karboksyloesterazy
Karboksyloesterazy to grupa enzymów hydrolaz, które katalizują hydrolizę wiązań estrowych w różnych związkach chemicznych, w tym lekach, toksynach i związkach endogennych. Odgrywają kluczową rolę w metabolizmie wielu leków, przekształcając nieaktywne proleki w ich aktywne metabolity.
W organizmie człowieka występują dwa główne typy karboksyloesteraz: CES1 (ekspresja głównie w wątrobie) i CES2 (ekspresja w jelicie cienkim i wątrobie). CES1 metabolizuje związki z małymi grupami alkoholowymi i dużymi grupami acylowymi, natomiast CES2 preferuje substancje z dużymi grupami alkoholowymi i małymi grupami acylowymi.
Klinicznie znaczącym aspektem aktywności karboksyloesteraz jest ich udział w aktywacji proleków takich jak klopidogrel, oseltamiwir, irynotekan czy kapecytabina. Zmienności genetyczne w genach kodujących te enzymy mogą prowadzić do różnic w metabolizmie leków między pacjentami i wpływać na skuteczność terapii lub ryzyko działań niepożądanych.
Karboksyloesterazy pełnią również funkcję ochronną w organizmie, uczestnicząc w detoksykacji substancji egzogennych, w tym pestycydów fosforoorganicznych i karbaminianów. Ich zahamowanie może prowadzić do nasilenia toksyczności tych związków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ramizek Plus 5 mg + 2,5 mg
Ramizek Plus zawiera bisoprolol i ramipryl, których farmakokinetyka charakteryzuje się wysoką biodostępnością (bisoprolol 85-90%, ramipryl min. 56%, ramiprylat 45%). Bisoprolol osiąga maksymalne stężenie (Cmax) około 31,86 ng/ml po 2 godzinach, z objętością dystrybucji 3,2 l/kg i umiarkowanym wiązaniem z białkami osocza (~30%). Metabolizowany jest głównie przez CYP3A4 do nieaktywnych metabolitów, z eliminacją 50% przez nerki i 50% przez wątrobę. Okres półtrwania bisoprololu w fazie eliminacji wynosi 10-12 godzin, z końcową fazą >50 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Ramipryl szybko się wchłania, osiągając Cmax po 1 godzinie, a jego aktywny metabolit ramiprylat po 2-4 godzinach; ramiprylat wykazuje długi okres półtrwania w fazie wolnej eliminacji (~110 godzin). Objętość dystrybucji ramiprylu i ramiprylatu wynosi odpowiednio około 90 l i 500 l, a wiązanie z białkami osocza to 73% i 56%. Ramipryl jest metabolizowany przez karboksyloesterazy do ramiprylatu, a wydalany w 60% z moczem i 40% z kałem.
aktywny metabolit, AUC, bariera krew-mózg, biodostępność bisoprololu, CYP2D6, CYP3A4, efekt pierwszego przejścia, hamowanie ACE, inhibitor ACE, karboksyloesterazy, kinetyka bisoprololu, klirens całkowity, klirens kreatyniny, klirens wątrobowy, konwertaza angiotensyny, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjenci dializowani, ramiprylat, receptory β-adrenergiczne, stan równowagi dynamicznej, stężenie maksymalne, stężenie osoczowe, wydalanie z żółcią - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ramizek Plus 10 mg + 5 mg
Bisoprolol, składnik leku Ramizek Plus, charakteryzuje się wysoką biodostępnością (85-90%) po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) około 31,86 ng/ml osiąganym po 2 godzinach (Tmax). Objętość dystrybucji wynosi 3,2 l/kg masy ciała, a wiązanie z białkami osocza to około 30%. Metabolizm bisoprololu zachodzi głównie w wątrobie przez enzym CYP3A4, z udziałem CYP2D6, prowadząc do nieaktywnych metabolitów. Lek jest eliminowany w 50% przez nerki w postaci niezmienionej i w 50% jako metabolity wątrobowe, z okresem półtrwania 10-12 godzin, który ulega wydłużeniu u pacjentów z niewydolnością nerek (do 18 godzin) i marskością wątroby (do 13 godzin). Kinetyka bisoprololu jest liniowa i niezależna od wieku, a u pacjentów z niewydolnością serca okres półtrwania wydłuża się do 17±5 godzin, z wyższym stężeniem w osoczu (64±21 ng/ml przy dawce 10 mg). Pokarm nie wpływa na biodostępność bisoprololu.
bariera krew-mózg, biodostępność, bisoprolol fumaran, CYP2D6, CYP3A4, dawka wielokrotna, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka, inhibitory konwertazy angiotensyny, karboksyloesterazy, klirens całkowity, klirens kreatyniny, klirens wątrobowy, konwertaza angiotensyny, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ramiprylat, receptory β-adrenergiczne, stężenie maksymalne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – ACEBIS 5 mg + 5 mg
ACEBIS to preparat złożony zawierający bisoprolol (fumaranu) i ramipryl, stosowany w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego. Bisoprolol charakteryzuje się wysoką biodostępnością (85-90%) i szybkim osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax około 31,86 ng/ml po 2-3 godzinach). Objętość dystrybucji wynosi 3,2 l/kg, a lek wiąże się z białkami osocza w 30%. Metabolizm bisoprololu odbywa się głównie przez CYP3A4, z wydalaniem 50% dawki w postaci niezmienionej przez nerki i 50% przez metabolity wątrobowe. Okres półtrwania wynosi 10-12 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. U pacjentów z niewydolnością nerek lub marskością wątroby okres półtrwania wydłuża się do 13-18 godzin. Kinetyka bisoprololu jest liniowa i nie wymaga modyfikacji dawki ze względu na wiek pacjenta.
aktywny metabolit, AUC, bariera krew-mózg, biodostępność, bisoprolol fumaran, cytochrom CYP3A4, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt pierwszego przejścia, efektywny okres półtrwania, farmakokinetyka liniowa, faza eliminacji, inhibitory ACE, karboksyloesterazy, klirens całkowity, klirens nerkowy, konwertaza angiotensyny, metabolizm całkowity, O-dealkilacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ramiprylat, receptory β-adrenergiczne, równowaga dynamiczna, rozpuszczalność w tłuszczach, stężenie ramiprylatu, stężenie w osoczu, wchłanianie całkowite - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 2,5 mg + 2,5 mg
Bisoprolol wykazuje wysoką biodostępność po podaniu doustnym (85-90%) z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym w 2-3 godziny (Cmax około 31,86 ng/ml po dawce 10 mg). Objętość dystrybucji wynosi 3,5 l/kg, a wiązanie z białkami osocza około 30%. Metabolizm bisoprololu zachodzi głównie przez CYP3A4, z udziałem CYP2D6, prowadząc do nieaktywnych metabolitów, z równoczesnym wydalaniem 50% dawki w postaci niezmienionej przez nerki i 50% jako metabolity. Okres półtrwania wynosi 10-12 godzin, wydłużając się do 13-18 godzin u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek. Kinetyka bisoprololu jest liniowa i nie wymaga dostosowania dawki u osób starszych, jednak u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (NYHA III) obserwuje się wyższe stężenia i wydłużony okres półtrwania (do 17±5 godzin).
antagonizm receptorów beta-adrenergicznych, bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, białka surowicy, biodostępność, CYP3A4, efekt pierwszego przejścia, eliminacja trójfazowa, enzym konwertujący angiotensynę, ester diketopiperazyny, hamowanie ACE, karboksyloesterazy, kinetyka liniowa, klirens całkowity, klirens doustny, klirens ramiprylatu, klirens wątrobowy, marskość wątroby, metabolizm całkowity, metabolizm ramiprylu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, okres półtrwania w osoczu, polimorfizm genetyczny, rozpuszczalność w tłuszczach, stężenie bisoprololu w osoczu, stężenie maksymalne, wchłanianie całkowite, wydalanie ramiprylatu - Leksykon substancji czynnych
Winorelbina – Właściwości farmakokinetyczne
Winorelbina, półsyntetyczny alkaloid barwinka, wykazuje rozległą dystrybucję tkankową z objętością dystrybucji średnio 21,2 l/kg (zakres 7,5-39,7 l/kg) oraz niskie wiązanie z białkami osocza (13,5%), ale silne powinowactwo do płytek krwi (~78%). Substancja akumuluje się intensywnie w tkance płucnej (stosunek stężenia tkanka płucna/osocze >300) i nie przenika do OUN. Po podaniu doustnym osiąga Cmax około 130 ng/ml po 1,5-3 godzinach (Tmax) przy dawce 80 mg/m², z biodostępnością około 40%, niezmienioną przez posiłki. Doustne dawki 60 i 80 mg/m² odpowiadają stężeniom dożylnym 25 i 30 mg/m², a farmakokinetyka jest liniowa do 100 mg/m². Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, z aktywnym metabolitem 4-O-deacetylowinorelbina powstającym przez karboksyloesterazy. Eliminacja wykazuje trójfazową krzywą, z długim okresem półtrwania około 40 godzin i wysokim klirensem (0,72 l/godz./kg), dominującą drogą wydalania jest żółć, a wydalanie nerkowe stanowi <20% dawki.
4-O-deacetylowinorelbina, alkaloid barwinka, cytochrom P450 CYP3A4, dystrybucja tkankowa, hematotoksyczność, karboksyloesterazy, krzywa eliminacji, leczenie onkologiczne, liniowość farmakokinetyczna, maksymalne stężenie we krwi, niedrobnokomórkowy rak płuca, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, powinowactwo do komórek krwi, przerzuty do OUN, przerzuty do wątroby, tkanka płucna, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z żółcią