aktywność fagocytarna granulocytów

Aktywność fagocytarna granulocytów to kluczowy mechanizm odporności wrodzonej, polegający na zdolności tych komórek do rozpoznawania, pochłaniania i niszczenia patogenów oraz ciał obcych. Granulocyty, głównie neutrofile, które stanowią 50-70% wszystkich leukocytów we krwi obwodowej, pełnią rolę pierwszej linii obrony organizmu przed infekcjami.

Proces fagocytozy rozpoczyna się od chemotaksji – ukierunkowanego ruchu granulocytów do miejsca infekcji pod wpływem chemoatraktantów. Po rozpoznaniu patogenu (poprzez receptory rozpoznające wzorce PRR), następuje adhezja, otoczenie patogenu wypustkami cytoplazmatycznymi i internalizacja do fagosomu. Wewnątrz komórki zachodzi fuzja fagosomu z lizosomami, tworząc fagolizosomy, w których patogeny są niszczone przez enzymy lityczne i reaktywne formy tlenu.

Ocena aktywności fagocytarnej granulocytów jest istotnym badaniem diagnostycznym w ocenie wrodzonych i nabytych zaburzeń odporności. Obniżona aktywność fagocytarna może występować w przewlekłej chorobie ziarniniakowej, zespole Chédiaka-Higashiego, niedoborach dopełniacza, cukrzycy, chorobach nowotworowych czy podczas immunosupresji. Badanie to wykonuje się metodami cytometrii przepływowej, mikroskopii fluorescencyjnej lub testami redukcji błękitu nitrotetrazolowego (NBT).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl