rogowacenie starcze

Rogowacenie starcze (keratosis senilis), znane również jako rogowacenie słoneczne (keratosis actinica/solaris), jest częstym schorzeniem skórnym występującym głównie u osób starszych, po długotrwałej ekspozycji na promieniowanie ultrafioletowe. Zmiany mają charakter płaskich lub lekko wyniosłych, szorstkich w dotyku plam o zabarwieniu od różowego do brązowego, pokrytych łuskami.

Histopatologicznie rogowacenie starcze charakteryzuje się ogniskową atypią keratynocytów warstwy podstawnej naskórka, zaburzeniami dojrzewania komórek oraz nadmiernym rogowaceniem. Zmiany te uznawane są za stan przedrakowy, który w około 5-10% przypadków może ulec transformacji w raka kolczystokomórkowego skóry (SCC).

Leczenie rogowacenia starczego obejmuje metody miejscowe (krioterapia, 5-fluorouracyl, imikwimod, diklofenak, ingenol mebutate), metody ablacyjne (laseroterapia, dermabrazja) oraz terapię fotodynamiczną. Podstawą profilaktyki jest ochrona przeciwsłoneczna i regularne badania dermatologiczne, szczególnie u pacjentów z jasnym fototypem skóry oraz historią intensywnej ekspozycji na promieniowanie UV.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl