Właściwości farmakodynamiczne leku Virumed

Virumed zawierający inozyny pranobeks należy do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwwirusowych do stosowania ogólnego, działających bezpośrednio na wirusy, sklasyfikowanych pod kodem ATC: J05AX05. Substancja czynna stanowi syntetyczną pochodną puryny i wykazuje podwójny mechanizm działania – zarówno immunostymulujący, jak i przeciwwirusowy. Efekt terapeutyczny wynika przede wszystkim z wyraźnego pobudzenia odpowiedzi odpornościowej organizmu in vivo pod wpływem działania leku.¹

Wpływ na układ immunologiczny

Badania kliniczne potwierdziły, że inozyny pranobeks normalizuje (przywracając poziom właściwy dla pacjenta) nieprawidłowo funkcjonujące lub niedostateczne mechanizmy odporności komórkowej. Działanie to realizowane jest poprzez wywoływanie odpowiedzi typu Th1, co prowadzi do dojrzewania i różnicowania limfocytów T oraz nasilenia indukowanych reakcji limfoproliferacyjnych w komórkach aktywowanych mitogenem lub antygenem.²

Udokumentowano również, że inozyny pranobeks reguluje następujące mechanizmy i procesy immunologiczne:³

• Mechanizmy cytotoksyczności limfocytów T oraz komórek NK
• Funkcjonowanie limfocytów supresorowych T8 oraz pomocniczych T4
• Zwiększenie poziomu IgG oraz powierzchniowych markerów dopełniacza

Wpływ na cytokiny i mediatory odpowiedzi immunologicznej

W badaniach in vitro wykazano, że inozyny pranobeks znacząco nasila wytwarzanie ważnych cytokin prozapalnych – interleukiny 1 (IL-1) oraz interleukiny 2 (IL-2), jednocześnie zwiększając ekspresję receptora IL-2. Z kolei badania in vivo potwierdziły, że lek znamiennie zwiększa endogenne wydzielanie interferonu gamma (IFN-γ), przy jednoczesnym zmniejszeniu wytwarzania interleukiny 4 (IL-4).⁴

Wpływ na funkcje komórkowe układu odpornościowego

Udowodniono również, że inozyny pranobeks nasila chemotaksję i fagocytozę głównych komórek odpowiedzi immunologicznej nieswoistej: neutrofili, monocytów i makrofagów.⁵

Mechanizmy działania przeciwwirusowego

W badaniach in vivo wykazano, że inozyny pranobeks wzmaga pobudzenie obniżonej syntezy mRNA białek limfocytów oraz sprawność procesu translacji, jednocześnie hamując syntezę wirusowego RNA. Mechanizmy przeciwwirusowe obejmują (choć ich dokładny udział wymaga dalszych badań):⁶

1. Wbudowywanie związanego z inozyną kwasu orotowego do polirybosomów
2. Hamowanie dołączania łańcucha poliadenylowego do wirusowego RNA przekaźnikowego
3. Reorganizacja molekularna w limfocytarnych cząsteczkach wewnątrzbłonowych (IMP, ang. intramembrane plasma particles), prowadząca do niemal trzykrotnego zwiększenia ich gęstości

Inne właściwości farmakodynamiczne

Inozyny pranobeks hamuje fosfodiestrazę cGMP in vitro, jednak efekt ten obserwuje się jedynie przy zastosowaniu dużych stężeń substancji. Co istotne, działanie to nie występuje przy poziomach leku zapewniających działanie immunofarmakologiczne in vivo.⁷

W badaniach in vitro wykazano również, że inozyny pranobeks posiada potencjał do hamowania replikacji wirusa opryszczki typu I (HSV-1), co potwierdza jego działanie przeciwwirusowe.⁸