chlorek lutetu
Chlorek lutetu (LuCl₃) jest związkiem chemicznym zawierającym lutet – pierwiastek z grupy lantanowców, który znajduje zastosowanie w medycynie nuklearnej. Jest to sól wykorzystywana głównie jako prekursor do produkcji radiofarmaceutyków znakowanych izotopem lutetu-177 (¹⁷⁷Lu), stosowanych w terapii radioizotopowej.
W onkologii, radiofarmaceutyki oparte na ¹⁷⁷Lu są wykorzystywane w leczeniu celowanym nowotworów neuroendokrynnych oraz raka prostaty opornego na kastrację. Działanie terapeutyczne opiera się na połączeniu izotopu lutetu z cząsteczkami mającymi powinowactwo do specyficznych receptorów na komórkach nowotworowych, co umożliwia precyzyjne dostarczenie promieniowania beta do guza przy minimalnym uszkodzeniu zdrowych tkanek.
Chlorek lutetu odgrywa kluczową rolę w przygotowaniu radiofarmaceutyków stosowanych w terapii radioizotopowej PRRT (Peptide Receptor Radionuclide Therapy) oraz PSMA (Prostate-Specific Membrane Antigen). Techniki te reprezentują nowoczesne, spersonalizowane podejście do leczenia onkologicznego, oferując możliwość terapii pacjentom z zaawansowanymi stadiami choroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Lutet – Przedawkowanie
Lutet (177Lu) jest radioizotopem o okresie półtrwania 6,65 dni, emitującym cząstki β o maksymalnej energii 498 keV oraz promieniowanie gamma o energiach 208 keV (10,4%) i 113 keV (6,2%). W preparacie LutaPol aktywność właściwa przekracza 500 GBq/mg. Nieumyślne podanie wolnego chlorku lutetu (177Lu) prowadzi do toksyczności hematologicznej, głównie uszkodzenia szpiku kostnego i hematopoetycznych komórek macierzystych, manifestującej się mielosupresją, leukopenią, trombocytopenią oraz anemią. Konieczne jest regularne monitorowanie morfologii krwi w celu wczesnego wykrycia i leczenia powikłań hematologicznych.
W przypadku przedawkowania lutetu (177Lu) kluczowe jest szybkie wdrożenie terapii chelatującej z użyciem Ca-DTPA lub Ca-EDTA, które wiążą wolny izotop i przyspieszają jego wydalanie przez nerki. Optymalna dawka to 1 g podawany dożylnie w ciągu 3-4 minut lub jako infuzja w 100-250 ml roztworu izotonicznego, nie dłużej niż 2 godziny. Największa skuteczność chelatacji występuje przy podaniu do 1 godziny od ekspozycji. Po terapii konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hematologicznych i szybkie wdrożenie leczenia w przypadku mielosupresji. Chelatacja może być również stosowana profilaktycznie w trakcie terapii radiofarmaceutycznej, gdy istnieje ryzyko uwalniania wolnego lutetu (177Lu).
aktywność właściwa, anemia, Ca-DTPA, Ca-EDTA, chlorek lutetu, dietylenodiaminooctan trisodu wapnia, emisja cząstek beta, erytrocyty, etylenodiaminooctan disodu wapnia, hematopoetyczne komórki macierzyste, hemoglobina, infuzja dożylna, izotop promieniotwórczy, leukocyty, leukopenia, lutet 177Lu, mielosupresja, morfologia krwi, płytki krwi, prekursor radiofarmaceutyku, promieniowanie gamma, radiofarmaceutyk, roztwór izotoniczny chlorku sodu, substancje chelatujące, terapia radiofarmaceutyczna, toksyczność szpiku kostnego, trombocytopenia, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – LutaPol 0,925 – 37 GBq/fiolkę
LutaPol to radiofarmaceutyczny prekursor zawierający izotop lutetu (177Lu), stosowany do znakowania radioaktywnego innych preparatów leczniczych. Lutet (177Lu) emituje promieniowanie beta o maksymalnej energii 498 keV (średnia 149,2 keV) oraz promieniowanie gamma o energiach 208 keV (10,4%) i 113 keV (6,2%), a jego okres półtrwania wynosi 6,65 dni, co umożliwia efektywne przygotowanie i podanie radiofarmaceutyku. Izotop jest produkowany metodą reaktorową przez napromienianie neutronami wzbogaconego (176Lu), uzyskując aktywność właściwą >500 GBq/mg, co jest kluczowe dla skuteczności znakowania biologicznych cząsteczek terapeutycznych. Preparat dostępny jest w fiolkach o aktywności od 0,925 do 37 GBq (1,86–74 µg lutetu) w objętości 0,010–2 ml, w formie przezroczystego roztworu chlorku lutetu w kwasie solnym, zapewniając wysoką czystość radiochemiczną i jakość produktu.
Farmakodynamika produktów leczniczych znakowanych 177Lu zależy od specyfiki nośnika biologicznego, co determinuje mechanizm działania, dystrybucję tkankową i efekty terapeutyczne. EMA zniosła obowiązek badań klinicznych chlorku lutetu (177Lu) w populacji pediatrycznej ze względu na potencjalne ryzyko i brak przewagi terapeutycznej nad istniejącymi metodami, jednak wyłączenie to nie dotyczy zastosowań diagnostycznych i terapeutycznych z określonymi molekułami nośnikowymi, gdzie stosowanie u dzieci jest możliwe przy zachowaniu środków ostrożności. Szczegółowe informacje dotyczące zastosowań i bezpieczeństwa należy odnosić do Charakterystyki Produktu Leczniczego danego preparatu znakowanego 177Lu.
aktywność właściwa, chlorek lutetu, czystość radiochemiczna, dystrybucja tkankowa, izotop promieniotwórczy, lutet 177Lu, molekuła nośnikowa, napromienianie neutronami, okres półtrwania, populacja pediatryczna, prekursor radiofarmaceutyczny, preparat radiofarmaceutyczny, promieniowanie beta, promieniowanie gamma, właściwości farmakodynamiczne, zastosowanie diagnostyczne, znakowanie cząsteczek biologicznych, znakowanie radioaktywne - Leksykon substancji czynnych
Lutet – Dawkowanie i sposób podawania
Lutet (177Lu) jest radioizotopem stosowanym jako prekursor w produkcji radiofarmaceutyków, charakteryzującym się określonymi właściwościami fizycznymi: okres półtrwania wynosi 6,65 dni, a emisja promieniowania beta ma maksymalną energię 498 keV (średnio 149,2 keV). Emituje również promieniowanie gamma o energiach 208 keV (10,4%) i 113 keV (6,2%), co umożliwia obrazowanie podczas terapii. Preparat LutaPol zawiera od 0,925 do 37 GBq lutetu (177Lu) w fiolce, co odpowiada 1,86–74 mikrogramom lutetu w objętości 0,010–2 ml roztworu chlorku lutetu w kwasie solnym. Aktywność właściwa przekracza 500 GBq/mg, co jest kluczowe dla efektywności znakowania substancji leczniczych. Dawkowanie produktu znakowanego lutetem (177Lu) jest zależne od konkretnego zastosowania klinicznego i powinno być zgodne z informacjami zawartymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL) lub ulotce danego preparatu, ze szczególnym uwzględnieniem wytycznych dla populacji pediatrycznej.
aktywność właściwa, chlorek lutetu, cząstki beta, dawka promieniowania, działanie niepożądane, funkcja nerek, hafn 177Hf, kwas solny, lutet 177Lu, morfologia krwi, napromienianie neutronami, ochrona radiologiczna, okres półtrwania, populacja pediatryczna, postać farmaceutyczna, prekursor radiofarmaceutyku, promieniowanie gamma, radioznakowanie, radioznakowanie in vitro, reaktor jądrowy, stan hematologiczny, terapia onkologiczna - Leksykon substancji czynnych
Lutet – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Lutet (177Lu) jest radioizotopem emitującym cząstki beta o maksymalnej energii 498 keV (średnio 149,2 keV) oraz promieniowanie gamma (208 keV, 10,4% i 113 keV, 6,2%), z okresem półtrwania 6,65 dni, rozpadającym się do stabilnego hafnu (177Hf). Produkt leczniczy LutaPol zawiera 177Lu w formie roztworu chlorku lutetu w kwasie solnym, o aktywności od 0,925 do 37 GBq na fiolkę (1,86–74 µg lutetu) w objętości 0,010–2 ml, z aktywnością właściwą przekraczającą 500 GBq/mg. Lutet (177Lu) jest stosowany jako prekursor do znakowania różnych nośników w celu uzyskania radiofarmaceutyków terapeutycznych w medycynie nuklearnej, a sam LutaPol nie jest podawany bezpośrednio pacjentom.
Ze względu na różnorodność radiofarmaceutyków znakowanych 177Lu, wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest zróżnicowany i zależy od konkretnego preparatu, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta (stan zdrowia, wiek). Lekarz powinien zawsze zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego lub ulotką danego radiofarmaceutyku zawierającego 177Lu, aby ocenić potencjalne ryzyko i przekazać pacjentowi odpowiednie informacje. Zaleca się dokumentowanie w dokumentacji medycznej przekazania tych informacji, co ma znaczenie zarówno dla bezpieczeństwa pacjenta, jak i odpowiedzialności prawnej lekarza.
aktywność właściwa, bezpieczeństwo pacjenta, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek lutetu, dokumentacja medyczna, emisja cząstek beta, hafn, izotop promieniotwórczy, kwas solny, lutet, medycyna nuklearna, odpowiedzialność prawna lekarza, okres półtrwania, prekursor radiofarmaceutyku, promieniowanie gamma, radiofarmaceutyk terapeutyczny, znakowanie cząsteczek nośnikowych, znakowanie lutetem - Leksykon substancji czynnych
Lutet – Wskazania do stosowania
Lutet (177Lu) jest radionuklidem o okresie półtrwania 6,65 dni, emitującym promieniowanie beta o maksymalnej energii 498 keV (średnia 149,2 keV) oraz promieniowanie gamma o energiach 208 keV (10,4%) i 113 keV (6,2%). Po rozpadzie przekształca się w stabilny izotop hafnu (177Hf). W postaci prekursora radiofarmaceutycznego, takiego jak LutaPol, lutet (177Lu) występuje w roztworze chlorku lutetu o aktywności od 0,925 do 37 GBq i masie 1,86–74 mikrogramów, z aktywnością właściwą przekraczającą 500 GBq/mg. Wysoka aktywność właściwa jest kluczowa dla efektywnego radioznakowania biomolekuł stosowanych w diagnostyce i terapii, zwłaszcza nowotworów neuroendokrynnych i innych nowotworów z ekspresją specyficznych receptorów lub antygenów.
aktywność fiolki, aktywność właściwa, chlorek lutetu, efektywność terapeutyczna, ekspresja receptorów, emisja cząstek beta, napromienianie neutronami, nowotwór, nowotwór neuroendokrynny, obrazowanie diagnostyczne, okres półtrwania, prekursor radiofarmaceutyczny, promieniowanie gamma, radionuklid, radioterapia celowana, radioznakowanie, zasięg promieniowania - Leksykon substancji czynnych
Lutet – Właściwości farmakodynamiczne
Lutet (177Lu) jest radioizotopem o okresie półtrwania 6,65 dni, emitującym promieniowanie beta o maksymalnej energii 498 keV (średnia 149,2 keV) oraz promieniowanie gamma o energiach 208 keV (10,4%) i 113 keV (6,2%). Jego rozpad prowadzi do powstania stabilnego hafnu (177Hf). Lutet (177Lu) produkowany jest w reaktorze jądrowym przez napromienianie neutronami wzbogaconego izotopu 176Lu, co skutkuje wysoką czystością izotopową i aktywnością właściwą przekraczającą 500 GBq/mg. Preparat LutaPol, stosowany jako prekursor do znakowania radiofarmaceutyków, dostępny jest w fiolkach o aktywności od 0,925 do 37 GBq, co odpowiada masie lutetu od 1,86 do 74 mikrogramów w objętości 0,010-2 ml roztworu chlorku lutetu w kwasie solnym.
aktywność właściwa, chlorek lutetu, emisja cząstek beta, hafn 177Hf, izotop promieniotwórczy, lutet 177Lu, napromienianie neutronami, okres półtrwania, prekursor radiofarmaceutyczny, preparat radiofarmaceutyczny, produkt radiofarmaceutyczny, promieniowanie beta, promieniowanie gamma, reaktor jądrowy, technika scyntygraficzna, właściwość farmakodynamiczna - Leksykon substancji czynnych
Lutet – Interakcje
LutaPol, zawierający radioizotop lutetu-177 (177Lu) w zakresie aktywności 0,925-37 GBq (1,86-74 µg lutetu), jest prekursorem radiofarmaceutycznym przeznaczonym do znakowania innych produktów leczniczych. Sam prekursor nie posiada udokumentowanych interakcji farmakologicznych, jednak właściwości fizykochemiczne 177Lu, takie jak okres półtrwania 6,65 dni oraz emisja cząstek β o maksymalnej energii 498 keV i promieniowania gamma (208 keV, 10,4%; 113 keV, 6,2%), determinują jego zastosowanie terapeutyczne i potencjalne interakcje po związaniu z cząsteczkami leków. W przypadku terapii produktami znakowanymi 177Lu, należy szczegółowo analizować interakcje w oparciu o Charakterystykę Produktu Leczniczego (ChPL) danego preparatu, gdyż mogą one wykazywać interakcje z lekami nefrotoksycznymi (wzrost nefrotoksyczności), mielotoksycznymi (kumulatywne toksyczne działanie na szpik), hepatotoksycznymi, substancjami chelatującymi oraz lekami wpływającymi na przewód pokarmowy. Zaleca się monitorowanie funkcji nerek, wątroby oraz parametrów hematologicznych, a także dostosowanie dawkowania i nawodnienia pacjenta. Spożycie alkoholu podczas terapii powinno być unikane ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych i wpływ na metabolizm radiofarmaceutyku.
aktywność właściwa, chelatowanie, chlorek lutetu, emisja cząstek beta, farmakokinetyka, kumulacja radioizotopu, leki hepatotoksyczne, leki mielotoksyczne, leki nefrotoksyczne, lutet, okres półtrwania, parametry hematologiczne, prekursor radiofarmaceutyczny, promieniowanie gamma, substancje chelatujące, toksyczność szpiku kostnego, toksyczność wątrobowa, właściwości fizykochemiczne, znakowanie radioizotopem - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – LutaPol 0,925 – 37 GBq/fiolkę
LutaPol to radiofarmaceutyk zawierający lutet (177Lu) w roztworze, stosowany do znakowania in vitro innych produktów leczniczych przed ich podaniem pacjentowi. Aktywność preparatu w fiolce wynosi od 0,925 do 37 GBq, co odpowiada masie lutetu od 1,86 do 74 mikrogramów w objętości 0,010–2 ml chlorku lutetu w roztworze kwasu solnego. Lutet (177Lu) charakteryzuje się okresem półtrwania 6,65 dni, emisją cząstek β o maksymalnej energii 498 keV (średnio 149,2 keV) oraz promieniowaniem gamma o energiach 208 keV (10,4%) i 113 keV (6,2%), co umożliwia zarówno efekt terapeutyczny, jak i obrazowanie dystrybucji radiofarmaceutyku. Aktywność właściwa preparatu przekracza 500 GBq/mg lutetu, co zapewnia wysoką efektywność znakowania. Dawkowanie LutaPol jest ściśle uzależnione od rodzaju znakowanego produktu oraz planowanego zastosowania klinicznego, a szczególną ostrożność należy zachować w przypadku pacjentów pediatrycznych, uwzględniając ich specyficzną farmakokinetykę i wrażliwość tkanek na promieniowanie.
biodystrybucja, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek lutetu, cząstki beta, dawka promieniowania, farmakokinetyka, hafn 177Hf, kwas solny, lutet 177Lu, prekursor radiofarmaceutyku, procedura medyczna, promieniowanie gamma, radiofarmaceutyk, radioterapia, radioznakowanie, terapia radiofarmaceutyczna, znakowanie in vitro - Leksykon substancji czynnych
Lutet – Przeciwwskazania stosowania
Lutet (177Lu) jest radioizotopem emitującym cząstki β o maksymalnej energii 498 keV (średnio 149,2 keV) oraz promieniowanie gamma o energiach 208 keV (10,4%) i 113 keV (6,2%), z okresem półtrwania 6,65 dni. W medycynie nuklearnej stosowany jest jako prekursor radiofarmaceutyku, wykorzystywany do znakowania cząsteczek nośnikowych, które następnie podaje się pacjentom. Bezpośrednie podanie lutetu (177Lu) jest przeciwwskazane. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na chlorek lutetu lub substancje pomocnicze, a także bezwzględne wykluczenie stosowania u kobiet w ciąży, karmiących piersią, planujących ciążę lub gdy ciąża nie może być wykluczona, ze względu na ryzyko ekspozycji na promieniowanie jonizujące. Przed zastosowaniem radiofarmaceutyków znakowanych 177Lu należy dokładnie przeanalizować historię alergii pacjenta oraz zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego, gdyż mogą występować dodatkowe przeciwwskazania związane z cząsteczką nośnikową.
aktywność właściwa, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek lutetu, ekspozycja płodu, emisja cząstek beta, izotop promieniotwórczy, lutet-177, materiał radioaktywny, medycyna nuklearna, nadwrażliwość, okres półtrwania, prekursor radiofarmaceutyku, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk znakowany, substancja pomocnicza, znakowanie cząsteczek nośnikowych - Leksykon substancji czynnych
Lutet – Właściwości farmakokinetyczne
Lutet-177 (177Lu) jest radioizotopem o okresie półtrwania 6,65 dni, emitującym cząstki beta o maksymalnej energii 498 keV (średnio 149,2 keV) oraz promieniowanie gamma o energiach 208 keV (10,4%) i 113 keV (6,2%), co umożliwia zarówno efekt terapeutyczny, jak i obrazowanie dystrybucji radiofarmaceutyku. W preparacie LutaPol lutet-177 występuje w postaci roztworu chlorku lutetu o aktywności właściwej >500 GBq/mg, dostępnego w fiolkach o aktywności 0,925-37 GBq (1,86-74 µg lutetu) w objętości 0,010-2 ml. Izotop ten jest produkowany przez napromienianie neutronami wzbogaconego 176Lu, co zapewnia wysoką czystość i efektywność znakowania cząsteczek nośnikowych, takich jak peptydy czy przeciwciała monoklonalne, wykorzystywanych w terapii celowanej nowotworów.
aktywność właściwa, badanie farmakokinetyczne, chlorek lutetu, cząstki beta, hafn-177, izotop promieniotwórczy, klirens, komórka nowotworowa, kompleks radiofarmaceutyczny, kwas solny, lutet-177, medycyna nuklearna, napromienianie neutronami, objętość dystrybucji, okres półtrwania, peptyd, prekursor radiofarmaceutyczny, promieniowanie gamma, protokół terapeutyczny, przeciwciało monoklonalne, radioizotop, reaktor jądrowy, terapia radioizotopowa, znakowanie cząsteczek nośnikowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – LutaPol 0,925 – 37 GBq/fiolkę
Przedawkowanie produktu LutaPol, zawierającego radioaktywny izotop lutetu (177Lu) o okresie półtrwania 6,65 dni, prowadzi do poważnej toksyczności hematologicznej, głównie uszkodzenia szpiku kostnego i hematopoetycznych komórek macierzystych. Lutet (177Lu) emituje cząstki β o maksymalnej energii 498 keV (średnio 149,2 keV) oraz promieniowanie gamma o energiach 208 keV (10,4%) i 113 keV (6,2%), co powoduje bezpośrednie uszkodzenie DNA komórek szpiku. W efekcie może dojść do pancytopenii, powikłań krwotocznych oraz zwiększonej podatności na infekcje. W przypadku nieumyślnego podania LutaPol konieczna jest szybka interwencja, najlepiej w ciągu pierwszej godziny, polegająca na dożylnym podaniu substancji chelatujących Ca-DTPA lub Ca-EDTA w dawce 1 g, rozcieńczonych w 100-250 ml glukozy lub roztworu izotonicznego chlorku sodu, co umożliwia wiązanie wolnego lutetu i jego szybką eliminację przez nerki.
chlorek lutetu, cząstki beta, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, czynnik wzrostu granulocytów, dietylenodiaminooctan trisodu wapnia, erytrocyty, etylenodiaminooctan disodu wapnia, hematopoetyczne komórki macierzyste, infuzja dożylna, izotop radioaktywny, komplikacje hematologiczne, leukocyty, lutet, małopłytkowość, morfologia krwi obwodowej, neutrofile, neutropenia, okres półtrwania, pancytopenia, parametry biochemiczne, parametry krzepnięcia, powikłania krwotoczne, promieniowanie beta i gamma, promieniowanie gamma, substancja chelatująca, szpik kostny, toksyczność szpiku kostnego, transfuzja koncentratu płytek krwi, trombocyty, uszkodzenie radiacyjne DNA, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenia hematopoezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – LutaPol 0,925 – 37 GBq/fiolkę
Chlorek lutetu (177Lu) w postaci roztworu, będący prekursorem radiofarmaceutyku LutaPol, charakteryzuje się emisją cząstek β o maksymalnej energii 498 keV (średnio 149,2 keV) oraz promieniowania gamma o energiach 208 keV (10,4%) i 113 keV (6,2%). Izotop ten posiada okres półtrwania 6,65 dni i rozpada się do stabilnego hafnu (177Hf). Wysoka aktywność właściwa lutetu (177Lu) w produkcie przekracza 500 GBq/mg, co jest kluczowe dla efektywności znakowania innych produktów leczniczych. Brak jest bezpośrednich danych toksykologicznych dotyczących samego chlorku lutetu (177Lu), a profil bezpieczeństwa końcowego radiofarmaceutyku zależy głównie od właściwości toksykologicznych znakowanego produktu leczniczego.
aktywność właściwa, chlorek lutetu, cząstka beta, hafn, karcynogenność, lutet, materiał radioaktywny, mutagenność, napromienianie neutronami, okres półtrwania, prekursor radiofarmaceutyczny, profil bezpieczeństwa, promieniowanie beta i gamma, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, reaktor jądrowy, znakowanie radiofarmaceutyków - Leksykon substancji czynnych
Lutet – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lutet (177Lu) jest radioizotopem wykorzystywanym jako prekursor w produkcji radiofarmaceutyków, dostępny m.in. w preparacie LutaPol w formie roztworu chlorku lutetu o aktywności 0,925-37 GBq/fiolkę (1,86-74 µg lutetu) i aktywności właściwej >500 GBq/mg. Izotop ten emituje cząstki β o maksymalnej energii 498 keV (średnia 149,2 keV) oraz promieniowanie gamma o energiach 208 keV (10,4%) i 113 keV (6,2%), a jego okres półtrwania wynosi 6,65 dni. Lutet (177Lu) powstaje w reaktorze jądrowym przez napromienianie neutronami wzbogaconego 176Lu, co skutkuje obecnością stabilnego nośnika 176Lu, wpływającego na profil bezpieczeństwa preparatu. Brak jest jednak kompleksowych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności chlorku lutetu (177Lu), w tym jego wpływu na zdolności rozrodcze, mutagenność i rakotwórczość.
aktywność właściwa, chlorek lutetu, cząstka beta, lutet, mielosupresja, napromienianie neutronami, okres półtrwania, prekursor radiofarmaceutyku, preparat radiofarmaceutyczny, produkt radiofarmaceutyczny, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk terapeutyczny, radioizotop, reaktor jądrowy, właściwość mutagenna, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – LutaPol 0,925 – 37 GBq/fiolkę
LutaPol jest radiofarmaceutycznym prekursorem zawierającym izotop lutetu (177Lu) w formie przezroczystego, bezbarwnego roztworu chlorku lutetu w roztworze kwasu solnego. Aktywność radioaktywna produktu mieści się w zakresie 0,925-37 GBq, co odpowiada masie 1,86-74 mikrogramów lutetu w objętości od 0,010 ml do 2 ml. Lutet (177Lu) charakteryzuje się okresem półtrwania 6,65 dni oraz emituje cząstki β o maksymalnej energii 498 keV (średnio 149,2 keV) i promieniowanie gamma o energiach 208 keV (10,4%) i 113 keV (6,2%). Aktywność właściwa lutetu w produkcie przekracza 500 GBq/mg, co zapewnia wysoką efektywność znakowania biologicznie czynnych cząsteczek. Izotop ten jest wytwarzany w reaktorze jądrowym przez napromienianie neutronami wzbogaconego izotopu 176Lu, a produkt zawiera również stabilny nośnik 176Lu.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – LutaPol 0,925 – 37 GBq/fiolkę
LutaPol jest radiofarmaceutycznym prekursorem zawierającym lutet (177Lu), stosowanym wyłącznie do radioznakowania produktów leczniczych, a nie do bezpośredniego podawania pacjentom. Zawiera 177Lu, który emituje cząstki β o maksymalnej energii 498 keV (średnio 149,2 keV) oraz promieniowanie gamma o energiach 208 keV (10,4%) i 113 keV (6,2%). Okres półtrwania izotopu wynosi 6,65 dni. Aktywność w fiolkach mieści się w zakresie 0,925–37 GBq, co odpowiada 1,86–74 µg lutetu w objętości 0,010–2 ml roztworu chlorku lutetu w kwasie solnym. Aktywność właściwa przekracza 500 GBq/mg, co umożliwia efektywne znakowanie biologicznie aktywnych cząsteczek, takich jak przeciwciała monoklonalne czy peptydy, prowadząc do powstania radiofarmaceutyków terapeutycznych.
aktywność właściwa, bezpieczeństwo radiologiczne, chlorek lutetu, cząstki beta, czystość radiochemiczna, czystość radionuklidowa, hafn, lutet, napromienianie neutronami, okres półtrwania, personel medyczny, prekursor radiofarmaceutyku, promieniowanie gamma, przeciwciało monoklonalne, radiofarmaceutyk terapeutyczny, radionuklid, radioznakowanie produktów leczniczych