krostki skórne
Krostki skórne (pustułki) to niewielkie, wypełnione ropną treścią zmiany skórne, będące wynikiem stanu zapalnego mieszka włosowego lub gruczołu łojowego. Stanowią one częsty objaw różnych chorób dermatologicznych, zwłaszcza trądziku pospolitego, trądziku różowatego, zapalenia mieszków włosowych (folliculitis) oraz łojotokowego zapalenia skóry.
W obrazie klinicznym krostek obserwuje się uniesione, żółtawe lub białawe zmiany o średnicy zwykle nieprzekraczającej 5 mm, często z widocznym rumieniowym obrzeżem. Podstawę diagnostyki stanowi badanie kliniczne, jednakże w przypadkach niejednoznacznych wskazane jest wykonanie badania mikrobiologicznego treści ropnej w celu identyfikacji patogenu oraz określenia jego lekowrażliwości.
Leczenie krostek skórnych zależy od przyczyny ich powstawania. W terapii miejscowej stosuje się preparaty zawierające nadtlenek benzoilu, retinoidy, kwas azelainowy lub antybiotyki (klindamycyna, erytromycyna). W przypadkach rozległych zmian lub opornych na leczenie miejscowe wdraża się terapię ogólną antybiotykami, retinoidami lub lekami przeciwgrzybiczymi, w zależności od etiologii schorzenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Trądzik noworodkowy – Zapobieganie i profilaktyka
Trądzik noworodkowy dotyczy około 20-30% niemowląt w pierwszych 2-4 tygodniach życia i manifestuje się drobnymi grudkami rumieniowymi lub białymi, lokalizującymi się głównie na twarzy (policzki, czoło, broda, nos), ale także na szyi, plecach i klatce piersiowej. Etiologia jest związana z działaniem hormonów matczynych przenikających przez łożysko, które stymulują gruczoły łojowe noworodka. Stan ten jest łagodny, samoograniczający się i nie wymaga farmakoterapii, ustępując zwykle w ciągu kilku tygodni do miesięcy bez blizn. W odróżnieniu od trądziku niemowlęcego, pojawiającego się po 6. tygodniu życia i trwającego do 1-2 lat, trądzik noworodkowy nie niesie ryzyka bliznowacenia. Wskazane jest jednak monitorowanie zmian i konsultacja dermatologiczna w przypadku utrzymywania się zmian, nasilenia objawów, pojawienia się wysięku lub objawów ogólnych u dziecka.
antybiotyk miejscowy, bliznowacenie, dermatolog dziecięcy, gruczoł łojowy, grudki skórne, karmienie piersią, kolonizacja bakteryjna, krostki skórne, mikroflora skóry, podrażnienie skóry, probiotyk, trądzik niemowlęcy, trądzik noworodkowy, właściwości przeciwzapalne, zmiany hormonalne, zmiany trądzikowe - Leksykon chorób i schorzeń
Odparzenie pieluszkowe – Objawy
Odparzenie pieluszkowe (diaper dermatitis) to częsta dermatoza u niemowląt i małych dzieci, występująca u 7-35% populacji w wieku pieluszkowym, najczęściej między 9. a 12. miesiącem życia. Klinicznie prezentuje się jako stan zapalny skóry w obrębie obszarów przykrytych pieluchą, z różnym nasileniem objawów: od łagodnego zaczerwienienia i niewielkiego złuszczania, przez umiarkowane rozszerzenie wysypki z grudkami i suchością, aż po ciężkie zmiany z obrzękiem, pęcherzami, owrzodzeniami i krwawieniem. Lokalizacja zmian obejmuje pośladki, okolice krocza, wewnętrzne powierzchnie ud, dolną część brzucha i pleców, z typowym ograniczeniem do obszaru pieluchy. W przypadku zakażenia drożdżakowego Candida albicans obserwuje się intensywne, żywoczerwone zmiany z wyraźnymi brzegami i satelitarnymi plamkami, często obejmujące fałdy skórne. Powikłania bakteryjne (liszajec zakaźny) manifestują się jaskrawoczerwonym zabarwieniem, krostkami, ropnym wysiękiem i żółtymi strupami, a reakcje alergiczne cechuje zaczerwienienie, obrzęk i błyszcząca wysypka z towarzyszącym świądem.
antybiotykoterapia, Candida albicans, grudki skórne, kortykosteroidy, krem przeciwgrzybiczny, krostki skórne, lek przeciwgrzybiczny, liszajec zakaźny, naskórek, obrzęk skóry, odparzenie pieluszkowe, pęcherze skórne, pękanie skóry, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, zaburzenia snu, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie wtórne, zapalenie pieluszkowe, zapalenie skóry, złuszczanie naskórka, zmiany satelitarne