ochrona bierna

Ochrona bierna to kluczowe pojęcie w immunologii, określające formę odporności nabytej poprzez otrzymanie gotowych przeciwciał z zewnętrznego źródła, a nie poprzez naturalną odpowiedź układu odpornościowego organizmu. W przeciwieństwie do ochrony czynnej, gdzie organizm sam produkuje przeciwciała w odpowiedzi na antygen, ochrona bierna zapewnia natychmiastową, choć czasową odporność.

W praktyce klinicznej ochrona bierna jest realizowana poprzez podanie immunoglobulin lub surowic odpornościowych. Najczęstsze zastosowania obejmują profilaktykę po ekspozycji na patogeny (np. wirus wścieklizny, tężec), leczenie infekcji (np. botulizm), a także zapobieganie chorobom u noworodków dzięki przeciwciałom przekazywanym przez łożysko czy mleko matki.

Istotną zaletą ochrony biernej jest jej natychmiastowe działanie, co ma krytyczne znaczenie w sytuacjach nagłego zagrożenia infekcją. Jednocześnie należy pamiętać o jej ograniczeniach – odporność ta zanika wraz z naturalnym metabolizmem przeciwciał (zwykle w ciągu kilku tygodni do miesięcy) i nie formuje pamięci immunologicznej.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl