świąd, wysypka, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, złe samopoczucie, zmęczenie, zwielokrotniony obraz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cilostazol LEK-AM 50 mg
Cylostazol, stosowany w terapii chromania przestankowego, wykazuje profil działań niepożądanych, w którym najczęściej występują bóle głowy (>30% pacjentów), biegunka oraz nieprawidłowe stolce (>15%). Działania te mają zazwyczaj nasilenie łagodne do umiarkowanego i mogą ulec zmniejszeniu po redukcji dawki. Główną przyczyną przerwania terapii jest ból głowy (≥3% pacjentów), a także kołatanie serca i biegunka (1,1%). U pacjentów powyżej 70 roku życia obserwuje się zwiększoną częstość biegunki i kołatania serca, natomiast u chorych z cukrzycą istnieje podwyższone ryzyko krwawienia do gałki ocznej. Współstosowanie cylostazolu z lekami rozszerzającymi naczynia, np. dihydropirydynowymi blokerami kanału wapniowego, może nasilać kołatanie serca i obrzęk obwodowy wskutek odruchowej tachykardii. Ponadto cylostazol zwiększa ryzyko krwawień, w tym krwotoków mózgowych i przewodu pokarmowego, co wymaga ostrożności przy łączeniu z innymi lekami o działaniu przeciwkrzepliwym.
arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból głowy, chromanie przestankowe, cukrzyca, częstoskurcz, dihydropirydynowy bloker kanału wapniowego, dodatkowy skurcz komorowy, dusznica bolesna, hiperglikemia, kołatanie serca, krwawienie do gałki ocznej, krwiomocz, krwotok mózgowy, krwotok płucny, lek rozszerzający naczynia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedowład, niestrawność, niewydolność nerek, nudności i wymioty, obrzęk obwodowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, skłonność do krwawień, śródmiąższowe zapalenie płuc, stan lękowy, szum uszny, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytoza, uderzenie gorąca, wybroczyna, wydłużony czas krwawienia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gardła, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bloxazoc 190 mg
Bloxazoc, zawierający metoprololu bursztynian w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest wskazany w leczeniu wielu schorzeń układu sercowo-naczyniowego u dorosłych, takich jak nadciśnienie tętnicze (dawki 23,75 mg, 47,5 mg, 95 mg, 190 mg), dusznica bolesna, zaburzenia rytmu serca (w tym częstoskurcz nadkomorowy i migotanie przedsionków), kołatanie serca o podłożu czynnościowym, prewencja wtórna po zawale mięśnia sercowego oraz stabilna przewlekła niewydolność serca z obniżoną frakcją wyrzutową. W populacji pediatrycznej (6-18 lat) lek jest stosowany wyłącznie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, z koniecznością indywidualnego dostosowania dawki do masy ciała. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu umożliwiają stabilne stężenie leku i dawkowanie raz na dobę, co poprawia adherencję terapeutyczną. Dawkowanie rozpoczyna się od niskich dawek, które są stopniowo zwiększane w zależności od wskazań i tolerancji pacjenta.
choroba wieńcowa, częstoskurcz nadkomorowy, diuretyk, dławica piersiowa, dodatkowy skurcz komorowy, dusznica bolesna, inhibitor ACE, kołatanie serca, lek hipotensyjny, metoprololu bursztynian, migotanie przedsionków, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, nagły zgon sercowy, napad migrenowy, ostry zespół wieńcowy, prewencja wtórna zawału, profilaktyka migreny, przewlekła niewydolność serca, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona, zaburzenie czynności skurczowej lewej komory, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asicor 1 mg/ml
Milrinon (Asicor, 1 mg/ml) wykazuje działanie inotropowe dodatnie, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania. Najczęściej obserwuje się małopłytkowość (≥1/10), szczególnie u pacjentów pediatrycznych, gdzie ryzyko wzrasta wraz z czasem infuzji. Często (≥1/100 do <1/10) występuje także anemia, co może pogarszać objawy niewydolności serca. W zakresie układu sercowo-naczyniowego milrinon może indukować zaburzenia rytmu serca, takie jak dodatkowe skurcze komorowe, częstoskurcze komorowe, nadkomorowe zaburzenia rytmu, a także poważne powikłania, w tym migotanie komór i torsade de pointes. Niedociśnienie tętnicze oraz bóle w klatce piersiowej również występują często. Ryzyko zagrażających życiu arytmii wzrasta w obecności czynników predysponujących, takich jak hipokaliemia, wysoki poziom digoksyny czy wcześniejsze zaburzenia rytmu.
ból głowy, ból w klatce piersiowej, bronchodylator, częstoskurcz komorowy, defibrylacja, dławica piersiowa, dodatkowy skurcz komorowy, drżenie, działanie inotropowe dodatnie, hipokaliemia, krwawienie dokomorowe, liczba płytek krwi, małopłytkowość, martwicze zapalenie jelit, migotanie komór, milrinon, monitorowanie EKG, nadkomorowe zaburzenie rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, nieprawidłowa czynność wątroby, obrzęk płuc, odczyn w miejscu podania, parametry wątrobowe, przetrwały przewód tętniczy, reakcja alergiczna, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, stężenie hemoglobiny, torsade de pointes, utlenowanie tkanek, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół wydłużonego QT, zmniejszenie liczby erytrocytów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Iwabradyna Synthon 2,5 mg
Iwabradyna, selektywny inhibitor kanału If w węźle zatokowym, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, które są głównie zależne od dawki i mechanizmu działania leku. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia widzenia, występujące u 14,5% pacjentów, manifestujące się jako przemijające wrażenia silnego światła, aureole, efekt stroboskopowy lub kalejdoskopowy, oraz bradykardia u 3,3% pacjentów, z ciężką bradykardią (≤40 uderzeń/min) u 0,5%. Ponadto, iwabradyna zwiększa ryzyko migotania przedsionków (5,3% vs 3,8% w grupie placebo; HR 1,26, 95% CI [1,15-1,39]) oraz epizodów podwyższonego ciśnienia tętniczego (7,1% vs 6,1%). Inne działania niepożądane obejmują bóle głowy, zawroty głowy, omdlenia, zaburzenia widzenia (niewyraźne, podwójne), bloki przedsionkowo-komorowe, kołatanie serca, a także objawy ze strony układu pokarmowego, skóry i mięśniowo-szkieletowego.
astenia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, diplopia, dodatkowy skurcz komorowy, dodatkowy skurcz nadkomorowy, efekt stroboskopowy, eozynofilia, fotopsja, hiperkreatynemia, hiperurykemia, inhibitor kanału If, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, palinopsja, podwyższone ciśnienie tętnicze, węzeł zatokowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie widzenia, zawrót głowy błędnikowy, zespół chorego węzła zatokowego