inozyna pranobeks
Inozyna pranobeks to syntetyczny lek immunostymulujący o właściwościach przeciwwirusowych. Składa się z kompleksu inozyny oraz dimepranol acedobenu (4:1), co zwiększa jego biodostępność w porównaniu do samej inozyny.
Mechanizm działania inozyny pranobeksu polega na wzmocnieniu odpowiedzi immunologicznej organizmu poprzez stymulację aktywności limfocytów T, zwiększenie produkcji cytokin (IL-1, IL-2, IFN-gamma) oraz nasilenie aktywności komórek NK (Natural Killer). Ponadto wykazuje bezpośrednie działanie hamujące replikację wirusów poprzez wpływ na metabolizm komórkowy i syntezę wirusowych kwasów nukleinowych.
Wskazania do stosowania inozyny pranobeksu obejmują głównie zakażenia wirusowe: opryszczkę warg i narządów płciowych, półpasiec, brodawki wirusowe, ostre i przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby, a także wspomagająco w zakażeniach wirusami grypy i paragrypy. Lek jest też stosowany u pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza z nawracającymi infekcjami dróg oddechowych.
Najczęstsze działania niepożądane to dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha), zwiększenie aktywności aminotransferaz oraz przejściowe zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi i moczu. Z tego powodu lek jest przeciwwskazany u pacjentów z dną moczanową, hiperurykemią oraz niewydolnością nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Neosine Plus (250 mg + 1,5625 mg Zn2+)/5 ml
Neosine Plus to preparat zawierający inozynę pranobeks (250 mg/5 ml) oraz jony cynku (1,5625 mg/5 ml w postaci glukonianu cynku), wykazujący synergistyczne działanie immunomodulujące i przeciwwirusowe. Inozyna pranobeks działa poprzez stymulację odpowiedzi immunologicznej typu Th1, zwiększenie proliferacji limfocytów T, regulację cytotoksyczności limfocytów T i komórek NK oraz podniesienie poziomu IgG i markerów dopełniacza. Ponadto, nasila produkcję cytokin IL-1, IL-2, IFN-γ i TNF-α, jednocześnie obniżając IL-4 i IL-10, co sprzyja efektywnej odpowiedzi przeciwwirusowej. Mechanizm przeciwwirusowy obejmuje hamowanie replikacji wirusów, m.in. HSV-1, poprzez zakłócenie syntezy wirusowego RNA i białek, co potwierdzają badania in vitro i kliniczne, zwłaszcza w leczeniu nawracającej opryszczki wargowej.
chemotaksja i fagocytoza, cytotoksyczność limfocytów T, czynnik martwicy nowotworów alfa, działanie immunostymulujące, działanie przeciwwirusowe, fosfodiesteraza cGMP, glukonian cynku, immunoglobulina G, inozyna pranobeks, interferon gamma, interleukina-1, interleukina-2, jednojądrzaste komórki fagocytarne, jony cynku, komórki NK, limfocyty pomocnicze T4, limfocyty supresorowe T8, monocyty i makrofagi, neutrofile, odporność humoralna, odporność komórkowa, odporność swoista, odporność wrodzona, odpowiedź Th1, polirybosomy, przeciwciała anty-HSV-1, reakcja limfoproliferacyjna, reaktywne formy tlenu, replikacja wirusa, układ odpornościowy, wirus opryszczki typu I, wirusowy materiał genetyczny, wirusowy RNA przekaźnikowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Isoprinosine 500 mg
Isoprinosine to preparat dostępny w postaci tabletek zawierających 500 mg inozyny pranobeksu (Inosinum pranobexum), będącego kompleksem inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Tabletki mają postać podłużną, białą lub zbliżoną do białej, z linią podziału ułatwiającą połykanie, jednak nie służącą do dzielenia na równe dawki. Substancje pomocnicze obejmują mannitol (67 mg), skrobię pszenną, powidon oraz stearynian magnezu, które wpływają na właściwości technologiczne i farmaceutyczne leku. Preparat jest pakowany w blistry Al/PVC/PVDC po 10 tabletek, dostępne w opakowaniach 10, 20 lub 50 sztuk, z zaleceniem przechowywania poniżej 25°C, co zapewnia stabilność i skuteczność przez okres 5 lat od daty produkcji.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, blister, inozyna pranobeks, linia podziału, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, postać farmaceutyczna, powidon, skrobia pszeniczna, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, utylizacja produktów leczniczych - Leksykon substancji czynnych
Cynk glukonian – Właściwości farmakokinetyczne
Cynk glukonian, obecny w preparatach leczniczych takich jak Neosine duo (3,125 mg jonów cynku/5 ml) i Neosine plus (1,5625 mg jonów cynku/5 ml), charakteryzuje się farmakokinetyką obejmującą wchłanianie głównie w jelicie cienkim za pośrednictwem specyficznych białek transportowych. Efektywność absorpcji wynosi od 15% do 60%, z kinetyką nasycalną i adaptacyjną regulacją ekspresji transporterów w zależności od podaży cynku. Dystrybucja cynku jest nierównomierna, z najwyższymi stężeniami w tkankach takich jak włosy, oczy, męskie narządy płciowe i kości, a około 80% cynku we krwi znajduje się w erytrocytach. W osoczu cynk wiąże się głównie z białkami makroglobuliną alfa 2 i innymi, słabo z albuminą oraz częściowo z aminokwasami.
albumina, białko osoczowe, białko transportowe, bierna dyfuzja, cynk glukonian, dwuwartościowy kation, dystrybucja tkankowa, dystrybucja we krwi, działanie immunomodulujące, działanie przeciwwirusowe, erytrocyt, homeostaza cynku, inozyna pranobeks, jelito cienkie, jon cynku, kinetyka absorpcji, makroglobulina alfa 2, Neosine duo, Neosine Plus, preparat leczniczy, proces wchłaniania, stężenie pierwiastka, transporter jelitowy, wchłanianie jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Cynk – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Analiza charakterystyk produktów leczniczych zawierających cynk wykazała, że zarówno preparaty monoterapeutyczne (np. Zincteral 45 mg jonów cynku, Zinkorot 25 mg jonów cynku, BiotinoZin 25 mg jonów cynku, Addamel N 1,36 mg cynku chlorku), jak i preparaty złożone o mniejszej zawartości cynku (np. Elevit Pronatal) nie wywierają istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Również preparaty podawane drogą parenteralną, takie jak Supliven, Tracutil, Nutryelt czy emulsje do infuzji (Finomel, SmofKabiven Peripheral, Nutriflex Lipid plus), wykazują brak lub nieistotny wpływ na tę zdolność. W przypadku preparatów stosowanych wyłącznie w warunkach szpitalnych (np. Nutryelt, Pediaven G20, Peditrace Novum) kwestia ta jest nieistotna z uwagi na ograniczenia w prowadzeniu pojazdów podczas hospitalizacji.
BiotinoZin, ból głowy, chlorek cynku, cynk, droga parenteralna, działanie niepożądane, glukonian cynku, inozyna pranobeks, kwas askorbowy, mikroelement, monoterapia, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, profil farmakodynamiczny, roztwór do infuzji, rutozyd, salicylamid, senność, sprawność psychofizyczna, zawroty głowy, Zincteral, Zinkorot - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AKVIR o smaku truskawkowym 250 mg/5 ml
Inozyna pranobeksu, substancja czynna preparatu AKVIR, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Dawki testowane sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co jest 15-krotnie wyższe niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Dawka LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały działania karcinogennego, a testy mutagenności in vitro i in vivo (w tym na ludzkich limfocytach) nie potwierdziły właściwości mutagennych inozyny pranobeksu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka letalna, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, karcinogenność, LD50, limfocyt krwi obwodowej, mutagenność, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, test mutagenności, toksyczność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość karcinogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – AKVIR o smaku truskawkowym 250 mg/5 ml
Inozyna pranobeks w postaci syropu AKVIR (250 mg/5 ml) powinna być dawkowana z uwzględnieniem masy ciała pacjenta oraz nasilenia choroby. Dawka dobowa wynosi 50 mg/kg masy ciała, co odpowiada 1 ml syropu na 1 kg masy ciała, podzielona na 3-4 równe dawki. U dorosłych standardowa dawka to 3 g substancji czynnej na dobę (60 ml syropu), z maksymalną dawką do 4 g (80 ml syropu). U dzieci powyżej 1 roku życia stosuje się analogiczne dawkowanie, dostosowane do masy ciała, z podanymi przykładami dawkowania dla różnych przedziałów wagowych (np. dla 10-14 kg: 15 ml syropu na dobę, co odpowiada 750 mg inozyny pranobeksu). Leczenie trwa zwykle 5-14 dni, z kontynuacją podawania leku przez 1-2 dni po ustąpieniu objawów, a w przypadku nawracających zakażeń opryszczki zaleca się wczesne rozpoczęcie terapii.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, AKVIR, cukrzyca, cykl leczenia, dawka dobowa, dawka podzielona, inozyna pranobeks, kompleks inozyny, masa ciała, nadciśnienie, nawracająca opryszczka, objawy zwiastunowe, pacjent dorosły, pacjent pediatryczny, pacjent w wieku podeszłym, sacharoza, substancja czynna, zmiana skórna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Neosine forte 1000 mg
Inozyna pranobeks, substancja czynna leku Neosine forte (1000 mg), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa. Brak jest badań potwierdzających wpływ inozyny pranobeksu na rozwój płodu oraz przenikanie substancji do mleka matki, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę ryzyka. W związku z tym Neosine forte nie powinien być rutynowo stosowany w tych grupach, chyba że korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub dziecka. Przed rozpoczęciem terapii u kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest wykluczenie ciąży oraz zapewnienie skutecznej antykoncepcji, a także omówienie alternatywnych opcji leczenia.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Neosine
Produkt leczniczy Neosine, zawierający inozynę pranobeks (kompleks inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3), może powodować przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, zwykle mieszczące się w zakresie referencyjnym 0,18-0,42 mmol/l. Efekt ten jest szczególnie istotny u mężczyzn oraz osób w podeszłym wieku. Mechanizm podwyższenia kwasu moczowego wynika z katabolizmu inozyny, a nie z zaburzeń enzymatycznych czy zmniejszonego klirensu nerkowego. Neosine wymaga ostrożności u pacjentów z dną moczanową, hiperurykemią, kamicą moczową oraz zaburzeniami czynności nerek, ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów i pogorszenia parametrów nerkowych. W trakcie terapii szczególnie u pacjentów z grup ryzyka konieczne jest monitorowanie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, alergia na pszenicę, celiakia, choroba trzewna, długotrwała terapia, dna moczanowa, funkcja nerek, funkcja wątroby, gluten, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kamica moczowa, kwas moczowy, morfologia krwi, przemiany kataboliczne, skrobia pszeniczna, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Viruzine Forte 1000 mg
Viruzine Forte zawiera inozynę pranobeks (1000 mg/tabletka), będącą kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Najistotniejszym działaniem niepożądanym jest przemijające, bardzo częste (≥1/10) zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, które zwykle pozostaje w granicach normy i ustępuje po zakończeniu terapii. Często obserwuje się objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak wymioty, nudności i dyskomfort w nadbrzuszu, a także zmęczenie i złe samopoczucie. Reakcje skórne obejmują świąd i wysypkę, natomiast układ nerwowy może reagować bólem głowy, zawrotami, sennością lub bezsennością. W zakresie układu mięśniowo-szkieletowego często występuje ból stawów, a rzadziej nerwowość i wielomocz. Poważne reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka czy reakcja anafilaktyczna, występują z częstością nieznaną i wymagają natychmiastowej interwencji.
azotemię, ból nadbrzusza, ból stawów, compliance, dyskomfort w nadbrzuszu, dyspepsja, fosfataza zasadowa, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kamica nerkowa, kwas moczowy, obrzęk naczynioruchowy, podrażnienie śluzówki żołądka, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, uszkodzenie hepatocytów, wielomocz, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenia snu, zaburzenia wchłaniania, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Inuprin Forte 100 mg/ml
Inuprin Forte, zawierający inozynę pranobeks w stężeniu 100 mg/ml, jest lekiem przeciwwirusowym o podwójnym mechanizmie działania: immunostymulującym i przeciwwirusowym. Substancja czynna, będąca kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego (stosunek molarny 1:3), stymuluje odpowiedź immunologiczną typu Th1, co prowadzi do dojrzewania i różnicowania limfocytów T oraz nasilenia reakcji limfoproliferacyjnych. Lek zwiększa cytotoksyczność limfocytów T i komórek NK, reguluje funkcjonowanie limfocytów supresorowych T8 i pomocniczych T4, a także podnosi poziom IgG i markerów dopełniacza, wzmacniając odporność humoralną. W badaniach in vitro obserwuje się wzrost produkcji IL-1 i IL-2 oraz ekspresji receptora IL-2, natomiast in vivo dochodzi do zwiększenia wydzielania IFN-γ i zmniejszenia IL-4, co sprzyja odpowiedzi przeciwwirusowej.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, aktywność fagocytarna, chemotaksja, cząsteczka wewnątrzbłonowa, działanie immunostymulujące, działanie przeciwwirusowe, fosfodiesteraza cGMP, immunoglobulina klasy G, inozyna pranobeks, interferon gamma, interleukina-1, interleukina-2, interleukina-4, komórka NK, kwas orotowy, łańcuch poliadenylowy, limfocyt pomocniczy T4, limfocyt supresorowy T8, limfocyt T, mechanizm cytotoksyczności, odporność humoralna, odporność komórkowa, odpowiedź typu Th1, polirybosomy, powierzchniowy marker dopełniacza, proces translacji, receptor IL-2, synteza mRNA, synteza wirusowego RNA - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Inuprin Forte 100 mg/ml
Inuprin Forte to syrop zawierający inozynę pranobeks w stężeniu 100 mg/ml, stosowany jako lek immunostymulujący i przeciwwirusowy. Wskazany jest u pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza przy nawracających infekcjach górnych dróg oddechowych o etiologii wirusowej, oraz w leczeniu zmian wywołanych przez wirusa opryszczki pospolitej (Herpes simplex) na wargach i skórze twarzy. Lek działa poprzez wzmocnienie mechanizmów obronnych organizmu, ograniczenie replikacji wirusa oraz przyspieszenie gojenia zmian. Syrop o malinowym smaku i zapachu ułatwia podawanie, szczególnie u pacjentów z trudnościami w połykaniu tabletek.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, dysfagia, etiologia wirusowa, herpes simplex, infekcja dróg oddechowych, inozyna pranobeks, mechanizm obronny organizmu, nawracająca infekcja górnych dróg oddechowych, niedobór odporności, obniżona odporność, opryszczka wargowa, replikacja wirusa, syrop malinowy, wirus opryszczki pospolitej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Groprinosin Forte 1000 mg
Groprinosin Forte (inozyna pranobeks 1000 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najistotniejszym jest bardzo częste (≥ 1/10) zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, co może prowadzić do hiperurykemii i zwiększonego ryzyka kamicy nerkowej u pacjentów predysponowanych. W badaniach klinicznych obserwowano często (>1%) bóle głowy, zawroty głowy, nudności, bóle w nadbrzuszu, świąd, wysypkę, bóle stawów, zmęczenie oraz złe samopoczucie. Dodatkowo często stwierdzano podwyższone wartości mocznika, aminotransferaz (AspAT, AlAT) oraz fosfatazy zasadowej, co może wskazywać na przejściowe zaburzenia funkcji nerek, wątroby lub układu kostnego. Rzadziej (<1%) występowały zaburzenia snu, biegunka, zaparcia, wielomocz oraz nerwowość.
bezsenność, biegunka, ból głowy, ból stawu, ból w nadbrzuszu, dna moczanowa, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kamień moczowy, nadwrażliwość, nudności z wymiotami, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, świąd, wielomocz, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaparcie, zawroty głowy, zwiększona aktywność aminotransferaz, zwiększona aktywność fosfatazy zasadowej, zwiększone stężenie kwasu moczowego, zwiększone stężenie mocznika - Leksykon leków
Przedawkowanie – Groprinosin Forte 1000 mg
Przedawkowanie inozyny pranobeksu, substancji czynnej Groprinosinu Forte 1000 mg, jest zjawiskiem rzadkim i dotychczas nie odnotowano takich przypadków w praktyce klinicznej. Na podstawie danych toksykologicznych z badań na modelach zwierzęcych, nie przewiduje się wystąpienia ciężkich działań niepożądanych poza istotnym podwyższeniem stężenia kwasu moczowego w surowicy. Hiperurykemia, będąca głównym objawem przedawkowania, może prowadzić do powikłań takich jak dna moczanowa, bóle stawów czy kamica nerkowa, zwłaszcza przy długotrwałym utrzymywaniu się wysokich poziomów kwasu moczowego. Preparat zawiera inozynę pranobeks oraz 4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy w stosunku molarnym 1:3, co należy uwzględnić podczas oceny ryzyka i planowania terapii.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Virumed 1000 mg
Virumed, zawierający inozynę pranobeks w stosunku molarnym 1:3 (inozyna oraz 4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy), jest podawany doustnie w formie proszku do sporządzania roztworu. Dawkowanie powinno być indywidualizowane na podstawie masy ciała pacjenta oraz nasilenia choroby, z zalecaną dawką dobową 50 mg/kg masy ciała, typowo 3 g (3 saszetki po 1000 mg) podzielone na 3-4 dawki w ciągu doby, maksymalnie do 4 g (4 saszetki). Standardowy czas terapii wynosi 5-14 dni, z kontynuacją podawania leku przez 1-2 dni po ustąpieniu objawów, aby zapobiec nawrotowi infekcji. Preparat jest szczególnie wskazany dla dorosłych i osób w podeszłym wieku, z podawaniem co 6 lub 8 godzin.
acetamidobenzoesan hydroksypropylodimetyloamoniowy, cukrzyca, dawka dobowa, dawka maksymalna, dawka podzielona, dawkowanie leku, inozyna pranobeks, masa ciała, nasilenie choroby, nawrót infekcji, nietolerancja cukrów, pacjent w podeszłym wieku, roztwór doustny, sacharoza, schemat dawkowania, sorbitol - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine duo 1000 mg + 6,25 mg Zn2+
Dane przedkliniczne leku Neosine duo, zawierającego 1000 mg inozyny pranobeksu oraz 6,25 mg jonów cynku, potwierdzają jego korzystny profil bezpieczeństwa. Toksyczność ostra, podostra i przewlekła inozyny pranobeksu była badana na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) przy dawkach sięgających 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Ustalona dawka LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, wskazując na bardzo niski poziom toksyczności ostrej. Długoterminowe badania toksykologiczne nie wykazały właściwości karcynogennych ani mutagennych inozyny pranobeksu, potwierdzając bezpieczeństwo genotoksyczne w badaniach in vivo i in vitro, w tym na ludzkich limfocytach krwi obwodowej.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, cynk glukonian, dawka LD50, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie toksyczne, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, jony cynku, limfocyt krwi obwodowej, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, stężenie terapeutyczne, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wada wrodzona, właściwości karcynogenne, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pranosin 50 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne inozyny pranobeks, składnika aktywnego leku Pranosin (50 mg/ml, syrop), wykazały bardzo niski profil toksyczności. W badaniach toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) stosowano dawki do 1500 mg/kg masy ciała na dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej dla ludzi (100 mg/kg m.c./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vivo i in vitro potwierdziły brak działania mutagennego.
badanie in vitro, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, margines terapeutyczny, materiał genetyczny komórki, potencjał karcynogenny, potencjał teratogenny, profil toksyczności, test in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna - Leksykon substancji czynnych
Inozyna – Przedawkowanie
Inozyna pranobeks, będąca kompleksem inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3, jest szeroko stosowanym lekiem, dla którego nie odnotowano dotychczas klinicznych przypadków przedawkowania. Badania toksyczności na modelach zwierzęcych wskazują, że głównym efektem przedawkowania jest istotne zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi, co może prowadzić do hiperurykemii. Potencjalne objawy przedawkowania obejmują m.in. ostre zapalenie stawów (dna moczanowa), kamicę nerkową, objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) oraz układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy, zmęczenie). Nie określono jednak konkretnej dawki progowej wywołującej te objawy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią dny moczanowej, kamicy nerkowej, niewydolności nerek oraz u osób starszych i przyjmujących leki wpływające na metabolizm kwasu moczowego.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, alkalizacja moczu, allopurynol, BUN, diureza, dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, GFR, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kamica nerkowa, kolchicyna, kortykosteroid, kreatynina, kryształy kwasu moczowego, kwas moczowy, niewydolność nerek, oksydaza ksantynowa, oksydaza moczanowa, rasburykaza, technika nerkozastępcza, złogi moczanowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Akvir 500 mg
AKVIR w postaci tabletek 500 mg zawiera inozynę pranobeks, będącą kompleksem inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molowym 1:3. Lek jest wskazany do wspomagania odporności u pacjentów z obniżoną funkcją układu immunologicznego, zwłaszcza przy nawracających infekcjach górnych dróg oddechowych. Ponadto, AKVIR jest stosowany w leczeniu opryszczki warg i skóry twarzy wywołanej przez wirus Herpes simplex, szczególnie w początkowym stadium zakażenia, celem ograniczenia nasilenia objawów i skrócenia czasu trwania infekcji. Tabletki mają postać białych do jasnokremowych, podłużnych, obustronnie wypukłych tabletek, zawierających 80 mg mannitolu jako substancji pomocniczej.
herpes simplex, infekcja bakteryjna, infekcje górnych dróg oddechowych, inozyna pranobeks, leczenie przeciwinfekcyjne, leczenie przyczynowe, objawy opryszczki, obniżona odporność, opryszczka warg i skóry twarzy, postępowanie terapeutyczne, terapia wspomagająca, układ immunologiczny, wykwity pęcherzykowe, zaburzenia odporności, zakażenie Herpes simplex - Leksykon leków
Przeciwwskazania – AKVIR o smaku truskawkowym 250 mg/5 ml
Lek AKVIR w postaci syropu o stężeniu 250 mg/5 ml (inozyna pranobeks 50 mg/ml) zawiera kompleks inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na inozynę pranobeks lub substancje pomocnicze, w tym sacharozę (3250 mg/5 ml), metylu parahydroksybenzoesan (E 218), propylu parahydroksybenzoesan (E 216) oraz sód (2,93 mg/5 ml). Ze względu na wysoką zawartość sacharozy, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z cukrzycą lub nietolerancją sacharozy. Syrop ma smak truskawkowy i klarowną, bezbarwną do jasnożółtej barwy konsystencję.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Virumed 1000 mg
Inozyny pranobeks, substancja czynna leku Virumed, jest syntetyczną pochodną puryny o podwójnym mechanizmie działania: immunostymulującym oraz przeciwwirusowym. Lek ten, sklasyfikowany pod kodem ATC J05AX05, wykazuje zdolność do normalizacji niedostatecznych mechanizmów odporności komórkowej poprzez indukcję odpowiedzi typu Th1, co skutkuje dojrzewaniem i różnicowaniem limfocytów T oraz nasileniem reakcji limfoproliferacyjnych. Ponadto, inozyny pranobeks reguluje cytotoksyczność limfocytów T i komórek NK, funkcjonowanie limfocytów supresorowych T8 i pomocniczych T4, a także zwiększa poziom IgG i ekspresję markerów dopełniacza. W badaniach in vitro wykazano wzrost produkcji IL-1 i IL-2 oraz ekspresji receptora IL-2, natomiast in vivo potwierdzono zwiększenie wydzielania IFN-γ i zmniejszenie IL-4, co podkreśla jego immunomodulujące właściwości.
chemotaksja, cytokina prozapalna, cytotoksyczność limfocytów T, działanie immunostymulujące, działanie przeciwwirusowe, fagocytoza, fosfodiesteraza cGMP, immunoglobulina G, inozyna pranobeks, interferon gamma, interleukina-1, interleukina-2, interleukina-4, komórka NK, kwas orotowy, łańcuch poliadenylowy, limfocyt pomocniczy T4, limfocyt supresorowy T8, limfocyt T, marker dopełniacza, odporność komórkowa, odpowiedź typu Th1, reakcja limfoproliferacyjna, wirus opryszczki typu I - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Groprinosin 50 mg/ml
Produkt leczniczy Groprinosin, zawierający inozynę pranobeks (kompleks inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3), wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania inozyny pranobeks w tych okresach są ograniczone, a wpływ na rozwój płodu nie został przebadany u ludzi. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko. Podobnie, brak jest danych potwierdzających przenikanie inozyny do mleka matki, co ogranicza możliwość bezpiecznego stosowania u kobiet karmiących. Syrop Groprinosin zawiera dodatkowo sacharozę (650 mg/ml), metylu parahydroksybenzoesan (E 218), propylu parahydroksybenzoesan (E 216) oraz etanol (20 mg/ml), które również należy uwzględnić w ocenie bezpieczeństwa.
Decyzja o zastosowaniu Groprinosinu u kobiet w ciąży lub karmiących powinna opierać się na indywidualnej ocenie klinicznej, uwzględniającej ciężkość schorzenia, dostępność alternatywnych terapii o lepszym profilu bezpieczeństwa, etap ciąży oraz potencjalne konsekwencje braku leczenia. Lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentką brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa, możliwe ryzyko dla płodu i dziecka karmionego, a także korzyści terapeutyczne. W przypadku podjęcia decyzji o leczeniu konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu zdrowia matki i dziecka. Takie podejście minimalizuje ryzyko i pozwala na świadome zarządzanie terapią w tych szczególnych okresach.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, bezpieczeństwo w ciąży, bezpieczeństwo w laktacji, etanol, Groprinosin, inozyna, inozyna pranobeks, metylu parahydroksybenzoesan, ocena korzyści-ryzyka, propylu parahydroksybenzoesan, przeciwwskazania w ciąży, przeciwwskazania w laktacji, przenikanie do mleka, rozwój płodu, sacharoza, syrop leczniczy - Leksykon substancji czynnych
Inozyna pranobeks – Przedawkowanie
Inozyna pranobeks, będąca kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3, wykazuje niski profil toksyczności, co potwierdzają dane z charakterystyk produktów leczniczych (np. AKVIR, Groprinosin, Isoprinosine). Brak jest udokumentowanych przypadków przedawkowania u ludzi, a potencjalne skutki przedawkowania opierają się na badaniach na modelach zwierzęcych. Głównym zagrożeniem jest istotne podwyższenie stężenia kwasu moczowego w surowicy, co może prowadzić do hiperurykemii i powikłań takich jak napad dny moczanowej, nefropatia moczanowa oraz kamica nerkowa. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie objawowe, monitorowanie stężenia kwasu moczowego, odpowiednie nawodnienie, wsparcie funkcji nerek oraz, w razie potrzeby, stosowanie leków urykozurycznych (np. probenecyd) i inhibitorów oksydazy ksantynowej (np. allopurynol).
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, alkalizacja moczu, allopurynol, dna moczanowa, hiperurykemia, inhibitor oksydazy ksantynowej, inozyna pranobeks, jon cynku, kamica nerkowa, kamień moczanowy, kolka nerkowa, krwiomocz, kwas moczowy, lek obniżający poziom kwasu moczowego, lek urykozuryczny, napad dny moczanowej, nefropatia moczanowa, niedokrwistość, ostry napad, przewlekła choroba nerek, spowolnienie psychomotoryczne, toksyczność cynku, wodorowęglan sodu, zaburzenia czynności nerek, zatrucie cynkiem - Leksykon leków
Przedawkowanie – Isoprinosine 50 mg/ml
Przedawkowanie Isoprinosine (50 mg/ml syrop) prowadzi przede wszystkim do hiperurykemii, czyli podwyższenia stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi, co wynika z metabolizmu inozyny pranobeksu. W 5 ml syropu znajduje się 250 mg inozyny pranobeksu oraz 3250 mg sacharozy, co przy dużym spożyciu może wywołać zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka, spowodowane działaniem drażniącym i osmotycznym sacharozy. Ponadto, obecność parahydroksybenzoesanów może wywołać reakcje alergiczne, w tym reakcje skórne i duszność. W przypadku przedawkowania należy wdrożyć postępowanie objawowe, monitorować stężenie kwasu moczowego, funkcję nerek oraz równowagę wodno-elektrolitową, a także rozważyć zastosowanie leków zmniejszających stężenie kwasu moczowego i leków przeciwhistaminowych lub kortykosteroidów w przypadku reakcji alergicznych.
badanie biochemiczne, błona śluzowa przewodu pokarmowego, duszność, efekt osmotyczny, funkcja nerek, funkcja wątroby, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kortykosteroid, kreatynina, kwas moczowy, lek przeciwhistaminowy, mocznik, monitorowanie funkcji życiowych, niewydolność nerek, objawy żołądkowo-jelitowe, parahydroksybenzoesany, przedawkowanie inozyny pranobeksu, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, równowaga elektrolitowa, równowaga wodno-elektrolitowa, sacharoza, stężenie kwasu moczowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie funkcji nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Neosine duo (500 mg + 3,125 mg Zn 2+)/5 ml
Neosine duo to lek przeciwwirusowy zawierający inozynę pranobeks (500 mg/5 ml) oraz jony cynku w formie glukonianu cynku (3,125 mg Zn²⁺/5 ml). Inozyna pranobeks wykazuje podwójny mechanizm działania: immunostymulujący i przeciwwirusowy, wzmacniając zarówno odporność humoralną, jak i komórkową. Substancja ta indukuje odpowiedź typu Th1, stymuluje dojrzewanie i różnicowanie limfocytów T, zwiększa produkcję cytokin (IL-1, IL-2, IFN-γ, TNF-α) oraz poprawia funkcje komórek NK i makrofagów. Działanie przeciwwirusowe polega na hamowaniu syntezy wirusowego RNA i białek, co ogranicza replikację wirusów, w tym HSV-1, a także wykazuje skuteczność w leczeniu nawracającej opryszczki wargowej. Cynk, jako niezbędny pierwiastek śladowy, wspiera funkcje immunologiczne i metaboliczne, a jego niedobór prowadzi do osłabienia odporności i zwiększonej podatności na infekcje.
chemotaksja i fagocytoza, czynnik martwicy nowotworów alfa, działanie immunostymulujące, działanie przeciwwirusowe, działanie synergistyczne, fosfodiesteraza cGMP, glukonian cynku, immunoglobulina klasy G, inozyna pranobeks, interferon gamma, interleukina-1, interleukina-2, komórka fagocytarna, komórki NK, koronawirus SARS-CoV-2, limfocyt T, limfocyty pomocnicze T CD4, limfocyty supresorowe T CD8, marker dopełniacza, monocyty i makrofagi, nawracająca opryszczka wargowa, neutrofile, odporność humoralna, odporność komórkowa, odpowiedź typu Th1, polimeraza RNA zależna od RNA, reaktywne formy tlenu, synteza mRNA, wirus grypy AH1N1, wirus opryszczki typu I - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pranosin
Produkt leczniczy Pranosin (50 mg/ml, syrop) wymaga szczególnej ostrożności podczas terapii, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem hiperurykemii, dny moczanowej, kamicy moczowej oraz zaburzeniami czynności nerek. Inozyna pranobeks, metabolizowana do kwasu moczowego, może powodować przemijające zwiększenie jego stężenia w surowicy i moczu, zwykle poniżej 8 mg/dl (0,42 mmol/l). Monitorowanie stężenia kwasu moczowego, parametrów czynności nerek i wątroby oraz morfologii krwi jest wskazane szczególnie przy terapii trwającej ≥3 miesiące, ze względu na ryzyko powstawania kamieni nerkowych. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości, takich jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy czy anafilaksja, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie odpowiedniego postępowania przeciwalergicznego.
anafilaksja, czynność nerek, czynność wątroby, dna moczanowa, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kamica moczowa, kamień nerkowy, kwas moczowy, metylu parahydroksybenzoesan, morfologia krwi, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Isoprinosine 50 mg/ml
Isoprinosine (inozyna pranobeks) w stężeniu 50 mg/ml w formie syropu to preparat przeciwwirusowy o podwójnym mechanizmie działania: immunostymulującym i przeciwwirusowym. Substancja czynna, będąca kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3, wykazuje zdolność do modulacji odpowiedzi immunologicznej gospodarza poprzez indukcję odpowiedzi typu Th1, co prowadzi do aktywacji i różnicowania limfocytów T oraz zwiększenia reakcji limfoproliferacyjnych. W badaniach in vitro i in vivo potwierdzono wzrost produkcji cytokin prozapalnych (IL-1, IL-2, IFN-γ) oraz zmniejszenie IL-4, a także zwiększenie cytotoksyczności limfocytów T i komórek NK, modulację limfocytów CD4+ i CD8+, oraz wzrost poziomu IgG i markerów dopełniacza. Ponadto lek stymuluje chemotaksję i fagocytozę komórek układu odpornościowego, takich jak neutrofile, monocyty i makrofagi.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, chemotaksja, cytotoksyczność limfocytów T, cząsteczki wewnątrzbłonowe, działanie immunostymulujące, działanie przeciwwirusowe, fagocytoza, fosfodiesteraza cGMP, immunoglobulina G, inozyna pranobeks, interferon gamma, interleukina-1, interleukina-2, interleukina-4, komórki NK, kwas orotowy, łańcuch poliadenylowy, limfocyty pomocnicze CD4+, limfocyty supresorowe CD8+, metylu parahydroksybenzoesan, odpowiedź typu Th1, pochodna puryny, preparat przeciwwirusowy, propylu parahydroksybenzoesan, receptor IL-2, receptor komórek T, synteza mRNA, wirusowy RNA, wirusowy RNA przekaźnikowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Neosine duo (500 mg + 3,125 mg Zn 2+)/5 ml
Neosine duo, syrop zawierający 500 mg inozyny pranobeksu oraz 3,125 mg jonów cynku (Zn) na 5 ml, powinien być dawkowany indywidualnie na podstawie masy ciała pacjenta. U dorosłych, w tym osób powyżej 65 roku życia, zalecana dawka wynosi 0,5 ml/kg mc./dobę (50 mg inozyny pranobeksu/kg mc./dobę), zwykle 30 ml podzielone na 3-4 dawki, z maksymalną dawką dobową 40 ml (4 g inozyny pranobeksu). U dzieci powyżej 1 roku życia stosuje się analogiczne dawkowanie 0,5 ml/kg mc./dobę, podzielone na 3-4 dawki, z dawkami dostosowanymi do masy ciała według szczegółowej tabeli (np. dla masy 10-14 kg: 7,5 ml syropu/dobę, co odpowiada 750 mg inozyny pranobeksu i 9,375 mg jonów cynku). Leczenie powinno rozpocząć się możliwie szybko po wystąpieniu objawów infekcji i trwać standardowo 5-14 dni, z kontynuacją przez 1-2 dni po ustąpieniu symptomów. W immunomodulacji u dzieci z obniżoną odpornością zaleca się stosowanie przez 10 dni w miesiącu przez 3 kolejne miesiące.
cynku glukonian, dawka dobowa, dawkowanie leku, dysfagia, działanie immunomodulujące, działanie przeciwwirusowe, glikol propylenowy, immunomodulacja, inozyna pranobeks, jony cynku, metylu parahydroksybenzoesan, Neosine duo, nietolerancja parabenów, obniżona odporność, propylu parahydroksybenzoesan, sacharoza, układ odpornościowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Neotac 50 mg/ml
Neotac to syrop zawierający 50 mg/ml inozyny pranobeksu, będącej kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Preparat jest przejrzysty, prawie bezbarwny, o charakterystycznym cytrusowym zapachu, co ułatwia podawanie pacjentom z trudnościami w połykaniu. Syrop zawiera substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym, w tym 650 mg/ml sacharozy, 1,80 mg/ml metylu parahydroksybenzoesanu (E 218), 0,20 mg/ml propylu parahydroksybenzoesanu (E 216), glicerol, aromat cytrynowy (zawierający etanol i glikol propylenowy) oraz wodę oczyszczoną. Opakowanie to butelka ze szkła oranżowego o pojemności 180 ml z miarką 10 ml skalowaną co 2,5 ml, umożliwiającą precyzyjne dawkowanie.
dysfagia, glikol propylenowy, inozyna pranobeks, interakcja lekowa, metylu parahydroksybenzoesan, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, polietylen o niskiej gęstości, polipropylen, postać farmaceutyczna, propylu parahydroksybenzoesan, sacharoza, substancja czynna, substancja pomocnicza, syrop - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Viruzine Forte 1000 mg
Viruzine Forte zawiera inozynę pranobeks, będącą kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Po podaniu doustnym lek charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem (≥90%) oraz szeroką dystrybucją w organizmie, z najwyższą aktywnością w nerkach, płucach, wątrobie i sercu. Maksymalne stężenia w osoczu osiągają 3,7 µg/ml dla DIP po 2 godzinach oraz 9,4 µg/ml dla PacBA po 1 godzinie. Metabolizm obejmuje przemiany DIP do N-tlenku DIP oraz PacBA do o-acyloglukuronidu, a inozyna ulega degradacji do kwasu moczowego, którego stężenie wykazuje wahania ±10% w 1-3 godzinie po podaniu. Wydalanie następuje głównie przez nerki, z odzyskiem 85% dawki PacBA i 95% DIP wraz z metabolitami w moczu.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, AUC, biodostępność, degradacja puryn, hipoksantyna, inozyna pranobeks, ksantyna, kwas moczowy, kwas p-acetamidobenzoesowy, N, N-dimetyloamino-2-propanol, N-tlenek DIP, o-acyloglukuronid, okres półtrwania, stan równowagi, stężenie terapeutyczne, stężenie w osoczu, wydalanie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eloprine Forte 1000 mg
Eloprine Forte, zawierający 1000 mg inozyny pranobeksu, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych sklasyfikowanych według układów i narządów MedDRA. Najczęstszym działaniem jest bardzo częste (≥1/10) zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, które normalizuje się kilka dni po zakończeniu terapii. W obrębie układu nerwowego często (≥1/100 do <1/10) występują bóle głowy, zawroty głowy, zmęczenie i złe samopoczucie, a niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) nerwowość, senność lub bezsenność. Ze strony przewodu pokarmowego często obserwuje się nudności (z wymiotami lub bez) oraz dyskomfort w nadbrzuszu, a niezbyt często biegunki i zaparcia. Skórne działania niepożądane, takie jak świąd i wysypka, występują często, natomiast rumień zgłaszany jest z nieznaną częstością. Bóle stawów są częstym objawem ze strony układu mięśniowo-szkieletowego, a wielomocz występuje niezbyt często.
aminotransferaza, azot mocznikowy, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, dyskomfort w nadbrzuszu, fosfataza zasadowa, inozyna pranobeks, kwas moczowy, nadwrażliwość, nerwowość, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, świąd, wielomocz, wysypka, zaburzenie dróg moczowych, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie skóry, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaparcie, zawrót głowy, złe samopoczucie, zmęczenie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Neosine Plus 500 mg + 3,125 mg Zn 2+
Neosine Plus, zawierający 500 mg inozyny pranobeksu oraz 3,125 mg jonów cynku w jednej tabletce, jest dawkowany indywidualnie na podstawie masy ciała pacjenta. Standardowa dawka wynosi 50 mg inozyny pranobeksu na kg masy ciała na dobę, podzielona na kilka dawek. U dorosłych i osób powyżej 65 roku życia zaleca się przyjmowanie 2 tabletek trzy razy dziennie, nie przekraczając maksymalnej dawki 8 tabletek (4 g inozyny pranobeksu) na dobę. U dzieci powyżej 1 roku życia dawkowanie również opiera się na 50 mg/kg m.c./dobę, podawanej w kilku dawkach, z możliwością stosowania syropu u pacjentów mających trudności z połykaniem tabletek. Terapia powinna trwać od 5 do 14 dni, z kontynuacją podawania leku przez 1-2 dni po ustąpieniu objawów, co zmniejsza ryzyko nawrotu infekcji.
dawka pojedyncza, dawkowanie według masy ciała, efekt terapeutyczny, glukonian cynku, inozyna pranobeks, jony cynku, masa ciała, nawrót infekcji, objawy infekcji, pacjent pediatryczny, podanie doustne, podeszły wiek, skuteczna terapia, substancja czynna, syrop leczniczy, trudność połykania, wywiad medyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Neosine Plus 500 mg + 3,125 mg Zn 2+
Neosine Plus to preparat zawierający 500 mg inozyny pranobeksu oraz 3,125 mg jonów cynku (w postaci cynku glukonianu) w jednej tabletce, przeznaczony do wspomagania układu immunologicznego oraz leczenia opryszczki warg i skóry twarzy wywołanej przez wirus Herpes simplex. Inozyna pranobeks wykazuje działanie immunomodulujące, a cynk odgrywa kluczową rolę w funkcjonowaniu układu odpornościowego oraz procesach gojenia tkanek. Produkt jest wskazany u dorosłych i dzieci powyżej 1. roku życia, szczególnie w przypadku nawracających infekcji górnych dróg oddechowych (częściej niż 3-4 razy w roku), w okresach zwiększonej zachorowalności oraz w stanach zwiększonego zapotrzebowania na cynk. Tabletki są podłużne, owalne, białe, z linią podziału i grawerem „N 5”, co umożliwia łatwe dostosowanie dawki.
alergia na pszenicę, celiakia, dieta niskosodowa, działanie immunomodulujące, działanie przeciwwirusowe, glukonian cynku, gojenie tkanek, herpes simplex, infekcja wirusowa, inozyna pranobeks, leczenie wspomagające, nawracające infekcje dróg oddechowych, obniżona odporność, okres prodromalny, opryszczka warg, procesy immunologiczne, układ odpornościowy, wirus opryszczki pospolitej, zaburzenia odporności, zapotrzebowanie na cynk - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Eloprine Forte 500 mg/5 ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna syropu Eloprine Forte (500 mg/5 ml), wykazuje działanie immunostymulujące i przeciwwirusowe. Brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu inozyny pranobeksu na płodność u kobiet i mężczyzn oraz bezpieczeństwa stosowania w ciąży. Nie przeprowadzono kontrolowanych badań oceniających wpływ na rozwój płodu, dlatego lek nie powinien być stosowany u kobiet ciężarnych, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko. Decyzja o terapii powinna uwzględniać stan kliniczny pacjentki, nasilenie objawów, możliwość zastosowania alternatywnych metod leczenia, okres ciąży oraz potencjalny wpływ na płód.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, choroba podstawowa, ciąża, działanie immunostymulujące, działanie przeciwwirusowe, glikol propylenowy, inozyna, inozyna pranobeks, karmienie piersią, laktacja, metyl parahydroksybenzoesan, mleko matki, płodność, profil bezpieczeństwa, propyl parahydroksybenzoesan, przenikanie substancji czynnej, rozwijający się płód, rozwój płodu, stan kliniczny, stosunek molarny, substancja pomocnicza, wiek reprodukcyjny - Leksykon substancji czynnych
N,N-2-dimetyloamino-2-propanol – Właściwości farmakodynamiczne
N,N-2-dimetyloamino-2-propanol, będący składnikiem aktywnym kompleksu inozyny pranobeks (lek Eloprine), pełni kluczową rolę w modulacji odpowiedzi immunologicznej. Substancja ta stymuluje odpowiedź immunologiczną typu Th1, promuje dojrzewanie i różnicowanie limfocytów T oraz nasila reakcje limfoproliferacyjne. Wpływa również na mechanizmy cytotoksyczności limfocytów T, funkcjonowanie komórek NK, limfocytów supresorowych T8 oraz pomocniczych T4, a także zwiększa poziom immunoglobulin klasy G (IgG) i ekspresję markerów dopełniacza. Kompleks ten intensyfikuje produkcję cytokin, w tym IL-1, IL-2 oraz IFN-γ, jednocześnie obniżając poziom IL-4, co potwierdzono w badaniach in vitro i in vivo. Ponadto, N,N-2-dimetyloamino-2-propanol wzmacnia chemotaksję i fagocytozę neutrofili, monocytów i makrofagów, co znacząco poprawia nieswoistą odpowiedź immunologiczną organizmu.
chemotaksja i fagocytoza, cytokina, cząsteczka wewnątrzbłonowa, dojrzewanie limfocytów T, działanie immunofarmakologiczne, fosfodiesteraza cGMP, immunoglobulina klasy G, inozyna pranobeks, interferon gamma, interleukina-1, interleukina-2, interleukina-4, komórka immunologiczna, komórka NK, kwas 4-acetamidobenzoesowy, kwas orotowy, łańcuch poliadenylowy, lek przeciwwirusowy, limfocyt pomocniczy T4, limfocyt supresorowy T8, marker dopełniacza, monocyt i makrofag, neutrofil, nieswoista odpowiedź immunologiczna, odpowiedź immunologiczna gospodarza, odpowiedź immunologiczna Th1, odpowiedź odpornościowa, pochodna puryny, proces translacji, reakcja limfoproliferacyjna, receptor IL-2, różnicowanie limfocytów T, synteza mRNA, wirus opryszczki typu I, wirusowe RNA - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Inuprin 500 mg
Inozyna pranobeks (produkt leczniczy INUPRIN) w dawce 500 mg, zawierająca inozynę oraz 4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy w stosunku molarnym 1:3, wykazuje niski potencjał wpływu na zdolności psychomotoryczne, co sugeruje minimalne ryzyko upośledzenia prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Mimo korzystnego profilu farmakodynamicznego, terapia może wiązać się z występowaniem działań niepożądanych takich jak ból głowy, zawroty głowy oraz uczucie senności, które mogą negatywnie wpływać na koncentrację, równowagę oraz czas reakcji, zwiększając ryzyko wypadków drogowych i urazów podczas obsługi maszyn. Lekarz powinien szczegółowo informować pacjenta o tych potencjalnych efektach oraz monitorować ich nasilenie w kontekście całkowitego obrazu klinicznego i stosowanych leków współistniejących.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, inozyna pranobeks, mikrodrzemka, modyfikacja dawkowania, obraz kliniczny, profil farmakodynamiczny, senność, sprawność psychofizyczna, zawrót głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Groprinosin Baby 50 mg/ml
Groprinosin Baby to syrop doustny o stężeniu 250 mg/5 ml, zawierający inozynę pranobeks (50 mg/ml) jako substancję czynną, będącą kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3, co zapewnia optymalną biodostępność i skuteczność terapeutyczną. Produkt zawiera substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (650 mg/ml), metylu parahydroksybenzoesan (1,8 mg/ml) i propylu parahydroksybenzoesan (0,2 mg/ml), które mogą mieć znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą, nietolerancją fruktozy lub alergiami. Syrop jest pakowany w butelki 150 ml z dozownikiem strzykawkowym umożliwiającym precyzyjne dawkowanie, co jest istotne w pediatrii.
biodostępność, dieta niskosodowa, działanie przeciwgrzybicze, inozyna pranobeks, nietolerancja fruktozy, niezgodność farmaceutyczna, odpady medyczne, reakcja alergiczna, regulator kwasowości, skażenie mikrobiologiczne, stabilność mikrobiologiczna, substancje pomocnicze, terapia pediatryczna, zanieczyszczenie farmaceutyczne