radiofarmaceutyk znakowany

Radiofarmaceutyk znakowany to specjalistyczny preparat medyczny składający się z substancji farmakologicznej połączonej z radioizotopem. Takie połączenie umożliwia śledzenie dystrybucji leku w organizmie za pomocą technik obrazowania nuklearnego, jak PET (pozytonowa tomografia emisyjna) czy SPECT (tomografia emisyjna pojedynczych fotonów).

W medycynie nuklearnej radiofarmaceutyki znakowane wykorzystuje się zarówno w celach diagnostycznych, jak i terapeutycznych. W diagnostyce pozwalają na wizualizację procesów fizjologicznych, ocenę przepływu krwi, funkcji narządów czy wykrywanie zmian nowotworowych. W terapii, zwłaszcza w leczeniu nowotworów, wykorzystuje się ich zdolność do selektywnego gromadzenia się w określonych tkankach i emitowania promieniowania jonizującego, które niszczy komórki rakowe.

Proces znakowania radiofarmaceutyków wymaga zachowania rygorystycznych procedur kontroli jakości ze względu na ich specyficzne właściwości – zarówno farmakologiczne, jak i radiacyjne. Najczęściej stosowane radioizotopy to technet-99m, fluor-18, jod-123, jod-131 czy lutet-177. Wybór konkretnego izotopu zależy od planowanego zastosowania klinicznego, pożądanego rodzaju promieniowania oraz okresu półtrwania.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl