znakowanie in vitro

Znakowanie in vitro to technika stosowana w diagnostyce laboratoryjnej i badaniach naukowych, polegająca na wprowadzeniu znaczników (np. radioizotopów, barwników fluorescencyjnych, przeciwciał) do komórek, tkanek lub biocząsteczek w warunkach laboratoryjnych, poza żywym organizmem.

Metoda ta jest szeroko wykorzystywana w biologii molekularnej, immunologii i diagnostyce medycznej do wizualizacji, identyfikacji i śledzenia określonych struktur komórkowych, białek, kwasów nukleinowych czy innych cząsteczek biologicznych. Znakowanie in vitro umożliwia badanie mechanizmów molekularnych, interakcji między biocząsteczkami oraz ekspresji genów.

W diagnostyce klinicznej znakowanie in vitro jest stosowane m.in. w badaniach immunohistochemicznych, cytometrii przepływowej, technikach hybrydyzacji (FISH, Northern blot, Southern blot), a także w obrazowaniu komórkowym. Pozwala na precyzyjną detekcję biomarkerów chorobowych, patogenów oraz określanie profilu antygenowego komórek, co ma istotne znaczenie w diagnostyce nowotworów, chorób autoimmunologicznych i zakaźnych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl